Przyprawy i zioła 463 w tej kategorii

Karamel Masakan/Nuoc Mau (Syrop karmelowy)

 Czy to malajski Karamel Masakan czy wietnamski Nuoc Mau w kuchni Azji Południowo-Wschodniej gęsty karmelowy sos, a wręcz syrop to ważny element. I wbrew pozorom nie chodzi tu o dodatek do słodyczy czy nawet napojów, ale do dań obiadowych i przekąsek. W Singapurze dodaje się go np. do makaronów, a przede wszystkich do ciasteczek z rzodkwi Chai Tow Kway. Pod tym względem najbliżej mu do indonezyjskiego Kecap Manis w samej Malezji znanego jako Kicap Lemak. Nie jest to jednak ...

Ljutenica

Ljutenica ewentualnie Lyutenitsa lub Lutenica to jedna z kilku bałkańskich past warzywnych. W porównaniu z popularnym Ajvarem jest ona dużo bardziej ostra (ljuto znaczy ostre). W jej skład poza ostrą papryką wchodzą pomidory, cebula, czosnek, pieprz, sól, oliwa i cukier. Ljutenicę wykorzystuje się zwykle jako przyprawa do mięs (najlepiej grillowanych) ewentualnie serów lub kanapek.  Można ją jednak także potraktować poważniej, jako gotowy sos do ciepłego posiłku. Sprawdź również: Pindur ...

Za’atar / Zaatar

Zaatar, a właściwie Za'atar, to wyjątkowo pojemne określenie wywodzące się z kuchni Arabskiej. Nazwa ta przylgnęła zarówno do popularnego w tej części świata oregano syryjskiego jak i mieszanki w której poza oregano występuje również tymianek oraz majeranek (wszystko wiąże się z etymologicznymi problemami dotyczącymi pochodzenia nazwy). Zaatar przed dodaniem do potraw często mieszany jest także z sezamem, sumakiem, solą oraz innymi dodatkami – w Palestynie np. dodaje się kminku. Najprostsze zastosowanie we wszystkich krajach arabskich to rozcieranie Zaataru na plackach typu pita. Dodaje się go jednak też do dań warzywnych oraz mięsnych, posypuje Hummus, doprawia serek Labneh a także po prostu miesza z oliwą. Poniżej przepis na bogatą mieszankę Zaatar. ...

Tabasco

Tabasco to zarówno nazwa meksykańskiego stanu położonego na południe od Jukatanu, jak i nazwa wywodzącej się stąd chili. Jako odmiana dość ostrej Papryki Krzewiastej (łac. Capsicum frutescens) - w skali Scovilla 30.000 – 50.000 punktów – zrobiła chyba największą karierę spośród wszystkich chili. Dokonała tego jednak nie za sprawą samych owoców, ale sosu Tabasco, którego stała się podstawą (jest od niego jednak kilkanaście razy ostrzejsza). Niewielkich rozmiarów ...

Shōyu

Shōyu to japońska odmiana sosu sojowego. Z Chin w VII wieku recepturę na jego przygotowanie przywieźli buddyjscy mnisi. Japoński sos jest zazwyczaj nieco słodszy od chińskiego co wynika z dodatku ziaren pszenicy. Shōyu ma jednak także inne odmiany smakowe, zależne od użytych dodatków takich jak wino ryżowe czy też bulion (np. wołowy lub rybny).

Moutarde de Meaux

Meaux to niewielkie starożytne miasteczko leżące 60 km na wschód od Paryża. Poza historią do zaoferowania ma przede wszystkim produkty kulinarne: ser Brie de Meaux oraz Moutarde de Meaux. Według miejscowych historia tej łagodnej w smaku musztardy zaczęła się w 1631 roku. Do uprawy gorczycy, z której powstaje, zachęcił miejscowych mnichów sam król Francji. W osiemnastym wieku działało tu już kilka młynów, mielących ziarna gorczycy. Od wieków Moutarde de Meaux cieszy się ...

Chutney / Chatṭnī

Chutney czy też Chatṭnī wywodzące się z hindi to ogromnie popularna przystawka do dań serwowana w kuchni całych Indii. To rodzaj gęstego sosu podawanego tak jak np. konfitura z żurawiny towarzyszy mięsom w krajach Europy Środkowej i Północnej. Chatṭnī oryginalnie tłumaczy się jako lizać i oznacza coś smacznego, rodzaj łakocia. Skład Chutney jest mało sprecyzowany. Do jego przygotowania używa się zazwyczaj warzyw (tak świeżych jak i marynowanych), owoców oraz ...

Chimichurri

Chimichurri to najsłynniejszy argentyński sos. Wywodzi się z Río de la Plata i jest uznawany za podstawowy sos do grillowanej wołowiny nie tylko w Arfentynie, ale także kilku innych krajów Ameryki Południowej. Jego bazą jest pietruszka, której zazwyczaj towarzyszy czosnek, oregano, oliwa oraz ocet winny. Pod tym względem nawiązuje nieco do prowansalskiej Persillady. Według niektórych teorii przepis na Chimichurri przywieźli baskijski emigranci, żyjący na pograniczu Hiszpa...

Cukier trzcinowy

Cukier trzcinowy to najstarszy z rodzajów cukru używanych na świecie. Nie wywodzi się jednak z Ameryki Południowej, gdzie odcisnął największe (i najbardziej krwawe) piętno i skąd pochodzi większość jego produkcji - dziś Brazylia odpowiada za prawie połowę produkcji. Pierwszy raz cukier z trzciny cukrowej wyekstrahowano na wyspach Polinezji. Później za sprawą Chińczyków oraz Persów trafił na zachód, a Europejczycy rozwinęli plantacje w Ameryce Środkowej. Cukier trzcinowy trafiający do sklepów zwykle jest nierafinowany. Ma więc formę przypominającą cukier brązowy - kolor zawdzięcza melasie, która nie została oddzielona od kryształów. Przez to zawiera mniej sacharozy, w więcej minerałów - jest mniej słodki, ale za to zdrowszy. W sprzedaży można trafić na kilka rodzajów cukru trzcinowego. Różnią się miejscem pochodzenia - cukier Demerara czy też Barbados - oraz sposobem przygotowania - Muscovado zawierające duża ilość melasy. ...

Ketchup

Ketchup pierwotnie nie miał nic wspólnego z pomidorami. Powstał w XVII w Chinach, kiedy o pomidorach tu nawet nie słyszano. Pierwotnie był rodzajem marynaty do ryb, a jego pierwsza nazwa to Kôe-Chiap czy też Kê-Chiap. Z Chin powędrował do Azji południowo-wschodniej i tu stał się wręcz uosobieniem sosów - w Indonezji zwanych Kecap/Ketjap. W tym rejonie (najprawdopodobniej w Singapurze) został zauważony przez Brytyjczyków, którzy przepis na sos zabrali najpierw do Anglii, a później do kolonii amerykańskich. Wówczas też określili własną nazwę Ketchup, ew. Catchup. Anglicy a także Amerykanie pierwsze własne sosy robili na bazie grzybów. Tak było do połowy XIX wieku, chociaż jeszcze XX wieczna definicja sosu obejmowała te składniki. Wówczas pierwsi domowi kucharze w USA zaczęli eksperymentować z pomidorami. Tradycję robienia go w tej wersji utrwalił jednak dopiero Henry John Heinz. To on w końcówce XIX wieku zdobył konsumentów sprzedając ketchup w przezroczystej butelce. ...