papryka 10 w tej kategorii

Kizartma Dolmasi (Papryki nadziewane smażonymi warzywami)

Kizartma po turecku oznacza produkty smażone, a w szczególności smażone warzywa. Zwykle robi się je we fryturze, tak jak ziemniaki, krojąc na małe kawałki (kostkę, paski etc.). Temu procesowi poddać można wszystko co do smażenia się nadaje: cukinię, bakłażana, paprykę, fasolkę etc. W ten sposób trafiają na stół jako element meze. Dolma to z kolei sposób przygotowania potraw, polegający na ich faszerowaniu - odnosi się to przede wszystkim do warzyw, chociaż może być to też mięso, tak jak w Piliç Dolma. Kizartma Dolmasi jest więc połączeniem dwóch przepisów, w którym zazwyczaj paprykę faszeruje się wcześniej usmażonymi warzywami. ...

Roga

Roga to najbardziej charakterystyczna papryka Bałkanów. Nazwę swą zawdzięcza kształtowi wydłużonych, czerwonych strąków przypominających róg. Jest to jeden z licznych kultywarów papryki rocznej. Nie jest zbyt ostra. Najczęściej używa się jej do nadziewania mięsem i zapiekania, grillowania, a także do przygotowania Ajvaru oraz podobnych sosów. Na jesieni rogę także się suszy.

Piperade

Tajemnicy pochodzenia Basków nikt jeszcze nie zgłębił. Wiadomo jednak, że ich język całkiem różny od praindoeuropejskiej rodziny ma coś wspólnego z Ugrofińskim. Z Węgrami łączy ich zresztą nie tylko mowa ale także ogromne zamiłowanie do papryki. Wyjątkowe na naszym kontynencie – podobnie jak na nizinie panońskiej również tu całe wioski są obwieszone suszoną papryką, z pośród których najlepsza to Piment d’Esplette. Nic więc dziwnego, że tak jak madziarzy mają swój Paprykarz, tak Baskowie przygotowują własny sos paprykowy – Piperadę. Stosują ją w każdej okoliczności, np. jako przystawkę, i dodają praktycznie do każdej potrawy - jaj (Piperade aux Oeufs), ryb (Thon a la Saint-Jean-de-Luz) , drobiu (Poulet Basquaise) czy gulaszu rybnego. Między Baskami od trwa ciągły spór czy prawdziwa Piperada powinna zawierać pomidory czy też nie. Niewątpliwie nadają one mięsistości całemu sosowi - poniżej przepis uwzględniający użycie pomidorów. ...

Axoa (Potrawka cielęca z papryką)

Axoa (czyt. achoa) to baskijskie danie regionalne tradycyjnie podawane w dni targowe. Dziś szczególnie znana i ceniona jest jego wersja rodem z miejscowości Espelette, znanym w całej Francji z tego, iż jej domy obwieszone są suszącą się papryką Piment d’Esplette. I to właśnie ona nadaje szczególnego uroku tej potrawie. ...

Phrik Yak

Phrik Yak z tajskiego należy tłumaczyć jako papryka olbrzymia. W gruncie rzeczy jest to jednak zwykła słodka papryka (gatunek Papryki rocznej - łac. Capsicum Annum), z jaką spotykamy się w Polsce - Tajowie zazwyczaj mają do czynienia z chili mniejszych rozmiarów. Nie jest to jednak bardzo często spotykane warzywo - niekiedy jest używana raczej przy daniach typu stir-fry.

Szipka

Szipka to wywodząca się z Bułgarii odmiana Papryki Rocznej (łac. Capsicum Annum). Ze względu na swój charakterystyczny kształt nazywana jest niekiedy Bułgarską Marchewką. Strąki ma wydłużone (10 cm) i pomarańczowe, przez co przypominają marchewkę. Na rynki zachodnie pod tą właśnie nazwą trafiła ponoć w latach 80-tych jako efekt amatorskiej kontrabandy. Szipka jest średnio ostra: 12.000 – 30.000 punktów skali Scovilla.

Cyklon

Cyklon to jedna z niewielu polskich papryk znanych w świecie (odmiana Papryki Rocznej - łac. Capsicum annum). Ma średnio duże (10 cm), nieco stożkowate strąki, które dojrzewając robią się czerwone. Nie jest zbyt ostra – w skali Scovilla otrzymała do 100 do 500 punktów - chociaż w Polsce jest sprzedawana jako papryka ostra. Zazwyczaj przeznaczona jest do suszenia – powstaje z niej sypka słodka papryka.

Chili / Papryka

Chili1 to bardzo pojemna nazwa. Generalnie odnosi się do kilku gatunków (i ich odmian) Capsicium, czyli tzw. Pieprzowca w Polsce bardziej znanego jako Papryka (chociaż tę nazwę zwykliśmy wiązać ze Słodką Papryką - tak warzywem jak i sproszkowaną przyprawą). Dziś trudno sobie wyobrazić kuchnię Indyjską czy Tajską bez chilli, a jednak jeszcze kilka wieków temu tak właśnie było. Pieprzowiec to specjalność prekolumbijskiej Ameryki i dopiero za sprawą Krzysztofa Kolumba wypłyną w szerszy świat - chilli to nazwa wywodząca się z języka Nahutal używanego prze Indian z Ameryki Środkowej (na Karaibach i wielu krajach Ameryki Południowej obowiązuje nazwa Aji). Określenie botaniczne pieprzowiec wskazuje zresztą, że Papryka od razu stała się substytutem czarnego pieprzu, i to znacznie tańszym (Anglicy do dziś nazywają ją Chilli Pepper). Europejczycy szybko rozwieźli ją zresztą po całym świecie - tak trafiła także do krajów i kolonii Azjatyckich, gdzie świetnie się przyjęła. Podział Chili można prowadzi według botanicznych podziałów gatunkowych. Najbardziej znane i popularne są: tzw. Papryka Roczna (łac. Capsicium Annum), do której należy właśnie słodka Papryka warzywna, ale także ostrzejsze jej odmiany, oraz Papryka Krzewiasta (łac. Capsicium frutescens) która obejmuje już znacznie ostrzejsze chilli takie jak chociażby Tabasco. Mamy jeszcze m.in. Paprykę Jagodową (łac. Capsicum baccatum), tzw. Papryka Omszała (łac. Capsicum pubescens), a także tzw. Paprykę Chińską (łac. Capsicum chinense), której nazwa nie ma nic wspólnego z miejscem pochodzenia - to roślina rdzennie Amerykańska, a jej odmianą jest m.in. Habanero uznawana, za najostrzejszą naturalnie rosnącą chilli na świecie. Papryka chińska przez lata sama była zresztą uważana za kultywar papryki rocznej. Podziały botaniczne są więc dość mgliste, a już z pewnością całkiem nie przydatne w kuchni. Tutaj bardziej sprawdza się systematyka oparta o odmiany, które zyskały tradycyjne nazwy rodzajowe, takie jak właśnie Tabasco, Habanero czy Jalapeno i w ten sposób weszły do kanonu kulinarnego świata. Sprawa jest przy tym o tyle ułatwiona, że 100 lat temu amerykański farmaceuta Wilbur Scoville wprowadził całą klasyfikację chilli. Systematykę oparł o skalę ostrości, czyli w gruncie rzeczy poziom zawartości Kapsaicyny, alkaloidu odpowiedzialnego za pikantny smak Papryki. W czystej postaci została wyceniona na 16 mln punktów w Skali Scovilla i stała się punktem odniesienie nie tylko do Chilli, ale także np. sosów na nich opartych. Nie jest ona prowadzona w sposób ściśle naukowy, więc punktacja i uszeregowanie poszczególnych papryk jest trochę orientacyjne Skala Scoville
[one_fourth]
    • 16.000.000
    • 4.000.000
    • 2.009.231
    • 2.000.000
    • 1.463.700
    • 1.041.427
    • 1.000.000
    • 800.000 - 1.000.000
    • 800.000
    • 300.000 - 475.000
    • 225.000 - 577.000
    • 100.000 - 500.000
    • 100.000 - 350.000
    • 100.000 - 325.000
    • 100.000 - 300.000
    • 100.000 - 200.000
    • 100.000 - 125.000
    • 95.000 - 100.000
    • 85.000 - 115.000
    • 75.000 - 80.000
    • 75.000 - 150.000
    • 70.000 - 100.000
    • 70.000 - 85.000
    • 60.000 - 100.000
    • 50.000 - 170.000
    • 50.000 - 100.000
    • 50.000 - 80.000
    • 40.000 - 60.000
    • 35.000 - 55.000
    • 35.000 - 40.000
    • 35.000
    • 30.000 - 60.000
    • 30.000 - 50.000
...