Leipäjuusto / Juustoleipä
Ten świeży ser wywodzi się z północy Finlandii z Ostrobothnia. Przygotowuje się go z mleka krowiego wzbogacanego niekiedy mlekiem kóz, a nawet reniferów. Formowany jest w płaskie krążki o grubości 2 – 3 cm. Jada się go jednak nie tylko gdy jest świeży, ale także po podsuszeniu. Leipäjuusto zwykle także grilluje się oraz smaży. Serwuje się go z Lakką.
Kawior / Ikra
Kawior to bardziej spożywcza nazwa rybiej ikry - chociaż we Francji np. jada się także Caviar d'Escargots czyli ikrę ślimaków. Jego cechą charakterystyczną jest użycie soli jako konserwanta.
Pierwsze zapiski o serwowaniu na przyjęciach rybich jajeczek pochodzą jeszcze ze starożytności. Matecznik współczesnego kawioru to Morze Kaspijskie, skąd pochodzi najwyżej ceniony kawior z różnego rodzaju Jesiotrów. Pierwszymi, którzy go docenili nie byli jednak Rosjanie, ale ...
Mativoi
Mativoi to fińskie masło kawiorowe, którym smaruje się pieczywo. Zwykle do wbogacenia smaku jednej kostki masła (250 gr) wystarczy słoiczek (50 gr) kawioru byle z ryb słodkowodnych. Wypada jeszcze doprawić pieprzem.
Ridder / Ridderost
Ridder to półtwardy norweski ser krowi o intensywnie żółtym kolorze. Ma dość łagodny smak. Ridder został opracowany w 1969 roku przez mleczarzy ze wsi Tresfjord, a dziś produkuje go koncern Tine.
Pultost
Pultost to norweska pasta serowa. Robi się ją z maślanki. Jest ostra i ma dość ciemny kolor. Do tego jest zaprawiany kminkiem. Występuje w dwóch wersjach: Loiten o jednolitej konsystencji oraz granulowany Hedemark.
Snøfrisk
Snøfrisk to norweski świeży kozi ser – jego nazwa znaczy tyle co świeży śnieg.
Gudbrandsdalsost
Gudbrandsdalsost to swego rodzaju hybryda serwatkowych serów Brunost i Geitost. W jego przypadku przed karmelizacją serwatkę mleka koziego miesza się z krowią. Mimo takiego zabiegu ser ostrością nie ustępuje Geitostowi.
Geitost / Getost
Geitsost to wywodzący się z Norwegi, ale popularny też w Szwecji (Getost), karmelizowany ser serwatkowy. Produkuje się go podobnie jak bardziej znany Mesost, ale tradycyjnie do jego wytwarzania używano mleka koziego (geit znaczy koza).
Prim / Messmör / Mysingur
To rodzaj skandynawskiego sera powstałego w wyniku gotowania śmietany, w technice podobnej do wytwarzania serwatkowego sera Mesost. Prim (w Norwegii), Messmör (w Szwecji) i Mysingur (w Islandii) gotuje się jednak nieco krócej (podobnie jak kajmak) przez co efektem jest rodzaj sera topionego – sprzedaje się go także w tubkach. Tę technikę opracowano w końcu XIX w wioskach norweskiej doliny Gudbrands – twórczynią Prim była ponoć tutejsza gospodyni Anne Hov.
Myseost / Mesost / Brunost / Mysuostur
To skandynawski ser serwatkowy - Mys znaczy serwatka. W odróżnieniu od znanej włoskiej Riccoty, tutaj serwatkę z krowiego mleka odparowuje się, aż na dnie zostanie skarmelizowany, nieco już brązowy skrzep. Później tężeje jeszcze w formie i jest cięty na kawałki.
Nazwę ma różna w zależności od kraju:
Szwecja – Mesost lub Brunost
Norwegia - Brunost
Dania - Myseost
Islandia - Mysuostur
