przepis 424 w tej kategorii

Salsa Verde (Salsa z tomatillo)

Salsa Verde to niejednoznaczne określenie. W ten sposób nazywa się m.in. ziołowy włoski sos znany też pod nazwą Bagnet Verd. Sama nazwa oznacza bowiem po prostu zielony sos i jest "kilkujęzyczna". Najbardziej znana jest jednak wersja meksykańska. Bazą tej salsy są rdzenne, tutejsze warzywa: tomatillo. Przypominają nieco zielone pomidory i podobnie jak one są dość kwaśne. Dla dodania ostrości i zachowania koloru, stosuje się także zielone chili: serrano lub jalapeno. Salsa Verde stosuje się podobnie jak świeże czerwone sosy Salsa Cruda i Pico de Gallo - do odświeżenia smaku mięsnych potraw. Zasadniczo występuje w dwóch postaciach: znacznie częściej spotykania duszona salsa (przepis poniżej i na filmie na górze) oraz rzadsza, z surowych warzyw (przepis na filmie na dole). Świeże tomatillo trudno dostać poza Meksykiem, więc w Europie przygotowuje się raczej pierwszy wariant, do którego można użyć warzyw z puszki. Bardzo często tomatillo opieka się przed przygotowaniem salsy. Poniżej prostszy sposób, zgodnie z którym warzywa najpierw się sieka, a dopiero później dusi. ...

Salsa Roja (Czerwona Salsa)

Salsa Roja to jedna z najpopularniejszych meksykańskich sals. Przygotowuje się ją na bazie pomidorów, wcześniej grillowanych (przepis poniżej) lub duszone (przepis na filmie poniżej). To odróżnia ją od Salsa Cruda oraz Pico de Gallo robionych ze świeżych warzyw (chociaż ze względu na kolor także one nazywane są niekiedy czerwonymi salsami). Salsa Roja ostry smak zawdzięcza chili - Meksykanie do większości sosów dodają suszone i namaczane chili, także w tym przypadku. Ten rodzaj sosu ma bardzo uniwersalne zastosowanie - świetnie nadaje się do nadziewanych placków (tortilli), ale również pieczonego mięsa. ...

Frijoles de la Olla (Fasola gotowana)

Frijoles de la Olla czyli gotowana fasola to jeden z prostszych i powszechniejszych przepisów kuchni Meksyku. Tradycyjnie jest gotowana w glinianym garnku, co nadaje jej specyficznego smaku. Do przygotowania dania używa się drobnej fasoli pinto. Gotuje się jej większe ilości, bo następnego dnia można ją odsmażyć i podać jako Frijoles Refritos. ...

Burrito / Burritos (Zawijane placki z nadzieniem)

Nieoficjalną meksykańską stolicą Burrito jest Ciudad Juárez w stanie Chihuahua. Miejska legenda głosi, że nadziewane, zwijane placki właśnie tu, w czasie rewolucji 1910-1921 zaczął sprzedawać Juan Méndez. Swoją garkuchnię woził na grzbiecie osiołka czyli po hiszpańsku burrito. I tak już pozostało. Jest to możliwa historia samej nazwy, ale z pewnością nie całej koncepcji jedzenia - zwyczaj zawijania jedzenia w tortille mieli już Indianie szczególnie ci z plemienia Pueblo. Zresztą jest konkurencyjna historia, mówiąca o sprzedawcy placków, którego klientelą byłe biedni chłopcy z pobliskiej szkoły. Towarzystwo było rozbrykane, więc on sam ochrzczcił mianem osiołków. I tak przeszło na jedzenie. Tyle opowieści. Definicja jest taka, że Buritto to jeden z najprostszych prostszych nadziewanych placków. W jego przypadku jest to zwykła podgrzana tortilla, dziś najczęściej ta pszenna, w którą zawinięto farsz - różni się więc nie tylko od sztywnego kukurydzianego Tacos, ale przede wszystkim od zalewanej sosem Enchilady oraz smażonej w oleju Chimichangi. W rzeczywistości Burrito najbliżej na do Fajita. Tam jednak kluczową sprawą jest cięte w paski mięso, tutaj farsz jest raczej dowolny. Zwykle chodzi jednak aby był jak najdrobniejszy. Wówczas dużo łatwiej gryzie się cały placek. Z mięs często używa się więc Picadillo, Barbacoa lub Carnitas. Dodaj się jednak także ryby oraz mieszanki warzywne. Poniżej przepis na nadzienie z kurczaka i ryżu, które daje gwarancję, że sos nie będzie kapał z placka, a to bardzo ważna sprawa. ...

Picadillo (Mielona wołowina w sosie pomidorowym)

Picar po hiszpańsku znaczy mielić lub siekać. Nazwę Picadillo można więc rozumieć jako potrawa z mielonego mięsa. To tradycyjne danie hiszpańskie, które konkwistadorzy zawieźli do swoich kolonii, przede wszystkim amerykańskich - filipińskim odpowiednikiem jest Giniling. Picadillo popularne jest głównie a Ameryce Środkowej, m.in. na Kubie i w Meksyku. Meksykanie do sosu dodają zwykle nieco chili, poza tym czasem wołowinę zastępują owocami morza. Charakterystyczne jest użycie rodzynek, produktu który nie jest rdzennie meksykański. Serwować można je z ryżem, ale równie dobrze nadaje się do nadziewania tortilli, a także papryki. ...

Albondigas (Pulpety w sosie/zupie pomidorowej)

Albondigas to przepis Hiszpański, ale jego koncept przywieźli Maurowie - nazwa wywodzi się od arabskiego al-bunduq co oznacza orzech laskowy (chodziło o kształt małej kulki). Ten rodzaj pulpetów jest daniem podróżującym, bo sami Hiszpanie przepis wywieźli do Ameryki i rozpowszechnili go w swoich koloniach. Popularność zdobyły przede wszystkim w Meksyku. Tutaj bardzo często trafiają do bulionu oraz różnego rodzaju zup (przepis na zupę z Albondigas na filmie poniżej), ale także przygotowuje się jak w Hiszpanii, czyli z pomidorowym sosem. ...

Tamale / Tamales (Nadziewane ciasto kukurydziane)

Tamale to jedno z najstarszych dań dzisiejszego Meksyku. Jest to rodzaj gotowanego ciasta kukurydzianego, zazwyczaj nadziewanego. Jedli je zarówno Aztekowie jak i Majowie, a pierwszy raz pojawiły się 5 - 8 tys. lat przed nasza erą. W Ameryce Środkowej i Południowej zostały rozpowszechnione jeszcze przed przybyciem Kolumba. Świetnie nadawały sie do zabierania w drogę, tak dla wojowników jak i podróżników. Aztekowie jadali Tamale nadziewane mięsem indyka, flaminga, żaby, królika, a nawet robakami. Majowie stosowali także mięso iguany. Poza tym do środka trafiały warzywa, owoce, miód i jajka. We współczesnym Meksyku gotowane na parze ciasto (zawinięte w liscie kukurydzy) przygotowane z masa harina najczęściej napełnia się wieprzowiną, wołowiną oraz kurczakiem, ale także serem i odsmażaną fasolą czyli Frijoles Refritos. Serwuje się je z dodatkiem mole lub salsą. Tamale jada się od rana do nocy, a ich stałą dostawę zapewniają sprzedawcy z ulicznych garkuchni. Szczególnie popularne robią się w okolicach Bożego Narodzenia. Tradycyjnie Tamale przygotowuje się z wykorzystaniem dużej ilością tłuszczu. ...

Carnitas (Duszona wieprzowina)

Carnitas należy tłumaczyć jako małe kawałki mięsa. Jest to jedno z najbardziej rozpoznawalnych dań kuchni Meksyku. Zasadą jest długotrwałe duszenie mięsa. Tradycyjnie robiono to w miedzianych garnkach, a sam proces trwał kilka godzin. Mięso było duszone w dużej ilości własnego łoju (całkowicie je przykrywał), na wolnym ogniu. Po takiej obróbce wieprzowina, którą zazwyczaj się używa, jest nie tylko soczysta i chrupka, ale przede wszystkim rozpada się na włókna. Cały proces przypomina bardzo popularne w Gaskonii przygotowanie Confit, które było sposobem konserwacji jedzenia. Dziś nie używa się już, aż takiej ilości tłuszczu jak kiedyś, ale wciąż jest to danie pozbawione warzyw - podaje się zwykle z którąś z sals. Soczyste mięso często wykorzystywane jako farsz do tortilli, głównie Tacos i Burritos. ...

Chile Verde (Wieprzowina w zielonym sosie)

Chile Verde to dość proste danie. Jedna z najbardziej rozpoznawalnych meksykańskich potraw jakie zdobyły przede wszystkich rynek gastronomiczny w Stanach Zjednoczonych - prawie jak Chili Con Carne. Jest przy tym daniem zbliżonym do kuchni Tex-Mex, szczególnie popularnym w północnej części kraju i tuż za północną granicą. Szczególną popularnością cieszy się w Nowym Meksyku. Za zielony kolor sosu tylko do pewnego stopnia odpowiada chili jalapeno. W głównej mierze stanowią o tym kwaśne tomatillos, warzywa przypominające zielone pomidory, które poza Meksykiem sprzedaje się zwykle w puszkach. Pod względem konstrukcji i bazy smakowej Chile Verde mocno nawiązuje do bardziej klasycznego meksykańskiego danie Mole Verde, także w zielonym sosie. ...

Filete de Pescado a la Yucateca (Stek rybny z Jukatanu)

Mało gdzie w Meksyku grillowanie jest tak popularne jak na Jukatanie. Tradycja sięga jeszcze Majów, od których wywodzi się m.in. przepis na grillowaną wieprzowinę Poc Chuc. Zwykle zanim mięso trafi na ruszt jest tu marynowane. Dotyczy to także ryb. Filete de Pescado a la Yucateca, czyli stek rybny z Jukatanu, przed grillowaniem także jest peklowany. Skład marynaty nie jest sztywno określony, ale zazwyczaj poza klasycznymi dodatkami do ryb używa się tutaj nasion annato nadających mięsu czerwony kolor (można je zastąpić suszoną papryką). Co ważne, aby dało się grilować mięso ryby musi być zwarte i tylko określone gatunki - takie jak np. rekin, włócznik, zębacz czy tuńczyk - nadają się do tego przepisu. Niekiedy chroniąc przed ogniem, rybę grilluje się zawiniętą w liście bananowca. ...