Crema Dania
Crema Dania czy też Crema Danica to bardzo kremowy duński ser. Posiada aż 72 proc. tłuszczu i określany jest jako podwójnie kremowy (mimo, że nie bardziej kaloryczny Blue Castello określany jest mianem potrójnie-kremowego).
Castello
Blue Castello to ser z niebieską pleśnią wymyślony w latach 60’tych przez duńską mleczarnię Tholstrup. Jest to ser robiony z wyjątkowo tłustej śmietany – ma aż 70 proc. tłuszczu. – przez co określany jest jako potrójnie-kremowy. Dzięki temu mimo, że jest obleczony niebieską pleśnią, ma relatywnie łagodny smak. Castello występuje także w wariancie białym oraz czarnym.
Danish Blue / Danablu / Dansk Blåskimmel
Danablu czy też Danish Blue to najbardziej znany i objęty ochroną regionalną duński półmiękkie ser pleśniowy. Został opracowany na początku wieku przez tutejszego serowara Mariusa Boel, jako imitacja francuskiego Roquefort. Jest od niego jednak łagodniejszy, ale za to bardziej słony. Danablu robi się z mleka krowiego, dojrzewa 8 – 12 miesięcy i jest średnio tłusty – ma 25 – 30 proc. tłuszczu.
Rugbrød
Rugbrød to najpowszechniejszy duński chleb używany m.in. do Smørrebrød. Robi się je z mąki żytniej, z pełnego przemiału. Pieczony w tzw. keksówkach, ma kształt równoległoboku – podobny do polskiego razowca.
Saltkød
Saltkød to popularna duńska wędlina. Wołowina (rzadziej cielęcina) najpierw peklowana w soli lub solance, a później gotowana - wywar doprawia się m.im. pieprzem, liśćmi laurowymi i zielem angielskim. Później mięso krojone jest na cienkie plastry i serwowane na kanapkach, m.in. słynnych Dyrlægens Natmad.
Branntwein / Brännvin / Brennevin / Brændevin / Viina
Definicja tego trunku nie jest bynajmniej prosta. Pierwsze skojarzenie prowadzi do brytyjskiego słowa Brandy Wine w skrócie Brandy, czyli ogólnego określenia na wszelkiego rodzaju destylowane wina, po Polsku winiaki. Tak też jest to określane w Niemczech - gdzie poza nazwą Branntwein funkcjonuje także określenie Weinbrand. Tutaj obejmuje ono wszelkie destylaty z win, także owocowych.
Nieco inaczej sprawa ma się w krajach Skandynawskich oraz w Finlandii. Tutaj Brännvin to po ...
Aquavit / Akevitt / Brennivin
O to kto jest autorem Aquavitu Szwedzi, Norwegowie oraz Duńczycy toczą wielowiekowy już spór. Z grubsza można uznać, iż jest to rodzaj skandynawskiej wódki ziołowej. Nazwa Aquavit wywodzi się od łacińskiego określenia wódki czyli aqua vitae (woda życia) od którego wzięła się też polska okowita. Nie znane jest jednak nie tylko miejsce, ale i czas jej powstania. Wiadomo jedynie, że pierwsze wzmianki pochodzą z roku 1531 z listu jaki Duńczyk Eske Bille, pan na zamku w ...
Kiper / Kipper
Kiper to rodzaj wędzonego śledzia. W odróżnieniu od Piklinga, który jest wędzony w całości, na gorąco, Kiper najpierw jest rozcinany wzdłuż, po czym zasalany lub peklowany, a na końcu wędzony na zimno (zwykle w dębowym dymie). Ten sposób konserwowania ryb praktykowano w Skandynawii już w średniowieczu. W krajach anglojęzycznych określenie Kippering odnosi się dziś nie tylko do wędzenia śledzi, ale także wszelkiego rodzaju mięsa.
W Wielkiej Brytanii tradycyjnie ...
Pikling / Böckling / Roget Sild
Pikling to wędzony na gorąco śledź (w odróżnieniu od Kipera) w Danii nazywany Roget Sild, w Szwecji Böckling, a w Norwegii Bøkling. Jest to metoda konserwacji mięsa używana w Skandynawii już od średniowiecza. Ryba najpierw kruszeje w solance, a później jest wędzona w temp. 60 - 80 st. C. w dymie z drzewa olchowego (niekiedy z dodatkiem jodły lub jałowca).
Lingonberry
Lingonberry to nazwa skandynawskich czerwonych borówek (tzw. borówka brusznica). W Europie znane są bardziej w postaci konfitury dodawanej do mięs takich jak np. Kottbulary, Kroppkakor, Pitepalt oraz Kåldolmar.
