Pražská Šunka Zapečená v Chlebu (Praska szynka w cieście chlebowym)

Szynka to
czeska specjalność. Gotowana, pieczona czy wędzona – prascy rzeźnicy i restauratorzy przygotowują ją na setki sposobów. Najbardziej tradycyjna i najsłynniejsza jest tzw.
Szynka Praska. Zwykle serwowana jako wędlina lub przekąska, jest też jednak materiałem na pełnowymiarowy obiad:
Pražská Šunka Zapečená v Chlebu czyli praską szynkę pieczoną w cieście chlebowym. To przepis wręcz archaiczny, danie wyszukane, serwowane na świąteczny obiad - m.in. jako tradycyjna potrawa
Wielkanocna.
Szynkę należy kroić gorącą, ale przed tym powinno się odstawić na parę minut aby odpoczęła.
...
Jambon a la Porte Maillot (Szynka a la Porte Maillo)

Ten przepis pojawił się już w 1820 roku w książce
„Le cuisinier royal” z podtytułem sztuka dobrej kuchni. Dziś wspomniany w nim
Porte Maillot, to po prostu jedna z
paryskich stacji metra. W XIX wieku była to jednak jedna z bram wejściowych do Lasku Bulońskiego, gdzie zwykle grywano w krykieta. Wówczas w okolicznych knajpach szynkę przygotowywano ponoć w taki właśnie sposób.
...
Croque-Monsieur / Croque-Madame (Tosty z szynką i serem)
Tosty z szynką i serem to danie powszechne na całym świecie. Mało kto jednak wie, że ma on swoją oryginalną nazwę
Croque-Monsieur - podczas gdy taki sam tost z jajkiem sadzonym nazywa się
Croque-Madame. Samo
croque to czasownik
chrupać, a drugi człon nazwy to autorskie rozróżnienie zaproponowane przez twórców. Najpierw był
monsieur jako przekąska dla panów odwiedzających bistro i kawiarnie, a później pojawiło się
madame czyli "wersja damska" (o czym niżej).
Francuzi znają nawet datę i miejsce powstania tosta: to 1910 rok,
paryska kawiarnia
Le Bel Age przy
Boulvard Capucines. Wtedy przynajmniej trafił do oficjalnego obiegu i karty dań, ale jego historia sięgać ma końca XIX wieku. Jedna z miejskich legend mówi o robotnikach, którzy swoje drugie śniadanie - kanapki z szynką i serem - odkładali na rozgrzany kaloryfer w ten sposób je sobie podgrzewając. Szybko zrobił karierę w paryskich kawiarniach i bistro, a
w 1919 roku danie pojawiło się nawet w powieści
W poszukiwaniu straconego czasu Marcela Prousta: w drugim tomie
W cieniu zakwitających dziewcząt można natknąć się na fragment w którym Pani de Villeparisis w hotelowej restauracji zamówiła Croque-Monsieur i jajka w śmietanie. Po I Wojnie Światowej Croque-Monsieur stał się standardem francuskich Brasserie. Wówczas też pojawił się też
Croque-Madame, którego nazwa wzięła się stąd, że sadzone jajko przypominało damski kapelusz noszony w tamtych czasach. W drugiej połowi XX nastąpił kryzys tych przekąsek coraz częściej postrzeganego jako kiepskiej jakości jedzenia dla turystów, od dwóch dekad następuje jednak renowacja tosta z serem. Sięga się po wysokiej jakości szynkę, a jej nowoczesną interpretację zaproponowała
Frédérique Blanc założycielka
The Croque, która wewnątrz kanapki umieściła jajko z
béchamelem. Zrobiła z tego francuski comfort-food do jedzenia w ręku.
...