Produkty zbożowe i oleje 296 w tej kategorii

Ryż Dziki / Zizania

Ziarna, które znamy pod ogólną nazwą Dziki Ryż w rzeczywistości w ogóle nie są odmianą ryżu. To pokrewna im roślina z rodziny wielichowatych przez botaników zwana Zizanią (łac. Zizania). Ten rodzaj trawy nawet nie jest tak bardzo powiązany z Azją jak z Ameryką Północną. To stąd wywodzą się najpopularniejsze gatunki takie jak Zizania Wodna (łac. Zizania aquatica) czy tzw. Dziki Ryż z Północy (łac. Zizania palustris). Rosnące na mokradła wiechy zbierali już ...

Maratelli

Maratelli to najpopularniejsza odmiana włoskiego ryżu typu Semifino. Wyhodowana została na progu I Wojny Światowej, we wschodniej części Piemontu, a jego ojcem chrzestnym był miejscowy rolnik Mario Maratelli. Ryż szybko zyskał uznanie w całych Włoszech - Maratelli został nawet odznaczony przez króla Wiktora Emanuela III - i szybko stał się jedną z popularniejszych odmian. Już przed II Wojną Światową stanowił 6 proc. wszystkich upraw. Marateli jako Semifino ma ziarna mniej trwał niż odmiany Superfino, takie jak Arborio czy Carnaroli. Nie mniej także jego używa się do risotta (podobnie jak np. Vialone). Jest jednak bardzo uniwersalny, bo dodaje się go też do wszelkich zup, m.in. różnego rodzaju Minestrone. ...

Carnaroli

Carnaroli przez wielu uważanych jest za króla włoskiego ryżu - dystansuje pod tym względem zarówno popularne Arborio i mniej znane za granicą Vialone Nano. Jest to długie i grube ziarna najwyższej cenionej odmiany Riso Superfino - od pozostałych różni się nie tylko dłuższym ziarnem, ale także większą zawartością skrobi oraz mocniejszą teksturę. To właśnie one są dedykowane do przygotowania risotto. Carnaroli jest specjalnością dolnego Padu. Rośni w Lombardii, w okolicach Pawii, a także w Piemoncie (m. Vercelli) i swój wysoki status zawdzięcza m.in. właśnie obecności w jadłospisie najbogatszych regionów Włoch. ...

Ryż Parboiled

Parboiled to najlepsza z dotychczas opracowanych metod obróbki ryżu, a jednocześnie nazwa tak przetworzonych ziaren. Zamiast tradycyjnego moczenia, obgotowania i szlifowania w 1910 roku niemiecko-brytyjski chemik Erich Gustav Huzenlaub wynalazł efektywniejszą metodę. Suche ziarna "gotował" w parze wodnej (stąd parboiled), aby później z łatwością pozbyć się plew oraz otrębów. Pod wpływem temperatury znaczna część substancji mineralnych zawartych w łusce przemieszcza się ...

Maida

Maida to obok Atty jedna z dwóch popularnych mąk pszennych używanych w Indiach. Charakteryzuje się wysokim stopniem przemielenia i czystością - podobnie jak mąki używane we Włoszech do pizzy. Z tego względu najczęściej używa się jej do wypiekania placków Roti oraz Naan, ale także słodkich ciast.

Naan / Nan

Perskie słowo Nān oznacza po prostu chleb. I takie mniej więcej znaczenie ma we współczesnym Iranie. Europejczycy znają jednak Naan bardziej jako rodzaj cienkiego okrągłego ew. owalnego placka podobnego do Pity. To wersja, która przyjęła się w wielu krajach środkowej i południowej Azji z Indiami na czele. Tutaj Naan jest równie popularny co dwa inne podstawowe placki: Chapati oraz Roti. To są jednak rodzaje podpłomyka - piecze się je na żeliwnej patelni, podczas gdy Naan ...

Injera / Indżera

Injera w Polsce nazywane także Indżera to placki popularne w Etiopii i Erytrei. Robi się je z mąki przygotowanej z ziaren Teffu. Przed wyrobieniem dość dużych placków o średnicy sięgającej standardowo pół metra, ciasto kilka dni fermentuje - nadaje im to charakterystycznego smaku. Podpłomyki smaży się na gorącej płycie i podaje zazwyczaj z Wat - całym zestawem sosów przygotowanych na bazie mięsa i warzyw (rodzaj curry) - ewentualnie sałatkami i świeżymi warzywami. W ...

Teff / Miłka Abisyńska

Teff nazywany w Polsce Miłką Abisyńską (łac. Eragrostis abyssinica) to rodzaj zboża uprawianego głównie w Etiopii (znajduje się tu 2/3 wszystkich plantacji) oraz położonej po sąsiedzku Erytrei. Kłosy podobne są nieco do ryżu, ziarna jednak znacznie mniejsze - ok. 1 mm średnicy. W Etiopii i Erytrei jest to podstawowy produkt zbożowy - zawiera dużą ilość białka, wapnia, żelaza i innych minerałów. Zazwyczaj mieli Teff mieli się na mąkę, z której robi się placki ...

Ciabatta

Ciabatta to miała być włoska odpowiedź na francuską bagietkę. Zaczęło się w latach 70 i 80, kiedy lekkie pieczywo sąsiadów zaczęło zyskiwać na popularności jako materiał na bogate w dodatki kanapki - czyli włoskie panini. We włoskiej wersji bułka jest nieco szersza i krótsza, ale za to cały czas na tyle płaska aby przeciąć ją wzdłuż i napełnić wędliną, serem i warzywami. Samo słowo ciabatta oznacza kapeć i taki też kształt (chociaż mocno powiększony) miała przypominać. Tak jak bagietka ciasto przygotowywane jest na bazie pszennej mąki z dodatkiem drożdży, którym zawdzięcza duże dziury. Jako pierwszego piekarza, który miał się zająć wypiekiem ciabatty wskazuje się Arnaldo Cavallari z miasteczka Adria położonego w okolicach Wenecji. Miało to miejsce w 1982 roku. Ciabatta wypiekana jest jednak w całych Włoszech i każdy piekarz robi to na swój sposób. To raczej typ chleba. ...

Pâte Feuilletée / Ciasto Francuskie

Specyficzna struktura Ciasta Francuskiego to efekt zagniatania z dodatkiem tłuszczu (zazwyczaj masła), a później wielokrotnego składania i wałkowania. Dzięki temu po wypieczeniu ciasto się rozwarstwia i zyskuje lekką strukturę. Jego geneza nie jest do końca znana, przypuszczalnie wywodzi się od tureckiego filo. W Europie pojawiło się w średniowieczu, a przepis po raz pierwszy spisali francuski kucharze używając określenia Pâte Feuilletée czyli ciasto ptysiowe. W Polsce ciasto ptysiowe to jednak rodzaj ciasta parzonego, więc przyjęła się nazwa ciasto francuskie. ...