Küp Peynir / Çömlek Peynir
Küp Peynir czy też Çömlek Peynir to krowi ser powszechny i bardzo popularny w środkowej i wschodniej części Anatolii. Tradycyjnie masa serowa uformowana w kostki (po turecku küp) była obtaczany w soli, lub zanurzany w solaance i umieszczana w naczyniach cermiacznych nazywanych Çömlek (niekiedy obwijało się go jeszcze w liście winogron). Tak zapakowany, trafiał do piwnicy lub jaskini, gdzie mógł leżeć przez długie tygodnie i nabierać smaku. Podobnie robi się go i dziś, ...
Tel / Telli / Civil Peynir
Tel Peynir to dość charakterystyczny turecki ser produkowany z różnego rodzaju mleka, krojony i sprzedawany w postaci długich pasków – tel w tureckim znaczy struna. Zwykle używa się go do dań gotowanych takich jak kuymak.
Zobacz: Çeçil Peynir
Otlu Peynir
Ten świeży owczy ser to specjalność wschodniej Anatolii, szczególnie prowincji Van, położonej przy granicy Turcji z Iranem. Otlu Peynir przygotowuje się zwykle na wiosnę, a masę serową miesza się z wiosennymi ziołami. Po kilku godzinach odsączania i utwardzania, ser tnie się na plastry i umieszcza w solance. W ten sposób ser może przetrwać, aż do jesieni. Innym sposobem jest solenie plastrów sera i suszenie ich 3- 4 dni. Po tym zawija się je w liście winogron i umieszcza ...
Şakak / Şafak Peynir
Şakak czy też Şafak to półtwardy ser Turecki. Jest odmianą bardziej znanego Tulum Peynir. Do jego produkcji zwykle używa się mleka owczego.
Tulum Peynir / Touloumisio
Tulum Peynir to półtwardy kozi ser popularny w Turcji. Tradycyjnie, posolona masa serowa po 24 godzinach odsączania do koziego żołądka – w Tureckim tulum znaczy pojemnik ze skóry (tak samo nazywa się zresztą instrument muzyczny, odpowiednik polskich dud – w staropolskim dudy oznaczały zresztą także wnętrzności zwierzęce, a sam instrument szyto zwykle z koźlej lub baraniej skóry). Tak spreparowany ser trafia do jaskini (teraz także do piwnicy) o wilgotności 75 – 80 ...
Çayır / Chayir Peynir
Çayır czy też Chayir Peynir to tzw. turecki ser łąkowy. Jest to ser świeży, taworogowy z niewielką zawartością soli. Najbardziej popularny jest w sachodniej części kraju – znane są jego wersje m.in. z Istambułu i Manisy.
Beyaz Peynir
To Turecki tzw. biały ser, tradycyjnie produkowany z niepasteryzowanego mleka owczego (obecnie także z krowiego i koziego). Twaróg jest dość mocno zasalany i umieszczany w solance. Beyaz peynir, podobny jest nieco do bałkańskiej Sirene, zwykle jada się jako ser świeży – na kanapkach, w sałatkach czy też jako farsz np. do Börek lub Piruhi – ale poddaje się także procesowi dojżewania. Szczególnie popularny jest na południowym-wschodzie, w rejonie Edessy, tzw. Urfa Beyaz ...
Kaşar Peynir
To produkowany w Turcji ser do którego oryginalnie używa się mleka owczego (obecnie także krowiego i koziego). Legenda mówi, że Kasar Peynir powstał przez przypadek nieco ponad 100 lat temu, w Salonikach, które do I Wojnie Światowej należały jeszcze do Turcji. Córka pewnego żydowskiego serowara przez przypadek wrzuciła twaróg do gotującej się wody, przez co białko zawarte w masie zaczęło się ścinać i ser zrobił się dużo bardziej zwarty. Efekt zachwycił jednak ...
Simit / Gevrek
To rodzaj tureckich obwarzanków, które w większości kraju nazywają się Simit podczas gdy w Izmirze używa się określenia Gevrek, co znaczy chrupki. Podobnie jak w innych krajach są one jadane podczas śniadania, z masłem oraz dżemem lub serem.
Analogiczny obwarzanek, Djevrek, można spotkać na Bałkanach.
Pastina / Şehriye
Pastina to włoska nazwa odnosząca się do wszystkich rodzajów drobnego makaronu (np. popularne też w Polsce gwiazdki). Innym miejscem, w którym szczególnie popularny jest ten makaron to Turcja. Tutaj jednak częściej nazywany jest Şehriye - najczęściej w odniesieniu do włoskiego Orzo, makaronu w kształcie ziaren ryżu.
Şehriye określa się także zupy przygotowane na bazie drobnego makaronu.
