Kuchnie 2255 w tej kategorii

Pasta alla Boscaiola (Makaron z sosem grzybowym)

Boscaiola to nazwa popularna nie tylko na półwyspie apenińskim, bo często tak właśnie chrzczone są restauracje z włoskim jedzeniem również w Polsce. Brzmi całkiem swojsko ale intuicyjne próby tłumaczenia na niewiele się zdają. Bosco to po włosko las, a przyrostek -iolo dodaje się przy określaniu zawodu, którego nazwa pochodzi od rzeczownika - w gastronomii najsłynniejsi są pizzaiolo, czyli specjaliści od zagniatani pizzy. Stąd boscaiola to zasadniczo leśnik, gajowy, ale także drwal. Nie oznacza to jednak, że ten sos do makaronu zajadali leśni ludzie w przerwie od rąbania drewna. Nazwa wiąże się raczej z faktem, że kluczowym składnikiem Pasta alla Boscoiola są leśne grzyby, których smak podbija dodatek boczku, a właściwie pancetty. Tradycyjnie sos wzbogaca się pomidorami, coraz częściej zamiast nich (albo obok nich) dodaj się śmietany, która tradycyjnie dobrze pasuje do grzybów. W przeciwieństwie do np. sosu bolońskiego nie ma określonych zaleceń odnośnie jaki makaron używać do sosu - może być to zarówno krótkie penne jak i długie tagliatelle. ...

Mee Hoon / Bee Hoon / Mee Kuah / Mee Hoon Kuah

Mimo niezwykle podobnych nazw Mee Hoon i Mee Hoon Kuah odnoszą się do całkiem innych malajskich makaronów. Pierwszy z nich to cienki makaron ryżowy uznawany za rodzaj makaronu Varmicelli zwany też Bee Hoon i skracany do Bihun. podczas gdy Mee Hoon Kueh, to kluskami domowej roboty, wyrabianymi z pszennej mąki – z rozwałkowanych kawałków ciasta urywa się płatki i gotuje we wrzątku. ...

Karamel Masakan/Nuoc Mau (Syrop karmelowy)

 Czy to malajski Karamel Masakan czy wietnamski Nuoc Mau w kuchni Azji Południowo-Wschodniej gęsty karmelowy sos, a wręcz syrop to ważny element. I wbrew pozorom nie chodzi tu o dodatek do słodyczy czy nawet napojów, ale do dań obiadowych i przekąsek. W Singapurze dodaje się go np. do makaronów, a przede wszystkich do ciasteczek z rzodkwi Chai Tow Kway. Pod tym względem najbliżej mu do indonezyjskiego Kecap Manis w samej Malezji znanego jako Kicap Lemak. Nie jest to jednak ...

Jak przygotować Confit z kaczki

Tak jak alzatczycy ze Strasbourga mają swoje Foie Gras, a mieszkańcy Turenii RilletsGaskończycy i mieszkańcy Midi szczycą się Confitem. Gęś (zwana Gęsią z Tuluzy, gdzie drobiem handlowano w największych ilościach) od zawsze była symbolem, tego Południowo-Zachodniego zakątka Francji. Tymczasem confit okazał się po prostu idealnym sposobem na konserwowanie jej mięsa. Tłuste części ptactwa, czyli przede wszystkim udka i piersi, najpierw się soliło i odstawiało na dzień, dwa. Później na wolnym ogniu kilka godzin wytapiało z mięsa tłuszcz, a samą gęsinę dusiło w nim. Tak rozpływające się już mięso na koniec trzeba było przełożyć do kamionki i zalać wytopionym tłuszcz – gwarantowało to świeżość takiej gęsiej confiture przez cały rok (z tego samego źródła wywodzi się zresztą używane w Polsce słowo konfitura). Z grubsza rzecz biorąc tak pozostało do dziś. Tyle tylko, że mięso zaczęło się robić coraz tłustsze – gaskończycy swój drób zaczęli paść z przeznaczeniem jego wątroby na Foie Gras – a gęsi zaczęły wypierać łatwiejsze w hodowli produkcyjnej kaczki, przede wszystkim Kaczki z Gres. Tak powstaje Confit de Canard. Ze względu na swoją rustykalność confit robi dziś zresztą nie mniejszą furorę od specjału sztrasburskich pasztetników. We Francji od lat jest stałą pozycją menu w Bistro i Brasserie, a teraz na popularności zyskuje w całym świecie, także Polsce. ...

Maneštra (Chorwacka zupa warzywna)

Maneštra to zupa wywodząca się z chorwackiej Istrii, a jednocześnie silnie powiązana z zupami warzywnymi typu minestra, serwowanymi w sąsiednich Włoszech (do 1947 roku Istria była zresztą częścią Włoch). Tradycyjnie jest przygotowywana na wiosnę. Podstawą zawsze były ziemniaki i fasola, a uzupełnieniem jedno z warzyw sezonowych - kukurydzy, cieciorka, fenkuł lub kapusta. W prostej wersji to potrawa wegetariańska. Czasami dodaje się do niej mięso co automatycznie awansuje Maneštre na danie główne. Tradycyjnie za wkładkę służyła szynka czyli Pršut, a w najbardziej wykwintnej wersji słynny miejscowy Istarski Pršut. To właśnie na nim gotuje się bulion, aby na końcu szynkę pokroić w plastry i serwować w zupie (tak jak na filmie). Istotą tej zupy jest jej długie gotowanie. Minimum dwie godziny, choć tradycyjnie robiło się to od rana, aż do pory obiadowej. ...

Ragu alla Napoletana (Sos mięsny z pomidorami i warzywami)

Ragu alla Napoletana czyli sos mięsny rodem z Neapolu jest dość podobny do bardziej znanego sosu bolońskiego. W sposobie jego przygotowywania i serwowania od razu widać jednak różnicę pomiędzy biedną Kampanią oraz południem Włoch, a bogatą północą i „tłustą” Bolonią. Tam mięso gotuje się aż rozpadnie się w sosie. Tymczasem w Neapolu dusi się je w jednym kawałku po czym kroi na plastry i podaje jako danie mięsne. Tymczasem sos wcześniej serwuje się jako pierwsze danie, oczywiście jako dodatek do tutejszego spaghetti. Na filmie ragu z Kampanii, w wersji przygotowanej przez Genaro Contaldo, z jego rodzinnych stron, wybrzeża Amalfii. ...

Ginataang Kalabasa (Dynia duszona w mleku kokosowym)

Ginataan to określenie wszelkich filipińskich dań polegających na duszeniu składników w mleczku kokosowym (tak też należy tłumaczyć to słowo). Są to powszednie potrawy serwowane z ryżem w ciągu dnia pracy. Dodatki są bardzo różne i to właśnie od nich zazwyczaj bierze się druga część nazwy potrawy: popularne Ginataang Hipon to duszone w mleku kokosowym krewetki, do Ginataang Manok dodaje się kurczaka, do Ginataang Gulay trafia mieszanka warzyw, a w Ginataang Kalabasa główną rolę odgrywa dynia (calabaza jest jedną z odmian tego warzywa, ale nazwa ta używana jest w znacznie bardziej uniwersalny sposób). Dyni bardzo często towarzyszy fasolka wężowa zwana tu Sitaw - wówczas używa się też nazwy Ginataang Sitaw at Kalabasa. Obowiązkowo jest wkładka mięsna: najpopularniejsze są krewetki i białe mięso np. wieprzowina lub kurczak (używa się jednak także krabów - przepis na filmie) Specyficzną odmianą Ginataan jest wieprzowina w mleku kokosowym Bicol Express. W ten sposób udoskonala się także istniejące dania: dodając mleko kokosowe do Adobo powstaje Ginataang Adobo. ...

Smak na… Gazpacho (Lipiec, Tydzień 30)

Smak na… Gazpacho (Lipiec, Tydzień 30)
Nie ma bardziej charakterystycznej, andaluzyjskiej potrawy niż Gazpacho. Podawana na zimno zupa ma cztery zasadnicze składniki: warzywa, oliwę, ocet oraz pieczywo. Kiedyś wszystko było drobno krojone, dziś raczej używa się malaksera. Łączenie chleba z oliwą to stary zwyczaj sięgający jeszcze czasów Imperium Romanum. Dlatego niektórzy wskazują, że to właśnie Rzymianie byli prekursorami tej potrawy - nazwę wówczas wywodzi się od słowa caspo, czyli siekać na kawałki. Jednocześnie Andaluzja, to kraina długo pozostająca pod wpływem Maurów. Dlatego w opozycji stoi teoria, że to właśnie arabska potrawa, a jej nazwa oznacza rozmoczony chleb. Pomijając genezę jest to jednak z najbardziej upowszechnionych hiszpańskich potraw, co wynika z faktu, że świetnie sprawdza się w upalne dni. Ścisłej listy składników nie ma, ale w klasycznej wersji nie powinno zabraknąć pomidorów oraz czosnku. Taka jest zresztą baza jednej z popularniejszych odmian tego chłodnika: Salmorejo. Z drugiej strony w tej samej Andaluzji można natknąć się na przesiąknięte migdałami Białe Gazpacho, zwane także Ajoblanco. Swoboda w stosowaniu dodatków jest jednak dziś dość szeroka - i to nie tylko papryki czy ogórka, ale także takich owoców jak arbuzy, czy truskawki. ...

Smak na… Dania Jednogarnkowe (Listopad, Tydzień 47)

Jednogarnkowe dania to kwintesencja europejskiej kuchni. Szczególnie na popularności zyskiwały i zyskują gdy jesień przynosi słotę. Wówczas trzeba dużo energii i ciepła na cały zimny dzień. Wszelkiego rodzaju Eintopfy, to jednak także wygoda. Tak jak ze robieniem zupy - wszystko wrzuca się do garnka i gotuje długo, aż smaki się zmacerują. Gorące kociołki w największym stopniu kojarzą się z prostą kuchnią wiejską. Stąd mamy wszelkiego rodzaju bałka...