Placek 4 w tej kategorii

Panucho / Panuchos (Placek nadziewany fasolą z dodatkami)

Panucho to jedna z wielu rodzajów meksykańskich przekąsek przygotowanych na bazie tortilli. W tym wypadku kukurydziane placki, zaraz po podsmażeniu są rozkraiwane w poprzek i nadziewane smażoną fasolą. Po obsmażeniu w oleju na tortilli układa się jeszcze rybę lub mięso i warzywne dodatki. Panucho jest specjalnością Jukatanu. Serwuje się tu je jako szybkie danie w tzw. Panucherias. Jednym z klasycznych dodatków do Panuchos jest grillowana ryba Filete de Pescado a la Yucateca. Powyżej przepis na Panucho ze smażoną fasolą (Frijoles Refritos) i Conchinita Pibil, ale można dodać też inny farsz mięsny jak np. Picadillo. ...

Fajita / Fajitas (Placek nadziewany paskami mięsa)

Fajita to jeden z wariantów meksykańskiego zestawu dań, które polegają na faszerowaniu tortilli - właściwie w większym stopniu jest przywiązana do kuchni Tex-Mex i siłą rzeczy północnego Meksyku. Najbliżej jej do Burrito. Podobny jest stosowany zazwyczaj sposób zawijania placka - w obu przypadkach jest to pszenna tortilla. W przypadku Fajita kluczową sprawą jest jednak sam farsz. Pierwotnie nazwa Fajita miała się odnosić do szpondru czy też mostka wołowego z którego przyrządzano nadzienie. W latach 70-tych górę wzięła jednak teoria wedle której faja oznacza pas, a fajita to mały pasek mięsa. Do dziś utarło się więc, że w Fajita chodzi przede wszystkim aby mięso pociąć na paski, a czy będzie to wołowina, zeszło na drugi plan. Nawet popularniejsza zrobiła się Fajita z kurczaka. Fajita to właściwie nazwa odnosząca się do samego farszu. Nie trzeba go nawet zawijać w pszenny placek (niekiedy używa się też kukurydziany). Mięsne paski równie dobrze można serwować np. z ryżem. ...

Manāqīsh (Placek z zaatarem i serem)

Manāqīsh nazywany też niekiedy Manakish, Manaeesh lub Manakeesh to rodzaj placka popularnego na całym wybrzeżu Lewawntyńskim - od Turcji po Palestynę. Szczególne wzięcie ma w Libanie i nawet określany jest mianem libańskiej pizzy. Podobnie jak włoskie ciasto zwykle jest wzbogacane dodatkami. Swoją nazwę wywodzi od czasownika naqasha znaczącego m.n. wytłaczać. Idzie bowiem o to, że w surowym placku palcami robi się wgłębienia, aby dodatki lepiej się układały - przez to w rzeczywistości bardziej przypomina Focaccię, która także poddawana jest tej procedurze. W obu przypadkach nawet sposób przybrania jest podobny. Nie operuje się tu pomidorowym sosem, tak jak w przypadku pizzy, ale pojedynczymi dodatkami. Manāqīsh przede wszystkim posypuje się zaatarem, ewentualnie dodaje ser (zwykle Ackawi lub lewantyńskie odmiany kaszkawała) lub mieloną jagnięcinę. Rzadziej dodaje się ostrą paprykę, liście szpinaku albo kashk. ...

Lahmacun (Placek z mięsem)

Lahmacun, czyli placek zapiekany z pomidorami i mięsem, ze względu na sposób przygotowania to swego rodzaju turecka pizza. Bynajmniej nie jest to jednak import z Włoch, a wywodzi się z wybrzeża Lewantu – podstawową różnicą jest brak sera używanego do zapiekania. Tego typu dania od wieków jada się w południowo-wschodniej części kraju. Szczególnie popularne było w wioskach, gdzie cała wspólnota piekła swoje Lahmacun w jednym centralnie usytuowanym piecu. Później zdodyło także rynek miast. W przeciwieństwie do pizzy ciasto na Lahmacun tradycyjnie jest zagniatane bez użycia drożdży – jest to rodzaj tureckiej Pity, przypominającej podpłomyk – chociaż wraz z komercjalizacją, coraz częściej jest serwowane we włoskim stylu. ...