Pâte Feuilletée / Ciasto Francuskie


Specyficzna struktura Ciasta Francuskiego to efekt zagniatania z dodatkiem tłuszczu (zazwyczaj masła), a później wielokrotnego składania i wałkowania. Dzięki temu po wypieczeniu ciasto się rozwarstwia i zyskuje lekką strukturę.
Jego geneza nie jest do końca znana, przypuszczalnie wywodzi się od tureckiego filo. W Europie pojawiło się w średniowieczu, a przepis po raz pierwszy spisali francuski kucharze używając określenia Pâte Feuilletée czyli ciasto ptysiowe. W Polsce ciasto ptysiowe to jednak rodzaj ciasta parzonego, więc przyjęła się nazwa ciasto francuskie.
Czytaj dalej →

FavoriteLoading Dodaj do ulubionych

Ketchup


Ketchup pierwotnie nie miał nic wspólnego z pomidorami. Powstał w XVII w Chinach, kiedy o pomidorach tu nawet nie słyszano. Pierwotnie był rodzajem marynaty do ryb, a jego pierwsza nazwa to Kôe-Chiap czy też Kê-Chiap. Z Chin powędrował do Azji południowo-wschodniej i tu stał się wręcz uosobieniem sosów – w Indonezji zwanych Kecap/Ketjap. W tym rejonie (najprawdopodobniej w Singapurze) został zauważony przez Brytyjczyków, którzy przepis na sos zabrali najpierw do Anglii, a później do kolonii amerykańskich. Wówczas też określili własną nazwę Ketchup, ew. Catchup.
Anglicy a także Amerykanie pierwsze własne sosy robili na bazie grzybów. Tak było do połowy XIX wieku, chociaż jeszcze XX wieczna definicja sosu obejmowała te składniki. Wówczas pierwsi domowi kucharze w USA zaczęli eksperymentować z pomidorami. Tradycję robienia go w tej wersji utrwalił jednak dopiero Henry John Heinz. To on w końcówce XIX wieku zdobył konsumentów sprzedając ketchup w przezroczystej butelce.
Czytaj dalej →

FavoriteLoading Dodaj do ulubionych

Chermoula (Pasta ziołowa)


Chermoula (czyt. szermula) to używana w krajach Maghrebu pasta towarzysząca zwykle potrawom z ryb oraz owoców morza. Jej składniki są bardzo zróżnicowane bazą są jednak zioła takie jak liście kolendry, czosnek sok cytrynowy, oliwa, kmin oraz sól.
W Maroko poza podstawowym kanonem składników istotnymi dodatkami jest m.in. pietruszka oraz chili. Podaje się ją do ryb w każdej postaci, nawet duszonych w Tajine, a czasami także do kurczaka. W Algierii dominujący jest kmin, rzadziej kminek, a serwuje się ją także do sałatek. W Tunezji znana jest m.in. chremoula z miasta Safakis, do którego używa się rodzynek oraz cebuli.
Czytaj dalej →

FavoriteLoading Dodaj do ulubionych

Zitounia (Gulasz cielęcy z oliwkami)


Zitoun to używana w Tunezji nazwa oliwek. Od nich też wzięło nazwę jedno z najbardziej znanych tutejszych gulaszy Zitounia. Dusi się różnego rodzaju mięsa, ale każdemu aromat nadają właśnie oliwki. Lepiej używać przy tym zielonych, bo dojrzałe czarne mają dość intensywny aromat, który może zdominować sos.
Poniżej przepis na Zitounię z cielęciną. Czytaj dalej →

FavoriteLoading Dodaj do ulubionych

Gloucester Cheese and Ale (Zapiekanka z serem)

Jak sama nazwa wskazuje ta zapiekanka z serem oraz piwem wywodzi się z angielskiego Gloucester. Mieszankę serowo-alkoholową zazwyczaj podawało się w tutejszych gospodach jako zakąska do piwa. Gloucester Cheese and Ale serwowana była też na koniec wieczornego posiłku po zjedzeniu mięs. Trudny do zdobycia ser Gloucester można zastąpić bardziej popularnym Cheddarem. Zapiekance powinien towarzyszyć Brown Ale do popicia.
Czytaj dalej →

FavoriteLoading Dodaj do ulubionych

Machaca (Mięso w pomidorowym sosie chili)


Machaca to meksykańskie suszone mięso – odpowiednik amerykańskiego Jerk. Stary sposób na jego konserwowanie, stosowany w Ameryce przez całe stulecia (zanim wynaleziono lodówkę). Najpierw wołowinę lub wieprzowinę peklowało się, później gotowało, rwało na kawałki, a na końcu wkładało do siatki w której suszyło się. Aby przygotować Machacę jako posiłek mięso podduszało się z dodatkiem wody i podawało jako gorące danie (trochę tak jak w Europie tradycją pozostało używanie sztokfisza, czyli suszonego dorsza).
Tak jak Jerk w USA stał się już tylko rodzajem przekąski w Meksyku Machaca wciąż używa się w kuchni. Zwykle serwuje się je zawinięte w kukurydziane placki, takie jak flautas, tacos, czy burritos. Czasem do mięsa dodaje się także jajka – to Machaca con Huevo klasyczne danie śniadaniowe górników z Chihuahua (przepis na filmie poniżej).
Obecnie bardzo często pomija się proces suszenia i Machacę przygotowuje się ze świeżego, łatwo dostępnego mięsa. Poniżej bardzo prosty i klasyczny przepis.

Czytaj dalej →

FavoriteLoading Dodaj do ulubionych

Chilorio (Wieprzowina duszona na ostro)


Meksykański stan Sinaloa to jeden z najważniejszych okręgów hodowlanych Meksyku. Nic dziwnego, że flagowym daniem rejonu jest Chilorio czyli wieprzowina duszona w ostrym sosie chili. Nieoficjalną stolicą tej potrawy jest Culiacan. Tutaj gotowe danie do odgrzania w domu można kupić na targowiskach (jako danie gotowe sprzedaję się także w sklepach). Tak przygotowane mięso doskonale nadaje się do nadziewania placków takich jak Burrito czy Enchilada.
W dzisiejszej kuchni meksykańskiej Chilorio przygotowuje się także z wołowiny i mięsa drobiowego.
Do przygotowania dania używa się  octu winnego co upodabnia je do potraw typu Adobo.
Czytaj dalej →

FavoriteLoading Dodaj do ulubionych

Brochetas (Szaszłyki)


Meksykańskie Brochetas to nic innego jak tutejsza odmiana szaszłyków. Nazwa ta wywodząca się od szpatułki na która nadziewa się składniki, używana jest także w Hiszpanii. W Meksyku najczęściej grilluje się wołowinę (Brocheta de Res) oraz kurczaka (Brocheta de Polo). Można spotkać jednak także Brocheta de Albandigas z mielonego mięsa – takiego jak używa się w klopsikach Albondigas – a nawet owocowa Brocheta de Fruta. Na wybrzeżu często sięga się także po owoce morza. Sposób przygotowania meksykańskich szaszłyków nie odbiega od tego znanego w Europie.
Czytaj dalej →

FavoriteLoading Dodaj do ulubionych

Guacamole (Pasta z awokado)


Z żadnym innym przepisem owoce awokado nie kojarzą się tak bardzo jak z Guacamole. To jedna z najsłynniejszych meksykańskich sals, serwowana dość swobodnie do większości dań, a także po prostu do nachos. Jej historia sięga XVI wieku, jeszcze czasów azteckich. W używanych przez nich języku Nahuatl āhuacamolli znaczy tyle co sos z awokado. Tradycyjnie przygotowywało się w moździerzu Molcajete, dziś robi się to w blenderze, albo dużo prościej przy pomocy noża i widelca – samo awokado ma bardzo kremową konsystencję
Podobnym sosem jest Guasacaca produkowany w Wenezueli.
Czytaj dalej →

FavoriteLoading Dodaj do ulubionych