Nazwa Sapicon pochodzi od hiszpańskiego salpicón czyli „mieszanka, miszmasz”, utworzonego od sal (sól) i picar (siekać, nakłuwać). W Hiszpanii już od XVI–XVII wieku oznaczało drobno siekaną i doprawioną solą, oliwą, octem i cebulą mieszankę mięsa lub ryb, często z resztek – coś między sałatką,  a farszem. W XVIII–XIX‑wiecznej kuchni francuskiej termin salpicon został przyswojony jako określenie drobno pokrojonego ragoût – mięsa, drobiu, podrobów, ryb lub warzyw w małych kostkach, związanych sosem. Alexandre Dumas opisuje salpicony jako mieszaniny cielęcych grasicy, szynki, pieczarek, trufli, foie gras itd., każdy składnik gotowany osobno, potem łączony w sosie (np. espagnole).​ Dzią w klasycznym kanonie francuskim salpicon służy głównie jako nadzienie do Vol‑au‑Vent, Rissole, Croquette, Timbale, jaj faszerowanych, rolad, ale także smarowidło do kanapek i grzanek, a nawet do smażenia omletów.

Nieco inaczej jest w przypadku Basków zamieszkujących pogranicze Francji oraz Hiszpanii. Tutaj nazwa Salpicon odnosi się do dwóch specjałów. Z jednej strony chodzi tu o usmażone w głębokim tłuszczu, drobno posiekane i marynowane w occie papryki, a z drugiej strony to rodzaj sałatki w której musi znaleźć się ich ulubiona Szynka Bajońska. Jako sałatkę Salpicon traktują także Hiszpanie (Salpicon de Marisco), a nawet mieszkańcy Ameryki Środkowej. Tutejszy Salpicon de Res to mieszanina cienko krojonej wołowiny z cebulą, chili, pomidorami, octem, jedzona na Tostadas czy w Tacos.