Sudžuk
Sudžuk to ogólne określenie odnoszące się do wszelkiego rodzaju bałkańskich kiełbas domowych. Nazwę wywodzi od tureckiego Sujuk i często używana jest też do markowanie kiełbas produkowanych przez koncerny mięsne. Ze względu na muzułmańskie korzenie, szczególnie w Bośni, Sudžuk często produkowana jest z wołowiny.
Čajna Kobasica
W przypadku tej kiełbasy bardzo popularnej w całej byłej Jugosławii, a w szczególności w Chorwacji – produkuje ją m.in. Podravka – zaskakująca jest nie tylko geneza nazwy. Čajna Kobasica tłumaczy się jako kiełbasa herbaciana, jednak nie przez dodatek herbaty, której tu nie ma, ale fakt że kanapki z tą wędliną podawano w czasie serwowania herbaty. Co ważniejsze nie sami Chorwaci są jej twórcami. Pod koniec XIX wieku na teren ówczesnych, południowych rubieży Cesarstwa ...
Zimska Salama / Gavrilovic Salama
Zimowe salami kojarzy się raczej z Budapesztem. Nie mniej podobnym specjałem (kiełbasa powstaje w zimie i w dodatku jest pokryta charakterystyczną białą pleśnią) chwalą się masaże z Chorwacji. W szczególności chodzi o koncern mięsny Gavrilovic. Masarska rodzina Gavriloviczów pracuje nieprzerwanie ponoć od 1690 roku, ale Zimska Salama powstał „dopiero” w 1883, a recepturę przywieźli ze sobą Włosi.
Tutejsze salami robione jest z mieszaniny drobno mielonej wieprzowiny i ...
Češnjovka
Jak można się domyślać z samej nazwy Češnjovka, cechą charakterystyczną tej bałkańskiej kiełbasy jest duża zawartość czosnku. To produkt regionalny charakterystyczny dla doliny rzeki Sawa, zwanej Posaviną, która ciągnie się przez wszystkie duże kraje byłej Jugosławii: od Słowenii, przez Chorwację, Bośnię, aż do Serbii, gdzie Sawa w stołecznym Belgradzie łączy się z Dunajem (w Chorwacji np. jest charakterystyczna dla regionu Banovina).
Češnjovką przygotowuje ...
Hladetina
Hladetina to rodzaj mięsa w galarecie jadanego w północno-wschodniej Chorwacji i Serbii (na nizinie panońskiej). Przygotowuje się je ze świńskich racic oraz głowy (także uszu i skóry) z dodatkiem jaj gotowanych na twardo. Hladetina jest aromatyzowana papryką, czosnkiem, octem winnym oraz liśćmi laurowymi.
Kulen / Kulin
Kulen jest częścią regionalnej tradycji Wojewodiny (Serbia) i Sławonii (Chorwacja). To chuda i ostra kiełbasa, robiona bez dodatku pieprzu, zamiast którego aromat nadają jej czosnek i ostra papryka. Papryka daje również charakterystyczny czerwony kolor. Kulen jest najpierw wędzony, a później dojrzewa. Proces ten trwa kilka miesięcy, nawet rok, zależności od typu Kulenu - jest zimowy oraz letni. Tradycyjnie przygotowuje się go podczas jesiennego świniobicia, więc kiełbasa ...
Dalmatinski Pršut
Dalmatinski Pršut to najbardziej popularna chorwacka szynka dojrzewająca (Pršut). Do jej produkcji zazwyczaj używa się mięsa świń rasy Yorkshire oraz Landras. Po namoczeniu w solance, a przed suszeniem nacierana jest tłuszczem, mąką, pieprzem, ostrą papryką oraz popiołem, co ją zabezpiecza przed owadami. Szynka dalmacka dojrzewa od roku do dwóch lat i podobnie jak w przypadku szynki z Istrii wysuszana jest przez południowo-zachodni wiatr Bura.
Istarski Pršut
Istarski Pršut to prawdopodobnie najsłynniejsza chorwacka szynka dojrzewająca (Pršut) produkowana na wysuniętym na północny-zachód półwyspie Istria. Sposób produkcji jest analogiczny do włoskich Prosciutto, od których najprawdopodobniej się wywodzi. Mięso miejscowych świń jest nacierane gruboziarnistą solą morską, doprawiane (m.in. czosnkiem i pieprzem) po czym dojrzewa 6-8 miesięcy, smagane silnym południowo-zachodnim wiatrem Bura, który na ląd wdziera się od ...
Pršut / Pršuta
Pršut o ogólna, serbsko-chorwacka nazwa odnosząca się do dojrzewających szynek produkowanych w krajach byłej Jugosławii. Ich sposób produkcji w znacznej mierze wzorowany jest na włoskich prosciutto – w czasie dominacji Weneckiej, na Bałkany przyjeżdżało wielu włoskich mistrzów masarskich. Najbardziej znane to Dalmatinski Pršut, Istarski Pršut, Njeguška Pršuta, Drniški Pršut, Hercegovački Pršut, Sinjski Pršut. Znane są też szynki Słoweńskie wytwarzane na płasko...
Basa
Basa to chorwacki biały ser produkowany na bazie mleka krowiego wymieszanego z kwaśną śmietaną. Ser dość szybko fermentuje dzięki bakteriom zakwaszającym śmietanę. Można go odstawić na dłużej - wówczas robi się dość twardy - a nawet uwędzić. Basa to produkt wywodzący się Gorskiego Kotaru i Liki, położonych na południowy-wschód od Rijeki.
