przepisy 11 w tej kategorii

Escalopes de Veau aux Truffes (Eskalopki cielęce z truflami)

We Francji jeśli trufle to tylko z Perigord (rejon na północy Akwitanii). Oczywiście tak było dawniej, kiedy to region sąsiadujący z Bordeaux był prawdziwym zagłębiem truflowym. Teraz prześcignęła go Prowansja, ale i tak każda trufla we Francji pochodzi przecież z Perigord. Dodaje się je tu wszędzie, do jajek, do ryb i do mięs, najlepiej delikatnych tak jak delikatnych medalionów cielęcych. Tak jest właśnie przygotowywany Escalopes de Veau aux Truffes. ...

Pate de Foie Gras (Pasztet z gęsich wątróbek)

Gęsi i ich przerośnięte tłuszczem wątróbki do Francji przywieźli żydzi z Europy Wschodniej, przede wszystkim Polski. Szczególną popularność zyskały w Alzacji. To działający w Strasbourgu pasztetnik Jean-Pierre Clause pierwszy swój pasztet z gęsich wątróbek miał przygotować w 1780 roku. Wątróbki przetykał szynką i mieloną cielęciną. Taki rarytas bardzo zasmakował królowi Ludwikowi XVI wieku i to on stał się jego promotorem. Kiedyś aby uzyskać szczególnie delikatne mięso wątróbki kruszały w maderze, teraz maceruje się je raczej w eua-de-vie, portweinie, lub koniaku. Zwykle nie dodaje się do nich wiele więcej aromatów. Wyjątek stanowi Pain de Colmar oraz Millefouile de Foie Gras. W pierwszym przypadku wątróbki zaprawione truflami układa się w wysokiej okrągłej formie i podgotowuje na małym ogniu. W drugim przypadku paski wątróbek gęsich przekłada się kawałkami wątróbek kaczych. W sklepach z delikatesami można natknąć się na różne warianty foie gras: - Foie Gras Mi-Cuit, czyli dosłownie wątróbki na wpół upieczone mają za zadanie w najlepszy sposób wydobyć aromat z mięsa. Taki pasztet musi być jednak bardzo świeży. - Foie Gras Entier to wątróbka konserwowana w puszce przygotowywana w jednym kawałku. - Bloc de Foie Gras avec Morceaux to sprasowane wątróbki w mniejszych lub większych kawałkach. - Parfait de Foi Gras zawiera około 75 proc. wątróbki gęsiej uzupełnianej podrobami kurzymi lub kaczymi. Najbardziej klasyczny przepis to jednak Pate de Foie Gras de Strasbourg: ...

Choucroute a l’Ancienne (Kapusta z wieprzowiną)

Mówi się że Choucroute czyli kapusta kiszona i gorące danie z niej przygotowywane to znak rozpoznawczy alzackiej kuchni. Nie ma się więc co dziwić, że tutaj każdy dom ma własny przepis. Niezmiennie pozostaje to, że podobnie w przypadku polskiego bigosu do jej przygotowania poza samą kapustą używa się przede wszystkich różnego rodzaju mięs wieprzowych. Poniżej przepis tradycyjny. ...

Involtini di Pesce Spada (Roladki z miecznika)

Miecznik to prawdziwy morski symbol Kalabrii. Połowy tej ryby w Zatoce Mesyńskiej odbywają się już od wieków. Ryba ta jest tu tak ceniona, że na koniec sezonu połowów w pierwszych dniach lipca w rybackiej miejscowości Bagna Calabra (gdzie co piąty mieszkaniec to rybak) odbywa się specjalne święto miecznika. Wówczas do wieczora są serwowane potrawy z tej ryby, a jedna z najpopularniejszych i najbardziej cenionych to Involtini di Pesce Spada zawijane i grillowane szaszłyki. ...

Minestrone di Fagioli, Cavolo e Patate (Minestrone z fasolą, kapustą i ziemniakami)

Ciężki warzywny skład tego Minestrone wskazywałby raczej na północnowłoską, podalpejską kuchnię. Nic jednak bardziej mylnego. Przepis ten jest typowy dla samego południa półwyspu Apenińskiego, czyli Kalabrii. Nie mniej trzeba przyznać, że fasola przywędrowała tu z północy, a taka kombinacja warzyw spożywana jest raczej w chłodniejszych okresach. ...

Pitta coi Pomodori (Placek drożdżowy z pomidorami)

Kalabryjska Pitta to tylko daleka krewna greckiej Pity. Bardziej jest rodzajem tutejszej Pizzy. Różni się jednak tym, że zwykle w ogóle nie używa się do niej sera, czym bardziej przypomina Focaccię i często jest przygotowana w postaci dużego obwarzanka. Dodatki są zazwyczaj bardzo proste, czasem nadziewa się nimi ciasto czasem układa na wierzchu. Poniżej tak właśnie przygotowana Pitta coi Pomodori czyli placek drożdżowy z pomidorami. ...

Muersi (Brokuły zasmażane z chlebem)

Muersi to tradycyjna potrawa apulisjkich rolników (szczególnie tych z półwyspu Salento). Zwykli jadać ją rano, przed wyjściem do pracy w gajach oliwnych. Jej nazwa w tutejszym dialekcie zwykła odnosić się do mało przejrzystej mieszaniny. I takie jest to danie. W Apulii do jego przygotowywania zwykło się używać Cime di Rapa czyli tzw. rzepy brokułowej, dzikiej cykorii oraz chlebka Frise. W Polsce można zastosować brokuły z garścią szpinaku i zwykły chleb staropolski. ...

Scapece Gallipolina (Marynowane ryby)

Scapece po włosku oznacza po prostu kwaszone jedzenie czyli swego rodzaju marynatę. Jest to danie charakterystyczne dla południa półwyspu Apenińskiego. Tak jednak jak w Neapolu scapaece robi się na bazie bakłażana, to Apulijczycy używają do niego ryb. Najsłynniejsze scapece pochodzi z Galipoli i wiąże się ponoć z historią oblężenia miasta. Chodziło o zrobienie zapasów żywności na długi czas. Aby ryby się w tym czasie nie zepsuły mieszczanie postanowili je usmażyć i zamarynować w occie z chlebem. Scapece Gallipolina to jednak nie jedyny włoski przepis na tego typu przetwory rybne. Na północy w Wenecji istnieje potrawa podobna nawet nazwą Scabeggio. ...

Zuppa di Cozze alla Tarantina (Małże po Tarencku)

Zatoka Tarencka to jedno z głównych włoskich łowisk zarówno ostryg jak i małży. Intensywne połowy trwają tu od wiosny do jesieni. Złowione mięczaki, w szczególności omułki, podaje się tutaj w klasyczny, apulijski sposób jako Zuppa di Cozze alla Tarantina – z pomidorami, czosnkiem i peperoncino. ...