Matevž (Puree z fasoli i ziemniaków)


Matevž to jedno z podstawowych dań XIX wiecznej, słoweńskiej biedoty. Puree z fasoli i ziemniaków pierwotnie miało wiele różnych nazw Krompirjev Mož (ziemniaczany człowiek), Medved (niedźwiedź) czy też Divji Mož (dziki człowiek), co miało wskazywać na prostotę i sytość dania. Dzisiejsze Matevž wywodzi się od słoweńskiego imienia znaczącego zarówno Macieja jak i Mateusza, ale chodzi w nim o sformułowanie Imeti matevž(k)a czyli mieć kaca. Jest to bowiem dobre danie na „drugi dzień”, kiedy szybko trzeba zaspokoić głód.
Teoretycznie przed gotowaniem fasolę powinno się dusić, w związku z tym że Matevž często przygotowuje się ad hoc można posłużyć się tą z puszki. Najlepiej serwować z kiszoną kapustą.

Czytaj dalej →

FavoriteLoading Dodaj do ulubionych

Žlikrofi (Pierogi z ziemniakami)

Žlikrofi to rodzaj słoweńskich pierożków o charakterystycznym kształcie łódeczek (nieco podobnych do włoskich Scarpinocc). Najsłynniejsze są nadziewane ziemniakami Idrijski Žlikrofi, wywodzące się z położonego na zachodnie kraju miasteczka Idrija (znanego z zabytkowych kopalni rtęci). To jedna z najbardziej popularnych potraw w kraju, która upowszechniła się już w XIX wieku. W 2010 roku jako pierwszy Słoweński specjał kulinarny Žlikrofi zostały objęte europejskim systemem ochrony regionalnej. Serwuje się je zarówno jako dodatek np. do mięsa z sosem jak i samodzielne danie.
Czytaj dalej →

FavoriteLoading Dodaj do ulubionych

Touffaye (Ziemniaki z boczkiem i kiełbasą)

Lotaryngia to kraina przez wieki wyrywana sobie wzajemnie przez Francuzów i Niemców. Nieoczywiste jest, iż skrawek Lotaryngi należy do Belgii. Obejmuje  dwie krainy wciśnięte w południowo-wschodnik narożnik kraju, pomiędzy Francją, a Luksemburgiem : Pays d’Arlon oraz Gaume ze stolicą w Virton. To właśnie z tego rejonu wywodzi się Touffaye. Potrawa dość prosta, jednogarkowa stanowiąca połączenie ziemniaków z cebulą i boczkiem. Zazwyczaj gotuje się ją z wieprzowiną, np. szynką lub kiełbasą. W niektórych wariantach dodaje się też korzeń cykorii – ten sam z którego robi się “kawę z cukorii”
Jest to typowe danie wiejskie nawiązujące nieco do serwowanego po drugiej stronie francuskiej granicy, znacznie bogatszego Garnka Lotaryńskiego.

Czytaj dalej →

FavoriteLoading Dodaj do ulubionych

Bullinada (Gulasz rybny z ziemniakami)

W kuchni południa Francji to kolejna sposób, obok langwedockiego Soupe de Poissons oraz prowansalskiego Bouillabaisse, na przygotowanie rybnego gulaszu w tym przypadku tradycyjnie bazującego na mięsie węgorza. Bullinada akurat wywodzi się z Katalonii przez co najbardziej popularna jest w Rousillon. Co ciekawe robią ją również mieszkańcy Langwedocji, ale w nieco zmodyfikowanej wersji – zamiast ryb używają jagnięciny, wołowiny a nawet wieprzowiny. W tym przepisie, co charakterystyczne używa się również dużej ilości ziemniaków.
Patrz również: Cotriade, Chaudree

Czytaj dalej →

FavoriteLoading Dodaj do ulubionych

Tiella di Pasta Calabrese (Zapiekany makaron po kalabryjsku)


Popularny na południu Włoch wysoki garnek Tiella w Apulii wykorzystuje się do robienia zapiekanki warzywnej gdzie obok ziemniaków używa się ryżu (we Włoszech pokrewna jej nazwa Teglia odnosi się w ogóle do wszelkich form używanych do zapiekania). W sąsiedniej Kalabrii bardziej służy do zapiekania makaronu. Tutejszy przepis Tiella di Pasta Calabrese jest prostszy od apulijskiego – nie zawiera owoców morza i ma mniej warzyw.
Nazwy Tiella używa się zarówno do określania naczynia, jaki potraw w niej przygotowanej.

Zobacz: Tiella di Verdure

Czytaj dalej →

FavoriteLoading Dodaj do ulubionych

Ziemniaki


Ziemniaki to jedna z głównych roślin zaimportowanych z Ameryki. Pierwsze uprawy zakładali Indianie Keczua i Ajmar, mieszkający na terenie dzisiejszego Peru oraz Boliwii. Od razu wyzyskali ich wyjątkową trwałość. Mrożąc bulwy przez kilka kolejnych nocy i wystawiając na słońce w dzień aby odparowała z nich woda wytwarzali Chuño, czyli swego rodzaju liofilizowane ziemniaki (są zresztą produkowane do dziś). Ta sama odporność na rozkład spowodowała, że w swych dalekich podróżach zaczęli je wykorzystywać europejscy marynarze. W ten sposób pod koniec XVI wieku Ziemniaki dotarły do Europy. Najpierw po swoim kontynentalnym imperium rozpowszechnili je Hiszpanie, używają ziemniaków, jako żywności dla wojska. W XVII wieku, zaczęto je hodować jako zwykłą roślinę spożywczą oraz paszową, a w drugiej połowie XVIII rządy takich krajów jak Francja oraz władzy państw niemieckich zaczęli je promować jako wyjątkowo efektywne uprawy. W ten sposób ziemniaki stały się najważniejszą skrobiową rośliną Europy.
Czytaj dalej →

FavoriteLoading Dodaj do ulubionych

Kartoffelsalat (sałatka ziemniaczana)


To najbardziej klasyczne danie środkowej europy. Jadane w Niemczech, Czechach, Austrii i Polsce bazuje na najbardziej powszechnym i najtańszym warzywie czyli ziemniakach. To właśnie one spowodowały, że sałatka ziemniaczana wraz z emigrantami świetnie odnalazła się także w Ameryce.
Jej odmian jest tyle samo ile regionów z których się wywodzi. W południowych Niemczech Kartoffelsalat np. podawana na ciepło. Do ziemniaków dodaje się jabłka, cebulę, szczypiorek, pikle, wędlinę i co tylko przyjedzie do głowy. Sos do niej przygotowuje się zarówno na bazie oleju, majonezu, jogurtu a nawet wytapianego łoju.
Kartoffelsalat je się zarówno jako proste pierwsze danie jak i w postaci dodatku do mięs. Powszechność sałatki powoduje, że nie ma ona kanonicznej receptury. Tylko jedna rzecz się w niej nigdy nie zmienia – ziemniaki.

Czytaj dalej →

FavoriteLoading Dodaj do ulubionych