przepis 424 w tej kategorii

Abbacchio al Forno con Patate (Jagnięcina pieczona z ziemniakami)

Jagnięcina od wieków była w Rzymie i całym Lacjum bardzo popularna – pokaźne hodowle owiec prowadzone są na obszarze tzw. Pontyjskich Błot. Abbacchio al Forno con Patate czyli jagnięcina pieczona z ziemniakami, ponadziewana czosnkiem oraz rozmarynem to jeden z najbardziej klasycznych sposobów jej przygotowywania i to nie tylko we Włoszech. W rzymskim jadłospisie pojawiała się zazwyczaj na okoliczność dwóch największych świąt kościoła katolickiego – Bożego Narodzenia oraz Wielkanocy. Podobny, tyle że zakrapiany cytryną przepis na jagnięcinę mają grecy ze swoją Arni Sto Furno. ...

Jota (Zupa fasolowa)

W późnej łacinie słowo jutta oznaczało rosół lub dowolną cienką zupę. To właśnie od niego mieszkańcy Triestu wywodzą nazwę swojego dania narodowego Jota (chociaż niektórzy wskazują na celtyckie korzenie). Ten rodzaj fasolówki od wieków był posiłkiem biedoty. Z czasem danie stało się coraz bogatsze i dziś nie przypomina już taniej rzadkiej zupki ale wręcz danie jednogarnkowe. Potrawa ta popularna jest także w sąsiedniej Słowenii oraz Chorwacji, szczególnie w rejonie Istrii - Chorwaci używają zresztą nazwy Istarska Maneštra (nie mylić Maneštrą), chociaż sami mieszkańcy tego rejonu stosują raczej określenie Zimska Maneštra, jako że tę treściwą zupę jada się zwykle zimową porą. Transgraniczność Joty wynika z faktu, że chociaż Triest to część włoskiej Friuli-Wenecji Julijskiej i właśnie na nim Włochy się kończą, to przez wieki wpływy Wenecji (Istria była jej częścią) sięgała znacznie dalej na tereny Bałkanów. Panuje tu znacząca jednorodność kulturowa pogranicza. Zobacz również: Minestra di Fagioli e Orzo. ...

Kartoffelsalat (sałatka ziemniaczana)

To najbardziej klasyczne danie środkowej europy. Jadane w Niemczech, Czechach, Austrii i Polsce bazuje na najbardziej powszechnym i najtańszym warzywie czyli ziemniakach. To właśnie one spowodowały, że sałatka ziemniaczana wraz z emigrantami świetnie odnalazła się także w Ameryce. Jej odmian jest tyle samo ile regionów z których się wywodzi. W południowych Niemczech Kartoffelsalat np. podawana na ciepło. Do ziemniaków dodaje się jabłka, cebulę, szczypiorek, pikle, wędlinę i co tylko przyjedzie do głowy. Sos do niej przygotowuje się zarówno na bazie oleju, majonezu, jogurtu a nawet wytapianego łoju. Kartoffelsalat je się zarówno jako proste pierwsze danie jak i w postaci dodatku do mięs. Powszechność sałatki powoduje, że nie ma ona kanonicznej receptury. Tylko jedna rzecz się w niej nigdy nie zmienia - ziemniaki. ...