indonezyjski 2 w tej kategorii

Soto / Sroto / Tauto / Coto (Indonezyjski bulion)

Soto to ogólne określenie wywodzącej się z Indonezji, ale popularnej także w Malezji, dość cienkiej zupy przypominającej europejski bulion. Zwykle robi się go na bazie kurczaka (jest to regułą w Malezji) oraz wołowiny. Nie mniej w Indonezji używa się także mięsa bawołów, jagnięciny, wieprzowiny, a nawet podrobów. Malezyjska wersja Soto to zawsze czysty bulion z mięsem, w Indonezji niekiedy barwi się go kurkumą albo dodaje mleka kokosowego. Poza tym wzbogacany jest mięsem, warzywami, przyprawami i ziołami. Do Soto zazwyczaj dodaje się ryż lub makaron celofanowy Soun. W zależności od użytych składników powstaje: Soto Ayam z kurczaka zakwaszana kaffirem i trawą cytrynową (przepis na filmie poniżej), Soto Babat z podrobami, Soto Kaki ze ścięgien i chrząstek zawartych w wołowej goleni lub Soto Mie z kluskami Mie. ...

Pieprz Długi / Jawajski / Indonezyjski

Pieprz Długi (łac. Piper longum) zwany też Pieprzem Jawajskim lub Pieprzem Indonezyjskim z wyglądu nie przypomina pokrewnego mu Pieprzu Czarnego – ziarna ma bowiem znacznie dłuższe, sięgające 5 cm. Niemniej jego smak i aromat jest podobny, chociaż ostrzejszy. Jak sama nazwa wskazuje pieprz długi wywodzi się z Jawy i najczęściej wykorzystywany jest w kuchni Indonezyjskiej. W Europie znany był jednak bardzo wcześnie - w VI w p.n.e opisywał go już Hipocrates. Od tego czasu stał się jednak wyjątkową rzadkością (czasem spotyka się go we Włoszech jako Pepe di Marisa lub Pepe Lungo). Dziś dominuje w kuchni Indonezji oraz Indii. Nazewnictwo:
  • Indonezja: Cabe puyung
  • Indie: Pippali, Pipuli
  • Malezja: Kattuthippali, Tippali
  • Tajlandia: Dipli
  • Wietnam: Tiêu lóp
Jako pieprz długi niekiedy uznaje się też inną odmianę pieprzu rosnącego na Jawie zwaną Długim Pieprzem Jawajskim. ...