Aquavit / Akevitt / Brennivin
O to kto jest autorem Aquavitu Szwedzi, Norwegowie oraz Duńczycy toczą wielowiekowy już spór. Z grubsza można uznać, iż jest to rodzaj skandynawskiej wódki ziołowej. Nazwa Aquavit wywodzi się od łacińskiego określenia wódki czyli aqua vitae (woda życia) od którego wzięła się też polska okowita. Nie znane jest jednak nie tylko miejsce, ale i czas jej powstania. Wiadomo jedynie, że pierwsze wzmianki pochodzą z roku 1531 z listu jaki Duńczyk Eske Bille, pan na zamku w ...
Kiper / Kipper
Kiper to rodzaj wędzonego śledzia. W odróżnieniu od Piklinga, który jest wędzony w całości, na gorąco, Kiper najpierw jest rozcinany wzdłuż, po czym zasalany lub peklowany, a na końcu wędzony na zimno (zwykle w dębowym dymie). Ten sposób konserwowania ryb praktykowano w Skandynawii już w średniowieczu. W krajach anglojęzycznych określenie Kippering odnosi się dziś nie tylko do wędzenia śledzi, ale także wszelkiego rodzaju mięsa.
W Wielkiej Brytanii tradycyjnie ...
Pikling / Böckling / Roget Sild
Pikling to wędzony na gorąco śledź (w odróżnieniu od Kipera) w Danii nazywany Roget Sild, w Szwecji Böckling, a w Norwegii Bøkling. Jest to metoda konserwacji mięsa używana w Skandynawii już od średniowiecza. Ryba najpierw kruszeje w solance, a później jest wędzona w temp. 60 - 80 st. C. w dymie z drzewa olchowego (niekiedy z dodatkiem jodły lub jałowca).
Lingonberry
Lingonberry to nazwa skandynawskich czerwonych borówek (tzw. borówka brusznica). W Europie znane są bardziej w postaci konfitury dodawanej do mięs takich jak np. Kottbulary, Kroppkakor, Pitepalt oraz Kåldolmar.
Leverpostej / Lifrarkæfa / Leverpostei / Leverpastej / Maksapasteija / Leverpastei
To popularna w Północnej Europie wersja pasztetu (Pâté) robiona z wątroby wieprzowej oraz słoniny. W połowie XIX wieku przepis na jego przygotowanie przywieźli do Danii Francuzi.
W zależności od kraju jego nazwa nieco się różni:
Dania – Leverpostej
Islandia – Lifrarkæfa
Norwegia – Leverpostei
Szwecja – Leverpastej
Finlandia – Maksapasteija
Holandia – Leverpastei
Klipfisz
Klipfisz to rybny specjał podobny do sztokfisza. W jego przypadku przed suszeniem rybę soli się.
Sztokfisz
Sztokfisz to nic innego jak suszony dorsz. Ten sposób konserwacji ryb już jakieś X wieków temu był stosowany na skandynawskim wybrzeżu morza północnego. Ryby wiązano parami za ogony i wieszano na świeżym powietrzu na żerdziach - nazwa wywodzi się od duńskiego stokvis co należy tłumaczyć jako ryba na patyku. Przez 2 do 4 miesięcy rybę wysuszał arktyczny wiatr. Tak zakonserwowany dorsz nadawał się do spożycia przez całą zimę – był też zabierany na statki na wyprawy ...
Mezcal
Mezcal to narodowy alkohol Meksyku. Produkuje się go z agawy - w języku Nahutal, którym posługiwali się Aztekowie mexcalli oznaczało gotowana agawa. Najbardziej znaną i najczystszą formą Mezcalu jest Tequila sporządzana wyłącznie z soku z Agawy Niebieskiej. Sam Mezcal robi się z ponad 20 gatunków tej rośliny, co gwarantuje różnorodność smakową alkoholu - nie używa się przy tym samego soku, ale całe łodygi oraz rdzenia. Poza tym Mezcal jest destylowany jeden raz, ...
Kahlúa
Kahlúa to meksykański likier o smaku kawowym. Jego bazą alkoholową jest rum - moc to ok. 20 proc. objętości. Produkcję Kahlúa w 1936 roku zaczął hiszpański arystokrata Álvaro Domecq y Díez. Nazwę tłumaczy się jako dom Acolhua (lud indiański współczesny Aztekom). Używa się jej raczej jako bazę do koktaili.
Tequila
Tequila jest najbardziej znaną odmianą Mezcalu, meksykańskiej wódki z Agawy. W jej przypadku używa się wyłącznie soku i to z jednej odmiany rośliny: Agawy Niebieskiej (łac. Agave tequilana). Produkcja tequili zaczęła się w XVI wieku w północno-zachodniej części obecnego stanu Jalisco, gdzie wokół miejscowości Tequila były największe skupiska uprawy Agawy Niebieskiej. Wcześniej przefermentowany sok pijali już Aztekowie. Hiszpani zaczęli go destylować z oszczędności ...
