bulion 5 w tej kategorii

Pares (Bulion wołowy i ryż z sosem z wołowiną)

Pares to jedno z najpopularniejszych dań filipińskich, ulicznych jadłodajni. Nazwę tłumaczy się jako para, bo jest to potrawa dwudaniowa: jednocześnie serwuje się ryż z sosem z wołowiną oraz bulion wołowy. Pars serwuje się na dwóch talerzach: do miski nalewa się nieco bulionu, a sosem z wołowiną polewa się Sinangag, czyli ryż smażony z czosnkiem. ...

Pancit Mami (Bulion drobiowy z kluskami)

Na Filipinach Pancit wprost tłumaczy się jako makaron. Pancit to jednak także wszelkie zupy i dania smażone w których filipińskie kluski dogrywają istotną rolę. Odnosi się to też do sprowadzonego przez chińskich imigrantów bardzo popularnej zupy Pancit Mami – znana jest także w Malezji i Indonezji jako Mie Ayam/Sup Ayam. Jest to wywar gotowany na mięsie kurczaka, można go więc traktować jak swego rodzaju filipiński rosół, do której używa się makaronu pszennego w kształcie cienki wstążek, właśnie o nazwie Pancit Mami. Filipińczycy nazywają go także Chicken Mami, aby odróżnić od drugiej wersji bulionu z kluskami Beef Mami. ...

Soto / Sroto / Tauto / Coto (Indonezyjski bulion)

Soto to ogólne określenie wywodzącej się z Indonezji, ale popularnej także w Malezji, dość cienkiej zupy przypominającej europejski bulion. Zwykle robi się go na bazie kurczaka (jest to regułą w Malezji) oraz wołowiny. Nie mniej w Indonezji używa się także mięsa bawołów, jagnięciny, wieprzowiny, a nawet podrobów. Malezyjska wersja Soto to zawsze czysty bulion z mięsem, w Indonezji niekiedy barwi się go kurkumą albo dodaje mleka kokosowego. Poza tym wzbogacany jest mięsem, warzywami, przyprawami i ziołami. Do Soto zazwyczaj dodaje się ryż lub makaron celofanowy Soun. W zależności od użytych składników powstaje: Soto Ayam z kurczaka zakwaszana kaffirem i trawą cytrynową (przepis na filmie poniżej), Soto Babat z podrobami, Soto Kaki ze ścięgien i chrząstek zawartych w wołowej goleni lub Soto Mie z kluskami Mie. ...

Bak Kut Teh (Bulion wieprzowy)

To chińska zupa wywodząca się z prowincji Hokkien (znanej bardziej jako Fujian) na bazie wieprzowiny, która ogromną karierę zrobiła przede wszystkim w Malezji. W XIX wieku sprowadzili ją tu chińscy emigranci, którzy w większości pochodzili z regionu Hokkien. Zwykle jada się ją jako danie śniadaniowe. Dosłowne tłumaczenie nazwy Bak Kut Teh znaczy herbata na mięsie i kościach. Jest to bowiem rodzaj wywaru wieprzowego wiele godzin duszonego z przyprawami – serwuje się ją z makaronem, ryżem a także tzw. Cakoi, racuszkami które miesza się w zupie. Do zupy podaje się także herbatę, która ułatwia trawienie dużych ilości tłuszczu w niej zawartych. Przez dwa wieki posiłek ten mocno ewoluował i w całej Malezji jest dziś wiele rodzajów Bak Ku Teh. Oryginalna wersja emigrantów z Hokkien, którzy cenią intensywność smaku, jest dość słona m.in. przez użycie ciemnego sosu sojowego. Pokrewni im Chińczycy z Guangdong, czyli tzw. Teochew, robią zupę jaśniejszą, mniej słoną, ale za to bardziej pieprzną. W mieście Klang robi się jej bardziej skoncentrowana wersję tzw. dry – wywar się odparowuje i dodaje suszone warzywa. W chińskim Kantonie tę samą zupę zaprawia się za to większą ilością ziół i raczej popija. Inna wersja Bak Kut Teh to Chik Kut Teh. Robi się go z kurczaka i jest popularny m.in. wśród malajskich muzułamnów, którzy nie jadają wieprzowiny (w poniższym przepisie można nim zastąpić wieprzowinę). Bak Kut Teh gotuje się używając mieszanki różnego rodzaju ziół w skład której zazwyczaj wchodzi chińskie Dong Quai. W Polsce jest raczej nie dostępny, poniższy przepis pomija więc ten składnik. ...

Truite Pochee au Beurre Blanc (Pstrąg w sosie maślanym)

Bretończycy bardzo lubią ryby gotowane w Court-Bouillon, czyli aromatyzowanym wywarze. Tak przygotowaną, lekką rybę, np. właśnie pstrąga, podają wówczas z dość treściwym białym sosem maślanym, Beurre Blanc. ...