Kuchnie 2250 w tej kategorii

Smak na… Gazpacho (Lipiec, Tydzień 30)

Nie ma bardziej charakterystycznej, andaluzyjskiej potrawy niż Gazpacho. Podawana na zimno zupa ma cztery zasadnicze składniki: warzywa, oliwę, ocet oraz pieczywo. Kiedyś wszystko było drobno krojone, dziś raczej używa się malaksera. Łączenie chleba z oliwą to stary zwyczaj sięgający jeszcze czasów Imperium Romanum. Dlatego niektórzy wskazują, że to właśnie Rzymianie byli prekursorami tej potrawy - nazwę wówczas wywodzi się od słowa caspo, czyli siekać na kawałki. Jednocześnie Andaluzja, to kraina długo pozostająca pod wpływem Maurów. Dlatego w opozycji stoi teoria, że to właśnie arabska potrawa, a jej nazwa oznacza rozmoczony chleb. Pomijając genezę jest to jednak z najbardziej upowszechnionych hiszpańskich potraw, co wynika z faktu, że świetnie sprawdza się w upalne dni. Ścisłej listy składników nie ma, ale w klasycznej wersji nie powinno zabraknąć pomidorów oraz czosnku. Taka jest zresztą baza jednej z popularniejszych odmian tego chłodnika: Salmorejo. Z drugiej strony w tej samej Andaluzji można natknąć się na przesiąknięte migdałami Białe Gazpacho, zwane także Ajoblanco. Swoboda w stosowaniu dodatków jest jednak dziś dość szeroka - i to nie tylko papryki czy ogórka, ale także takich owoców jak arbuzy, czy truskawki. ...

Smak na… Dania Jednogarnkowe (Listopad, Tydzień 47)

Jednogarnkowe dania to kwintesencja europejskiej kuchni. Szczególnie na popularności zyskiwały i zyskują gdy jesień przynosi słotę. Wówczas trzeba dużo energii i ciepła na cały zimny dzień. Wszelkiego rodzaju Eintopfy, to jednak także wygoda. Tak jak ze robieniem zupy - wszystko wrzuca się do garnka i gotuje długo, aż smaki się zmacerują. Gorące kociołki w największym stopniu kojarzą się z prostą kuchnią wiejską. Stąd mamy wszelkiego rodzaju bałka...

Moutarde de Meaux

Meaux to niewielkie starożytne miasteczko leżące 60 km na wschód od Paryża. Poza historią do zaoferowania ma przede wszystkim produkty kulinarne: ser Brie de Meaux oraz Moutarde de Meaux. Według miejscowych historia tej łagodnej w smaku musztardy zaczęła się w 1631 roku. Do uprawy gorczycy, z której powstaje, zachęcił miejscowych mnichów sam król Francji. W osiemnastym wieku działało tu już kilka młynów, mielących ziarna gorczycy. Od wieków Moutarde de Meaux cieszy się ...

Maratelli

Maratelli to najpopularniejsza odmiana włoskiego ryżu typu Semifino. Wyhodowana została na progu I Wojny Światowej, we wschodniej części Piemontu, a jego ojcem chrzestnym był miejscowy rolnik Mario Maratelli. Ryż szybko zyskał uznanie w całych Włoszech - Maratelli został nawet odznaczony przez króla Wiktora Emanuela III - i szybko stał się jedną z popularniejszych odmian. Już przed II Wojną Światową stanowił 6 proc. wszystkich upraw. Marateli jako Semifino ma ziarna mniej trwał niż odmiany Superfino, takie jak Arborio czy Carnaroli. Nie mniej także jego używa się do risotta (podobnie jak np. Vialone). Jest jednak bardzo uniwersalny, bo dodaje się go też do wszelkich zup, m.in. różnego rodzaju Minestrone. ...

Carnaroli

Carnaroli przez wielu uważanych jest za króla włoskiego ryżu - dystansuje pod tym względem zarówno popularne Arborio i mniej znane za granicą Vialone Nano. Jest to długie i grube ziarna najwyższej cenionej odmiany Riso Superfino - od pozostałych różni się nie tylko dłuższym ziarnem, ale także większą zawartością skrobi oraz mocniejszą teksturę. To właśnie one są dedykowane do przygotowania risotto. Carnaroli jest specjalnością dolnego Padu. Rośni w Lombardii, w okolicach Pawii, a także w Piemoncie (m. Vercelli) i swój wysoki status zawdzięcza m.in. właśnie obecności w jadłospisie najbogatszych regionów Włoch. ...

Trancio di Salmone (Łosoś zapiekany)

Trancio po włosku tłumaczyć należy jako kawałek, np. pizzy. Jako nazwa dania odnosi się jednak do ryby przygotowywanej w kawałkach. Najczęściej jest to łosoś Trancio di Salmone lub tuńczyk Trancio di Tono. Nie ma przy tym ścisłego sposobu jej przygotowania. Może to być ryba z grilla (alla griglia), z patelni (in padella), z pieca (al forno) albo w papilotach (al cartoccio).

Hash / Hash Brown (Podsmażane mięso z warzywami)

Hash to brytyjskie danie śniadaniowe, które może zaskakiwać innych Europejczyków. Podsmażana mieszanina mięsa (niekiedy konserwowanego) i warzyw z ziemniakami na czele. Koncept wywodzi się od francuskiego słowa hacher co znaczy siekać. Jest to prosty sposób na utylizację zalegających resztek jedzenia - analogiczną recepturą jest np. duński Biksemad. Amerykanie mają swoją wersję dania: Hash Brown. Są to smażone ziemniaki z dość swobodnie dobranymi dodatkami - propoz...

Court-Bouillon

Court-Bouillon to prosty wywar, który francuscy kucharze używają zwykle do gotowania ryb oraz owoców morza - court po francusku oznacza krótki i oddaje sposób gotowania bulionu. Bazą są drobno pokrojone warzywa, tzw. Mirepoix. Zazwyczaj ten rodzaj wywaru aromatyzuje się ziołami, a także sokiem z cytryny oraz winem. Można w nim gotować także warzywa, podroby, delikatne mięso, a nawet jajka.

Tagliata (Stek wołowy)

Jeśli mowa o włoskich stekach w grę wchodzą dwa ich rodzaje: Bistecca z najbardziej znanym Bistecca alla Fiorentina (to przeróbka angielskiej nazwy beefsteak) oraz bardziej rodzima w brzmieniu Tagliata. Ta nazwa wywodzi się od czasownika tagliare oznaczające cięcie (tak jak cięty jest makaron Tagliatelle). Tagliata to rodzaj żeński. Włosi swój wołowy stek bardziej niż z brytyjskim utożsamiają jednak z francuskim Entrecôte. Do jego przygotowania sięgają zwykle po ten ...

Vinaigrette

Vinaigre po francusku oznacza po prostu ocet, a sam Vinaigrette jest sosem przygotowanym na bazie octu. W wersji podstawowej używa się octu winnego. Miesza się go z oliwą lub innym olejem. Sam ocet winny bez problemu można zastąpić innym kwasem. Najczęściej jest to ocet balsamiczny (wówczas sos jest ciemniejszy) albo łagodniejszy w smaku sok z cytryny. Szybkie wymieszanie go z oliwą (np. przy użyciu rózgi, malaksera czy chociażby w zamkniętym słoiku lub szklance) powoduje, ...