Salama da Sugo


Salama da Sugo swój rodowód ma w Madonna Boschi małej wioski położonej nieododal Ferrey (w Emilli Romagni). Jest to mieszanina przeróżnych części wołowiny i wieprzowiny m.in.: karczku, podgardla, boczku, języka, oraz wątroby. Są one mielone doprawiane przyprawami oraz winem. Mieszanką tą nadziewa się pęcherze wieprzowej (przez co jest dość szeroka – przypomina piłkę), które później dojrzewają od 8 do 10 miesięcy.
Gotową Salama da Sugo można jeść na surowo z melonem i figami. Częściej się ją jednak gotuje. Dość długo bo 4 do 7 godzin i specyficznie bo zawinięte w ścierkę lub umieszczone w specjalnym worku do gotowania. To daje pewność że kiełbasa nie rozpadnie się zbyt wcześnie. Może to uczynić dopiero na talerzu. Zazwyczaj Salama da Sugo później kroi się wzdłuż i każdą połówkę umieszcza na talerzu pełnym tłuczonych ziemniaków. Na końcu trzeba jeszcze ściąć szczyt kiełbasy. W ten sposób można ją wyjadać łyżką ze środka podczas gdy wyciekający sos nadaje smaku ziemniakom.
Kiełbas ta szczycie się taką estymą, że w ciągu roku na jej cześć odbywa się kilka uroczystości. Najważniejsza jest wrześniowa Sagra della Salamina da Sugo al Cucchiaio, festiwal ten trwa aż trzy tygodnie.

FavoriteLoading Dodaj do ulubionych

Comments are closed.