Chilorio (Wieprzowina duszona na ostro)


Meksykański stan Sinaloa to jeden z najważniejszych okręgów hodowlanych Meksyku. Nic dziwnego, że flagowym daniem rejonu jest Chilorio czyli wieprzowina duszona w ostrym sosie chili. Nieoficjalną stolicą tej potrawy jest Culiacan. Tutaj gotowe danie do odgrzania w domu można kupić na targowiskach (jako danie gotowe sprzedaję się także w sklepach). Tak przygotowane mięso doskonale nadaje się do nadziewania placków takich jak Burrito czy Enchilada.
W dzisiejszej kuchni meksykańskiej Chilorio przygotowuje się także z wołowiny i mięsa drobiowego.
Do przygotowania dania używa się  octu winnego co upodabnia je do potraw typu Adobo.
Czytaj dalej →

FavoriteLoading Dodaj do ulubionych

Chile Verde (Wieprzowina w zielonym sosie)


Chile Verde to dość proste danie. Jedna z najbardziej rozpoznawalnych meksykańskich potraw jakie zdobyły przede wszystkich rynek gastronomiczny w Stanach Zjednoczonych – prawie jak Chili Con Carne. Jest przy tym daniem zbliżonym do kuchni Tex-Mex, szczególnie popularnym w północnej części kraju i tuż za północną granicą. Szczególną popularnością cieszy się w Nowym Meksyku. Za zielony kolor sosu tylko do pewnego stopnia odpowiada chili jalapeno. W głównej mierze stanowią o tym kwaśne tomatillos, warzywa przypominające zielone pomidory, które poza Meksykiem sprzedaje się zwykle w puszkach. Pod względem konstrukcji i bazy smakowej Chile Verde mocno nawiązuje do bardziej klasycznego meksykańskiego danie Mole Verde, także w zielonym sosie.
Czytaj dalej →

FavoriteLoading Dodaj do ulubionych

Bicol Express (Wieprzowina w mleku kokosowym)


Danie to datowane na połowę lat 60-tych XX wieku jest dziełem Cely Kalaw, właściela restauracji Grove Restaurant położonej na M.H. del Pilar, w centrum Manili. Restaurator doszedł do przekonania, że podawane u niego Laing (liście taro duszone z chili i mlekiem kokosowym) jest zbyt ostre. Zmniejszył więc ilość dodawanych papryczek – słynnej miesjcowej odmiany Siling Mahaba – ale za to stworzył dodatkowy mięsny i bardzo pikantny sos, którym można było sobie wyostrzyć jedzenie. Tak powstał Bicol Express, który nazwę zawdzięcza pobliskiej stacji kolejowej Paco  – odjeżdżające z niej pociągi do prowincji Bicol było słychać w kuchni. Szybko stał się on samoistnym daniem słynnym nie tylko Manili, ale całych Filipinach.
Przez dekady przepis był wielokrotnie wzbogacany, poniższy jest bliski oryginałowi. Używa się do niego wieprzowiny, ale dziś równie często stosuje się wołowinę oraz kurczaka.
Czytaj dalej →

FavoriteLoading Dodaj do ulubionych

Giarotlou / Yiaourtlou (Wieprzowina w sosie jogurtowo-pomidorowym)


To jeden z greckich przepisów sięgających korzeniami Biznacjum i Konstantynopolu, gdzie wieprzowina była bardzo cenionym mięsem. Jego bazą jest sos Giarotlou, ew. Yiaourtlou (gr. γιαουρτλου) od którego wzięła nazwę. W poniższym przepisie polewa się nim podsmażone filety wieprzowe (najlepiej z polędwicy), może to być jednak właściwie dowolne mięso – obecnie, szczególnie w barach szybkiej obsługi, bardzo często są to kebaby z mielonego mięsa nadziane na szpatułkę i grillowane, keftedes czy też bifteki. I ich również można użyć.
Przepis pochodzi z książki kulinarnej Jean’a Mochosa, mnicha i podróżnika, który zwiedził bliski wschód i Afrykę Północną w VI wieku n.e.

Czytaj dalej →

FavoriteLoading Dodaj do ulubionych

Makedonike Tegania (Wieprzowina duszona)


Makedonike Tegania (gr. Μακεδονική τηγανιά) czyli dosłownie smażone po macedońsku (mimo, że mięso jest raczej duszone), to typowy przepis na wieprzowinę jaki używa się Macedoni. Jest to przy tym jedno z najstarszych greckich dań. Jego historia sięga wczesnego Cesarstwa Biznatyjskiego. Wskazuje na to przedewszytskim duża ilość owoców i przypraw, które nie tylko były charakterystyczne dla wschodu, ale w czasie gdy mięso było źle konserwowane, zabijało wszelkie jego nieporządane smaki i zapachy. To jednak bardzo klasyczny wariant. Dziś potrawę serwuje się w wersji znacznie uproszczonej, bez tak licznych dodatków.

Czytaj dalej →

FavoriteLoading Dodaj do ulubionych

Bujta Repa (Potrawka wieprzowa z marynowaną rzepą)


Bujta Repa to jedno z najbardziej tradycyjnych dań kuchni słoweńskiej. W największym stopniu związane jest z rejonem Prekmurje, położonym w północno-wschodniej części kraju. Nazwa bujta wywodzi się od słowa bujiti czyli bić – danie tradycyjnie robiło się bowiem podczas jesiennego świniobicia. Tradycyjnie używało się tłustych kawałków mięsnych takich jak policzki wieprzowe, boczek, karczek i słonina. Do mięsnej potrawki dodaje się marynowanej rzepy (stąd drugi człon nazwy), a dla zagęszczenia konsystencji dosypuje się jeszcze jaglanej kaszy oraz zasmażki.
Czytaj dalej →

FavoriteLoading Dodaj do ulubionych

Gazdaricin Lonac (Zupa gulaszowa z wieprzowiną i indykiem)


W szerokim świecie Podravina to chorwacki region znany przede wszystkim jako siedziba koncernu spożywczego Podravka, słynnego ze swojej warzywnej przyprawy Vegeta. Umiejscowienie założonej w 1934 roku, najbardziej znanej chorwackiej firmy spożywczej nie jest zresztą przypadkowe. Podravina to jeden z najbogatszych kulinarnie regionów gdzie króluje mięso wspierane przez grzyby z tutejszych, zasobnych lasów. Symbolem i kwintesencją tutejszej kuchni jest Gazdaricin Lonac czyli tzw. garnek gospodyni. Rodzaj gulaszu, jednogarnkowej potrawy do którego trafiają najlepsze specjały z domowej spiżarni.

Czytaj dalej →

FavoriteLoading Dodaj do ulubionych