Rukiew Wodna
Rukiew Wodna (łac. Nasturtium officinale) to jedno z najstarszych warzyw liściastych. Wywodzi się z Europy, skąd rozprzestrzeniła się na cały świat. – kiedyś uprawiana była także w Polsce, dziś jest jednak rzadkością. Rukiew wywodzi się rodziny kapustowatych i ma podobne zastosowanie co kapusty. Jada się surowo w sałatkach lub na kanapkach oraz gotowaną – z rukwi robi się m.in. zupę. W Europie szczególnie popularna jest w Normandii, a coraz większe uznanie zyskuje ...
Gorczycznik Wiosenny
Gorczycznik Wiosenny (łac. Barbaraea verna) to roślina z rodziny kapustowatych. Wywodzi się z Południowo-Wschodniej Europy skąd rozprzesrzeniła na resztę starego kontynentu, do Ameryki oraz Azji. Jest uprawiana jako warzywo liściaste. Dodaje się je zarówno do sałatek, jak i gotuje oraz smaży, podobnie jak szpinak.
Pandan
Pandan to rodzaj tropikalnych roślin obejmujący 700 gatunków drzew i krzewów. Zazwyczaj rosną one na dalekim wschodzie oraz oceanii i mają dość szerokie zastosowanie. W przypadku tzw. Screw Pine (łac. Pandanus tectorius) wywodzącego się z Malezji bardzo cenione są jego duże słodkie owoce, jadane na surowo, a także gotowane. Poza tym jadane są także liście Pandanu – również łac. Pandanus odoratissimus, Pandanus odorifer czyli Pandanu wonnego - które w całej południo...
Thaitańska (Malajska) Porzeczka
Thaitańska Porzeczka zwana też
Malaskją,
Gwiaździstą czy też
Wiejską (łac.
Phyllanthus acidus) to niewielkie żółto-zielone i bardzo kwaśne owoce. Roślina ta wywodzi się z Madagskaru, ale szybko rozprzestrzeniła się w Azji – w Indiach i na dalekim wschodzie – a później w Ameryce południowej i środkowej. W Azji południowo-wschodniej używana jest do duszenia jako kwaśny smak, ale nie tylko. W
Tajlandii np. marynuje się ją z
cukrem oraz
chili i je jako przekąskę.
...
Jengkol
Jengkol (łac. Archidendron pauciflorum) to rodzaj drzewa rosnącego w Azji Południowo-Wschodniej, przede wszystkim w Indonezji. Jadalne są zarówno jego strąki jak i pestki, które mogą jednak zawierać toksyczne aminokwasy. Mimo to często dodaje się je do dań duszonych – Rendang, a także potraw typu curry.
Nazewnictwo
Indonezja: Jengkol
Malezja: Jering
Birma: Da Nyin Thee
Tajlandia: Luk-Nieng lub Luk Neang
Pędy Bambusa
W południowowschodniej Azji jada się młode pędy różnego rodzaju bambusów (przede wszystkim Bambusa Zwyczajnego (łac. Bambusa vulgaris)). Z tego też względu mają one różne kształty (ich waga wacha się od kilkudziesięciu gram do kilku kilogramów) i są w różny sposób cięte (w słupki, kliny, plastry etc.). Mają lekko kwaśny smak. Zazwyczaj dodaje się do sałatek, smaży, gotuje oraz marynuje.
Chlebowiec
Drzewo chlebowe (łac. Artocarpus altilis) wywodzi się z Nowej Gwinei i Polinezji, skąd wywędrowało do Azji południowowschodniej oraz do Ameryki południowej. Ma okrągłe zielone owoce (20 – 30 cm średnicy) i jasno-żółty soczysty miąższ. Są bogate w skrobię (70 proc.) dlatego też traktuje się je jako jedzenie podstawowe, nośnik węglowodanów. Podobnie jak ziemniaki owoce chlebowca zazwyczaj się piecze, gotuje, a nawet poddaje fermentacji.
Nazewnictwo
Indonezja: Sukun, ...
Paciorecznik / Canna / Kanna
Paciorecznik (łac. Canna) to rodzaj rośliny podobnej do lilii. W Europie znana jest jako kwiat ozdobny, ale w Wietnamie ekstrahuje się z niej skrobię służącą m.in. do wyrobu makaronu celofanowego.
Jams Chiński / Pochrzyn Chiński / Pochrzyn Dziki
Jams Chiński zwany też Chińskim Ziemniakiem (łac. Dioscorea polystachya) to rodzaj Pochrzynu, uprawianego na dalekim wschodnie (przede wszystkim w Japonii, Korei i Chinach), ale także w innych regionach (w Polsce jako roślina ozdobna). W smaku i sposobie użycia jest zbliżony do ziemniaka, tyle że ma zdecydowanie więcej goryczki – zwykle jadano go w czasie głodu oraz w czasie podróży zamorskich, jako że dobrze się konserwował.
W Japonii nazywany jest Jinenjo, a w Chniach ...
Pochrzyn / Jams / Yam
Pochrzyn (łac. Dioscorea L.) zwany też Jamsem (ang. Yam) lub Ignamem to rodzaj rośliny bulwiastej, uprawianej przede wszystkim w Afryce Zachodnie (szczególnie Nigerii) oraz Azji Południowo-wschodniej. Bulwy Jamsu dorastają nawet do 50 kg, a są stosowane podobnie jak ziemniaki, a właściwie Maniok - na surowo również są toksyczne. W Azji przygotowuje się z nich także desery (mieszając z mlekiem kokosowym).
