Warzywa i owoce 296 w tej kategorii

Bakłażan Laotański

Bakłażan Laotański to dalekowschodnia odmiana bakłażana. Nie przybiera jednak wydłużonego kształtu, ale podobnie jak bakłażan tajski ma formę kulki o średnicy około 4 cm. Jego cechą charakterystyczną jest duża różnorodność kolorystyczna. Tak jak Bakłażan Tajski zwykle pozostaje jasnozielony, to bakłażan laotański często jest też być biały, żółty, czerwony, brązowy i fioletowy (takiego spotyka się najczęściej). Jak sama nazwa wskazuje wykorzystywany jest w ...

Bakłażan Wietnamski

Bakłażan Wietnamski (łac. Solanum macrocarpon) w samym Wietnamie nazywany Cà Pháo to bliski krewniak znanego u nas bakłażana. Jest to właściwie rosnąca w Indochinach odmiana tzw. Bakłażana Afrykańskiego. Kształt i wielkość ma podobną - jest to kulka o średnicy ok. 4 cm - ale nie jest czerwony lecz przyjmuje różne odcienie koloru zielonego. Przez to bliżej mu do bardziej podobnego Bakłażan Tajskiego, dobrze rozpowszechnionego w świecie - sprzedawany jest zwykle w ...

Torzella / Cavolo Greco / Torza Riccia

Torzella, Cavolo Greco czy też Torza Riccia to różne nazwy tej samej starożytnej odmiany kapusty. Jej miejscem pochodzenia i uprawy jest basen morza śródziemnego - dziś jednym z głównych miejsc jej uprawy są okolice Neapolu. Torzella ma charakterystyczne liście, ciemnozielone, pomarszczone i mięsiste - w największym stopniu przypominają liście jarmużu (jest jego krewniakiem). W kuchni używa się ich tak jak każdej innej zieleniny: do sałatek, dań z patelni oraz zup, ...

Escarole / Scarola

Escarole lub Scarola to jedna z dwóch głównych odmian endywii. Ma charakterystyczne, szerokie gładkie liście, które zawierają przy tym znacznie mniej goryczki niż zwyczajna endywia. Używa się jej jak każdej innej zieleniny, dodając do sałatek, podsmażając, zapiekając i gotując w zupach (takich jak Minestra Maritata) W zależności od kraju Escarole ma alternatywne nazwy: Endywia Bawarska, Endywia Batawska lub Grumolo.

Cytryna Meyera

Cytryna Meyera (łac. Citrus × meyeri) to krzyżówka popularnej cytryny oraz mandarynki, ew. pomarańczy. Na początku XX wieku do USA sprowadził ją Frank Nicholas Meyer, odkrywca pracujący na rzecz Departamentu Rolnictwa. Podróżował głównie po Azji, a swoją cytrynę przywiózł z Chin, gdzie była uprawiana jako roślina ozdobna. Popularność zdobyła jednak dopiero w latach 90-tych, w Kaliforni gdy miejscowi kucharze zaczęli podejmować eksperymenty kulinarne. Chociaż jest ...

Topinambur

Topinambur (łac. Helianthus Tuberosus) w Polsce znany jest jako Słonecznik Bulwiasty albo po prostu Bulwa. To gatunek słonecznika, ale nie ceniony ze względu na oleiste ziarna lecz bulwiaste korzenie. Jego historia i zastosowanie jest podobna do ziemniaka. Także topinambur wywodzi się z Ameryki Północnej i był podobnie jadany przez tutejszych Indian. Do Europy trafił nawet jako pierwszy, ale już w XVIII wieku został zastąpiony przez bardziej pożywnego ziemniaka. Topinambur wymaga długiego gotowania w czasie którego zyskuje sporo słodyczy (warzywo zawiera sporo fruktozy przez co jest polecane cukrzykom), a w smaku robi się podobny do karczoch - w literaturze anglojęzycznej nazywany jest nawet Jerozolimskim Karczochem (etymologia nie do końca jasna - wcześniej nazywany był Karczochem Słonecznikowym). W Badenii-Wirtenbergii z topinamburu robi się wódkę o tej samej nazwie co sama roślina. Topinambur to warzywo bogate w potas. ...

Salsefia

Salsefia (łac. Tragopogon porrifolius) w Polsce ochrzczona została nazwą Koziobród Porolistny, co nawiązuje do jej długiego i włochatego korzenia - określenie salsefia odnosi się także do całej gatunku Tragopogon. To właśnie on jest główną jadalną częścią rośliny. Po ugotowaniu smak porównuje się do smaku ostrygi, dlatego też sama salsefia nazywana jest Warzywem Ostrygowym. Roślina ta wywodzi się z basenu Morza Śródziemnego i tu najczęściej jadana. Przez wieki ...

Skorzonera / Czarna Salsefia

Skorzonera (łac. Scorzonera hispanica) w Polsce nazywana jest Wężymordem Czarny Korzeń. Przy pewnej dozie wyobraźni ukryte pod ziemią kłącza mogą przypominać węża - taki jest też źródłosłów nazwy systematycznej, w starofrancuskim scorzon oznacza właśnie węża. Skorzonera nazywana jest też Czarną lub Hiszpańską Salsefią jako że jest podobna do nieco krótszej i jaśniejszej salsefii (czasem wręcz z nią utożsamiana). Jeśli chodzi o zastosowanie kulinarne, to równie blisko jej do szparagów i to nie tylko ze względu na kształt. Ugotowana skorzonera ma równie łagodny smak oraz konsystencję. Jako warzywo korzenne nie posiada jednak charakterystycznych włókien - miąższ ma bardziej jednorodny. Podobnie za to się podaje - w towarzystwie masła lub np. zapiekane pod beszamel (można też zanurzać w cieście i smażyć w głębokim tłuszczu). W alternatywnej nazwie ciekawy jest przydomek: hiszpańska. Wskazuje na to, że warzywo, które najprawdopodobniej wywodzi się z Bliskiego Wschodu do Europy trafiło za pośrednictwem iberyjskich Arabów. Bardzo dobrze przyjęło się jednak nie tylko w na południu, ale także na zachodzie i w środku kontynentu. ...

Marynowane cytryny

Marynowanie cytryn to technika używana w kuchni Afryki Północnej, a także odległych od niej Indiach. W zamyśle był to po prostu sposób na zakonserwowanie owoców na długo po ich zbiorach. Po kliku tygodniach marynowania cytryny nabierają jednak na tyle charakterystycznego, świeżego smaku, że stały się wyjątkowo cenioną składnikiem/przyprawą. Na szerokie wody wypłynęły w XIX wieku, kiedy przepis zaczął pojawiać się w anglojęzycznych książkach kucharskich. Do ...

Pickles / Picalilli

Pikle czyli marynowane warzywa oraz owoce na brytyjskich stołach pojawiła się prawdopodobnie w XVII wieku. To wówczas powstało tzw. Piccalilli czyli warzywa takie jak kalafior, rokambuły, marchew i ogórki, gotowane w zalewie z octu, gorczycy, cukru, czosnku i innych przypraw. Najprawdopodobniej była to jedna z pierwszych potraw przywiezionych do Anglii z indyjskich kolonii. Dziś brytyjczycy marynują wszystko – od ogórków do ziemniaków.