day : 16/11/2014 14 w tej kategorii

Pambazo / Pambazos (Bułka w sosie chili nadziewana kiełbasą i ziemniakami)

Meksykańskie Pambazo to jednocześnie nazwa dużej owalnej bułki jak i przekąski z niej przygotowanej (nazwa wywodzi się od zaczerpniętego z włoskiego określenie Pan Basso oznaczającego pieczywo niskiej jakości). To coś w rodzaju Tortas, czyli meksykańskiej kanapki serwowanej na ciepło. W przypadku Pambazo nadzieniem jest jednak podsmażana kiełbasa (chorizo) z gotowanymi ziemniakami - tzw. Papas con Chorizo. Bardziej niezwykłe jest jednak to, że bułkę się dokładnie ...

Nacho / Nachos

Nacho czy też w liczbie mnogiej Nachos spopularyzowane zostały jako rodzaj chipsów. W rzeczywistości są to pocięte w trójkąty kukurydziane tortille ew. totopos. W takiej wersji w Meksyku używało się ich od wieków szczególnie gdy placki już wyschły - do dziś robi się z nich m.in. Chilaquiles. Jako oddzielna przekąska polegająca na podaniu ich z roztopionym serem i innymi dodatkami Nachos zaistniały w połowie XX wieku, a ich autorem był meksykański restaurator Ignacio Anaya zdrobniale zwany Nachos Anaya. W swojej restauracji El Moderno umiejscowionej w Piedras Negras (stam Coahuila) w pobliżu amerykańskiej granicy. Trójkąty kukurydzy zapieczone z chedarem i podawane z jalapeno były jego specjalnością, nosiły więc nazwę Nacho's Especiales. Od tego czasu pojawiło się już bardzo wiele przepisów na Nachos, wręcz przeładowanych dodatkami (szczególnie w USA). ...

Nopal / Nopalitos

Nopal to miąższ Opuncji, czyli odmiany kaktusa rosnącego w obu Amerykach (nazywany też w liczbie mnogiej Nopales). To specjał kuchni meksykańskiej najczęściej pozyskiwany z roślin gatunku łac. Opuntia ficus-indica. Zastosowanie mają wyłącznie młode pędy, obierane z przybranej kolcami skóry. W Meksyku Nopal jada się świeży, na rynki zagraniczne trafia raczej w pocięty w paski i zamarynowany. Cięty na kawałki miąższ nosi nazwę Nopalitos. Jada się go w sałatkach, z jajkami, a także takimi daniami jak Mixiote, Chile Verde, a także Chambarete. ...

Tejuino

Tejuino to rodzaj napoju orzeźwiającego serwowanego w Meksyku. Robiony jest na bazie wody wymieszanej z masa harina oraz syropem z trzciny cukrowej. Tejuino jest poddawane lekkiej fermentacji, a serwuje się go na zimno z dolewką soku z limonki oraz szczyptą soli.

Lechuga Orejona

Lechuga Orejona to meksykańska nazwa dla sałaty rzymskiej. W Meksyku używa się jej nie tylko jako jako świeżego dodatku do dań. W przypadku Mole Verde gotuje się ją aby sos wzmocnić zielonym kolorem.

Cacahuazintle

Cacahuazintle to jedna z meksykańskich odmian kukurydzy. Charakteryzuje się dużymi kolbami i dużymi białymi ziarnami delikatniejszymi od tradycyjnych. Jada się je zwykle po ugotowaniu z dodatkiem np. kwasku cytrynowego. Jest to tzw. proces nixtamalizacji w czasie którego nie tylko mięknie ziarno, ale także oddzielają się łuski. W tej formie Cacahuazintle (ang. White Bean) jest dostępna na całym świecie w puszkach – po angielsku tak przetworzoną kukurydzę określa się jako ...

Queso Seco

Queso Seco to meksykański biały niedojrzewający ser uzyskiwany po odsączeniu z nadmiaru serwatki świeżego sera Queso Fresco lub Queso Blanco (stąd nazwa seco czyli suszony). Zarówno technologią produkcji jak i konsystencji przypomina przez indyjski Paneer.

Queso Fresco

To meksykański ser bardzo podobny do Queso Blanco, często z nim utożsamiany. Generalnie do produkcji Queso Fresco nie używa się jednak wyłącznie krowiego mleka, ale także dodaje mleko kozie.

Queso Blanco

W Meksyku Queso Blanco to nazwa odnoszą się do świeżego (niedojrzewającego) krowiego sera białego o delikatnej, kremowej konsystencji. Produkuje się go podobnie jak polski twaróg, przez zakwaszenie, a później podgrzanie mleka. Często używany jest przy zapiekaniu potraw.

Cotija

Ten półtwardy meksykański ser wywodzi się z miejscowości nazywającej się Cotija de la Paz, leżącej w stanie Michoacan. Używany jest zarówno jako ser młody jak i dojrzewający. W pierwszej wersji zwykle dodaje się do sałatek jak zapiekanek - zwykle towarzyszy kukurydzy. Cotija dojrzewa od 100 dni do roku. Najsłynniejszy jest w wersji Cotija de Montaña, czyli cotija z gór produkowany nawet na wysokości 1.700 m. Ten ser jest mocno dojrzały, ma zwartą i dość kruchą ...