Parmigiano Reggiano


Ser ten robili już ponoć Etruskowie. Parmeńczycy z dumą zapewniają, że w średniowieczu aby go spróbować w ich mieście zatrzymywały się całe pielgrzymki. O historyczności sera świadczy fakt, iż znak towarowy Parmigiano Reggiano opracowano już w 1612 roku. Autorem był Bartolomeo Riva, podskarbi dóbr rodu Farnese.
Dwoma regionami z którego wywodzi się ser, są te od których wziął swoją nazwę – Parma i Regio Emilia leżące w Emilii Romagnii. Przez wieki produkcja rozwinęła się jednak również w Modenie, Mantui i Bolonii. Od czasu wprowadzenia ochrony regionalnej DOC, to właśnie te regiony mają prawo używać nazwy Parmigiano Reggiano.
Sam sposób produkcji nie jest ewenementem – w praktyce parmezan produkuje się dokładnie tak jak jego największego konkurent Grana Padano. Różnicą jest zobowiązująca tradycja, oraz wymogi prawa DOC które powoduje że Parmigiano Reggiano powstaje wyłącznie z mleka krów z wolnego chowu, żywiących się trawą i ziołami. W związku z tym powstaje tylko w sezonie – od 1 kwietnia do 11 listopada.
Po całym dniu wypasu mleko z wieczornego udoju odstawia się na noc, aby móc zebrać śmietanę. Do mleka odtłuszczonego dodaje się pełnotłuste, z porannego udoju i dopiero wówczas robi się ser, który trzy do czterech tygodni leży w solance (serwatką pozostałą po wydobyciu twarogu skarmiane są świnie, z których mięsa produkowana jest Szynka Parmeńska). Później przychodzi czas na dojrzewanie. Zazwyczaj nie robi się tego jednak w mleczarniach, ale w halach do leżakowania, prowadzonych przez wyspecjalizowane przedsiębiorstwa. Dojrzewanie trwa najkrócej trzy kwartały. Według czasu leżakowania wyróżnia się trzy rodzaje parmezanu:
Parmigiano Reggiano Fresco – młody ser dojrzewający do 18 miesięcy.
Parmigiano Reggiano Vecchio – średni parmezan ma maksimum 2 lata.
Parmigiano Reggiano Stravecchio – okres dojrzewania starego parmezanu to od 2, aż do 7 lat.



Przepisy z parmezanem



Acciughe Ripiene al Forno (Sardele nadziewane)
Cannelloni alla Pesare (Cannelloni alla Rossini)
Chizze (Pierożki z parmezanem)
Gattò (Neapolitański placek ziemniaczany)
Lasagne al Forno (Bolognese)
Lumachelle all’Urbinate (Zupa warzywna z Urbino)
Melanzane alla Parmigiana (Bakłażan zapiekany)
Pansoti (Pierogi liguryjskie)
Riso all’Isolana (Ryż z mięsem)
Riso alla Pilota (Ryż z kiełbasą i boczkiem)
Sartù di Riso (Neapolitańskie ciasto ryżowe)
Tiella di Verdure (Zapiekanka warzywna)

FavoriteLoading Dodaj do ulubionych

Comments are closed.