Mustardela
Mustardela czy też Mustardera to rodzaj piemonckiej krwawej kiszki. Tak jak inne tego typu produkty zwykle przygotowywało się ją podczas świniobicia. Do flaka poza wieprzową krwią trafiała gotowana i siekana głowizna, podgardle, wątroba oraz obsmażany boczek i skórki. Całość doprawiana była przyprawami, a także cebulą, czosnkiem oraz porem. Rejon produkcji Mustardeli to leżące niedaleko Turynu Val Pellice oraz Pinerolese.
Mocetta
Mocettę zwaną też Mozzetta pierwotnie przygotowywano z mięsa koziorożca alpejskiego. Dziś jest on już pod ochroną więc zastąpiono go mięsem kozic oraz kóz, a także jagnięciną i wołowiną. Jest to podsuszane mięso pokrewne lombardzkiej Bresaoli (nazywana jest też małą bresaolą). Głównie produkuje się ją w Dolinie Aosty oraz piemonckich regionach Canavese, Valsesia oraz Val d'Ossola - tu też powstaje znany rodzaj Bresaoli. Mocettę produkowa...
Mica
Mica jest to rodzaj leżakowanego mielonego mięsa wieprzowego połączonego ze słoniną - to specjalność piemonckiej Bassa Valle di Susa leżącej niedaleko Turynu. Formuje się je w kręgi o śr 15 cm - stąd nazwa Mica, która odnosi się także do chleba o takim kształcie - i pokrywa mieszaniną mąki żytniej oraz pieprzu. Po krótki leżakowaniu w temperaturze nieco zbliżonej do pokojowej na okres od 1 do 8 miesięcy trafia do dojrzewalni (ok. 3 - 7 st.C.).
Frisse o Grive
Frisse o Grive zwane też Fresse o Grive to piemonckie pulpeciki przygotowywane z wieprzowych podrobów. Masę składającą się z mielonej: wątroby, płuc, podgardla oraz słoniny doprawia się m.in. solą, pieprzem, owocami jałowca, a także tartym serem. Formuje się je w małe 50 - 100 gr kulki i zawija w siatkę otrzewnej. Frisse zazwyczaj smaży się tak samo jak inne pulpety.
Filetto Baciato di Ponzone
Filetto Baciato di Ponzone to włoska kiełbasa produkowana na bazie polędwiczek wieprzowych. Jest to pomysł jaki około 100 lat temu przyszedł do głowy masarzom z piemonckiego Ponzone. Do chudego mięsa z polędwiczek, które stanowią rdzeń kiełbasy, dodaje się m.in. słoninę oraz boczek.
Najpierw polędwiczkę przez tydzień pekluje się w białym winie z przyprawami. Później pokrywa się pastą z siekanej słoniny i boczku z dodatkiem przypraw, tak aby powstała otoczka o ...
Crudo di Cuneo
Crudo di Cuneo to najbardziej znana, dojrzewająca szynka (prosciutto) wywodząca się z Piemontu. Jest objęta ochroną DOP, a wytwarza się ją, aż w 54 gminach prowincji Cuneo, Asti a także tych położonych w okolicach Turynu. Istotą tej szynki jest doskonałej jakości, miejscowa wieprzowina. Świnie hodowane na wysokości 350 m n.p.m. żyją w stałych warunkach klimatycznych - bez zimowych mgieł i letnich upałów - i są skarmiane miejscowymi zbożami. Crudo di Cuneo robione jest ...
Coppa Cotta
Coppa to znany w całych Włoszech, a przede wszystkim w Emilii-Romanii, rodzaj dojrzewającego karczku wieprzowego. Podobnie jak w przypadku szynki, gdzie mamy dojrzewającą Prosciutto Crudo i gotowaną, podobną do polskiej Prosciutto Cotto, tak jest też w odniesieniu do karkówki. Z jednej strony mamy surową, dojrzewającą Coppa a z drugiej zapiekaną Coppa Cotta podobną nieco do polskiego baleronu. Najbardziej znane są m.in. Coppa Cotta Arosta także wywodząca się z Emilii ...
Bundiola / Bondiola
Bundiola czy też Bondiola to określanie co najmniej dwuznaczne. Z jednej strony jest to rodzaj dojrzewającego baleronu - bondiola po włosku oznacza karkówkę - a z drugiej gruba piemoncka kiełbasa produkowana w dolinie Susa (Valsusa) w okolicach Turynu. Wieprzowina, którą nadziewa się jelito grube lub pęcherz (teraz już coraz rzadziej) w przypadku kiełbasy jest siekane w dużą 1 - 2 cm kostkę. Gotowa kiełbasa najpierw umieszczania jest w temperaturze 25 st.C, aby utracić nieco ...
Bue Grasso di Carrù e Moncalvo
Bue Grasso di Carrù e Moncalvo to nazwa specjalnie hodowanych wołów z rasy Piedmontese. Dla przyspieszenia przyrostu tłuszczu młode byczki (3 do 6 mies.) są kastrowane. Na ubój chodzą zwykle w wieku 4 - 5 lat. Nazwę swą wywodzą od dwóch piemonckich miast targowych - Carrù oraz Moncalvo - które kolejno w 1910 i 1928 roku zaczęły masowy handel tego rodzaju bydłem.
Batsua
Włoska nazwa Batsua wywodzi się od francuskiego bas de soie co znaczy jedwabne pończochy. W rzeczywistości nie jest to jednak produkt odzieżowy, ale masarski. Batsua to popularna w Piemoncie nóżka wieprzowa - nazwę nadali Francuzi szydząc z przywiązania Piemontczyków do starannie noszonych jedwabnych pończoch. Ratkę przed podaniem gotuje się w wodzie z octem i białym winem. Przez wieki na wsi był to zwykły sposób konserwowania na zimę świńskich nóżek.
