day : 21/01/2015 8 w tej kategorii

Couscous bil Hout (Kuskus z rybą)

Couscous bil Hout w języku arabskim używanym w Tunezji oznacza kuskus z rybą (we wschodniej części Morza Śródziemnego słowo ryba tłumaczy się raczej jako samak). W całym kraju dania z kuskusu są bardzo popularne, a ich składniki zależą od regionu. Na wybrzeżu często dodaje się owoce morza - głównie ośmiornice. W okolicach Bizerty, wysuniętego na północ portu, owoce morza nie trafiają się jednak zbyt często. Dlatego do kuskusu używa się raczej ryb. Najlepiej nadają się steki z dużych ryb, takich jak np. strzępiele. W Polskich warunkach można go zastąpić łososiem. ...

Charczo (Gruzińska zupa gulaszowa)

Gruzińskie Charczo to coś co w Europie Środkowej nazwalibyśmy zupą gulaszową. Niektórzy uznają ją wręcz za tutejsze danie narodowe - sam przepis wywodzi się z Megreli leżącej na wybrzeżu Morza Czarnego, ale upowszechnił się w całym kraju. Przygotowuje się ją na bazie wołowiny - pełna, pierwotna nazwa tego dania brzmiała Dżorchis Chorczi Charszot, a dwa pierwsze słowa oznaczają właśnie mięso wołowe. W Megreli obowiązkowy jest dodatek orzechów włoskich, ale także Tkemali, rodzaju pure z Ałyczy czyli śliwy wiśniowej. To rzecz trudno dostępna w Europie, ale jej kwaśny smak można zastąpić odrobiną octu winnego. Tutaj zamiast pomidorów niektórzy używa też specyficznej znamion Aksamitki zwanej tu Szafranem Imeryńskim. W Megrelii bardziej niż w innych rejonach Gruzji dodaje się też więcej przypraw, a mięso gotuje się w dużych kawałkach z kością. Poniżej przepis bardziej zbliżony do tradycyjnej receptury, niż mocno uproszczonych wariantów, które można znaleźć w restauracjach Tbilisi i innych rejonach kraju. ...

Pollo con Finocchio (Kurczak duszony z fenkułem)

Fenkuł to warzywo bardzo mocno związane z włoską kuchnią, na co wskazują zresztą obie używane w Polsce nazwy: zarówno koper włoski jak i sam, wywodzący się z łaciny fenkuł. Jest to warzywo zimowe, które najczęściej występuje jako składnik większej mieszanki. Niekiedy jego intensywny, anyżkowy aromat wykorzystuje się jednak do wzbogacania smaku mięs. Idealny jest delikatny kurczak (podobnie robią Francuzi), ale sam przepis Pollo con Finocchio ma wiele wersji. Najczęściej mięso dusi się razem z fenkułami (tak jak na poniższym przepisie), niektórzy wolą je jednak zapiekać. ...

Marathokeftedes (Placuszki z fenkuła)

Starożytni Grecy używali fenkuła niemal jak lekarstwo - duża ilość witaminy C powodowała, że był dobrym lekiem na przeziębienia. Tutejsza nazwa Marathos nawiązuje do Maratonu, miasta w okolicach którego rozegrała się słynna bitwa z Persami - w tym rejonie były prowadzone intensywne uprawy tego warzywa. Przepis na Marathokeftedes nie pochodzi jednak z Grecji kontynentalnej - związane jest z jedną z Cyklad, wyspą Tinos. Keftedes całkiem słusznie kojarzy się raczej z mięsnymi kulkami. W przypadku Marathokeftedes też jest to rodzaj krokietów, a raczej placków, tyle że na bazie fenkuła (tak jak istnieją pomidorowe Ntomatokeftedes). ...

Couscous bil Djaj (Kuskus z kurczakiem)

Couscous bil Djaj czyli tłumacząc wprost kuskus z kurczakiem to jedno z podstawowych dań kuchni tunezyjskiej. Jest to swego rodzaju przepis bazowy, do którego można wykorzystywać różnego rodzaju mięsa. Można nawet z niego w ogóle zrezygnować. Wówczas jest to Couscous bil Khodra czyli kuskus z warzywami - w przepisie jest ich nawet więcej niż mięsa. W Tunezji kiedy danie to trafia na niedzielny stół wzbogacone może być dodatkowo jagnięcymi lub wołowymi pulpecikami, takimi jakie trafiają np. do Ojja. ...

Chorba m’Faoura (Duszona jagnięcina z drobnym makaronem)

Chorba to arabskie określenie zup. Chorba m'Faoura nie jest jednak rodzajem zupy, ale jednogarnkowym daniem gdzie główną rolę odgrywa drobny makaron w stylu włoskiego orzo (od niego się ponoć wywodzi), który Arabowie także nazywają Chorba - jego alternatywna nazwa zaczerpnięta z francuskiego. Samo Langues d'Oiseaux czyli ptasie języczki. określenie m'Faoura oznacza potrawę duszoną i takie właśnie jest to danie - baza to duszona jagnięcina z sosem (czasem używana jest także nazwa Chorba m'Faoura bil Allouche, podkreślająca właśnie udział jagnięciny). To tradycyjna potrawa kuchni tunezyjskiej - ze względu na jej rozmiar (mięsną bazą był cały, jagnięcy udziec) zwykle była serwowana jako obiad dla całej rodziny. Mięso dusiło się wolno, na rozżarzonych węglach umieszczonych w terakotowym palenisku zwanym Kanoun (stawia się na nim np. Tajine). ...

Borghol bil Allouche (Burgul z jagnięciną)

Allouche czy też Al'allush to słowo o berberyjskich korzeniach oznaczające jagnięcinę. W Afryce Północnej przejęli je jednak zarówno Arabowie (chociaż mają własne określenie Kharouf), jak i Żydzi. W kuchni marokańskiej oraz tunezyjskiej, przydomek ten jest doklejany do różnego rodzaju dań właśnie z jagnięciną - może być np. Couscous bil Alouche, a także zupa Shorba bil Allouche. Najpopularniejsze, głównie w Tunezji jest jednak Borghol bil Allouche czyli burgul z jagnięciną. Przygotowuje się ją trochę jak pilav - kaszę wsypuje do płyną (sosu) i gotuje tak długo, aż wchłonie go w całości nabierając właściwego smaku. To bardzo prosty przepis. ...

Locrio (Ryż z mięsem)

Locrio to jedno z najbardziej znanych i tradycyjnych dań, które można spotkać na Dominikanie. Najpewniej jest to tutejsza wersja paelli, którą Hiszpanie kolonizując Karaiby w XVI wieku sprowadzili tu razem z ryżem. Sama nazwa Locrio jest jednak zbitką dwóch słów locro, które w południowej Ameryce oznacza gulasz oraz criollo, co znaczy kreolski. Ryż zazwyczaj przygotowuje się z mięsem, ale w przeciwieństwie do pealli używa się tylko jednego gatunku. Najczęściej jest do kurczak i najczęściej można spotkać właśnie Locrio de Polo. Z mięs w grę wchodzi też wieprzowina, wszelkie rodzaje kiełbas, podroby, rzadziej mięso królików (nie używa się wołowiny). Ryż łączy się też rybami, owocami morza, a nawet samymi warzywami. Na wyspie Saint Martin można znaleźć podobną potrawę nazywaną Lokri lub Locreo. ...