Smaki 2336 w tej kategorii

Olomoucké Syrečky / Olomoucké Tvarůžky

Olomoucké tvarůžky czy też Olomoucké syrečky to czeski, a właściwie morawski ser twarogowy (rodzaj kwargla) produkowany już od XV wieku w okolicach Ołomuńca - tradycyjnie właśnie na targu w stolicy północnych Moraw był sprzedawany i stąd wziął swoją nazwę. Od 1876 roku w miejscowości  Loštice (na północny-zachód od Ołomuńca) jego regularną produkcję zaczął niejaki Josef Wessel, który szybko stał się jego największym producentem. W 1948 roku zakład ...

Sturm / Burčák

Austriacki Sturm, popularny w Czechach morawski Burčák czy też słowacki Burčiak, to po prostu na wpół sfermentowane wino. Zwykle robi się go z białego moszczu winnego i nie klaruje. To produkt sezonowy, podawany już od schyłku lata.

Musztarda

Musztarda...

Blette / Poirée / Jotte

Poirée, Joute, Jotte, Blette, Bette czy też Côtes de Bettes to cała gama odmian buraka liściastego (znanego w Polsce jako Boćwina) uprawianych w krajach francuskojęzycznych - w przypadku ostatnich z wymienionych nazw uwidacznia się pokrewieństwo z włoskim burakiem liściastym czyli bietolą. Występuje tu w różnych  wariantach, kolorach z różnej wielkości liśćmi i różnej grubości łodygami. W samej Francji rocznie zbiera się jej ok. 16 tys. ton. Szczególnie popularna ...

Boulette

Belgisjki ser Boulette de Romedenne znany jest pod wieloma alternatywnymi nazwami: Boulette de Nivelles, Boulette de la Ferme, Bètchéye, Boulette ou Cassette de Beaumont, Boulette de Surice, Boulette de Falaën, Boulette de Namur, a także Crau Stofé, Boulette de Huy. Jest to ser wywodzący się z leżącego w okolicach Namur miasteczka Romedenne, dziś produkowany na znacznie szerszym obszarze. Przygotowuje się go z odtłuszonego mleka krowiego. Skrzep odcieka trzy dni po czym jest ...

Piwa Belgii

Tak jak w całej Europie Belgowie piwo warzą już od średniowiecza. Tutejsze napoje sławę zyskały jednak dopiero w XIX wieku, kiedy do swoich klasztorów wrócili zakonnicy wygnani w czasie rewolucji Francuskiej. To oni, czerpiąc ze starych receptur - nie interesowali się m.in. piwami dolnej fermentacji czyli lagerami - stworzyli nowe browarnictwo Belgii. Również fakt, iż w Belgii znaczną popularnością cieszą się piwa górnej fermentacji (Ale), o bardziej złożonym smaku i ...

Abdijbier (Piwo Klasztorne)

W przeciwieństwie do słynnego piwa trapistów produkcja zwykłych belgijskich piw klasztornych zwanych Abdijbier nie jest aż tak bardzo kontrolowana przez mnichów, a w wielu wypadkach klasztory po prostu tylko użyczają swojej nazwy browarom komercyjnym. Tak jest z najsłynniejszym piwem klasztornym Leffe, którego producentem jest InBev, czołowa firma piwowarska świata. Poza nim popularne są również Affligem, Postel, Grimbergen, Karmeliet, Maredsous, St. Bernardus, Saint-Feuillien, ...

Piwo Trapistów

W belgijskich klasztorach piwo warzy się już od IX wieku. W XVII wieku znaczna ich część przystąpiła do ruchu odnowy jaki ogarnął zakon Benedyktynów. Jego centrum znajdowało się we francuskim zakonie Le Trappe. Stąd wzięłą się też nazwa Trapiści. Do dziś pozostało sześć belgijskich i jeden holenderski klasztor który warzy piwo. W odróżnieniu od pozostałych klasztorów Trapiści nie udostępniają swojej nazwy komercyjnym browarom, ale robią je wyłącznie samemu. Ich specjalnością jest Ale, piwo górnej fermentacji. Ciemny nieco bursztynowy kolor zawdzięczają suszeniu słodu jęczmiennego w wysokiej temperaturze. Inaczej niż w dużych browarach piwa nie nasyca się tu dwutlenkiem węgla, ale powstaje on w butelkach przy refermantacji słodu. Trapiści dzielą swoje piwa według sposobu nasłodzenia, podobnie jak wszystkie inne Piwa Belgii : - Patersbier to najlżejsze piwo produkowane na potrzeby samych zakonników i można je kupić tylko na miejscu w klasztorze - Enkel czyli piwo pojedyńcze to najbardziej popularny napój browarów. Dziś, szczególnie w dużych browarach, raczej używa się już nazwy Blonde , - Dubbel, ma większą ilość słodu, ale fermentuje niezbyt długo więc nie przekłada się to na jego moc, ale słodycz - Tripel to najmocniejsze (8 - 10 proc.) i najsłodsze z jasnych piw trapistów. - Quadrupel czyli odpowiednik angielskiego ciemnego, mocnego ale (8 - 12 proc.) to prawdziwa rzadkość, ale każdy z klasztorów ma je w swojej ofercie. Siedem klasztorów Trapistów produkujących piwo: - Achel to najmłodszy (bo założony w 1998 roku) i najmniejszy z browarów Trapistów - rocznie wytwarza 4,5 tys. ha piwa. - Westvleteren ten niewiele większy od Achela (4,75 tys. ha) i mało znany browar poza popularnym Doublem specjalizuje się w produkcji innych piw: mocniejszy i korzenny Specjal, bardzo aromatyczne Extra oraz aksamitne i bardzo wyraziste piwo Abbot. - Orval opactwo to powstało w roku 1070 ale seryjną produkcją piwa zajęło się dopiero w 1931 roku. produkuje tylko jeden rodzaj piwa charakterystyczny przez swą stożkowatą butelkę, - Rochefort to opactwo położone jest tak naprawdę obok Rochefort w Saint-Remy. Produkuje trzy rodzaje piwa, każde w innym kolorze: czerwone o łagodnym i owocowym smaku, bardziej zdecydowane piwo zielone i wytrawny, niebieski napój - Chimay ten największy belgijski browar Trapistów (znani są również z produkcji sera) rocznie wytwarza 123 tys. ha piwa. Jest on też najbardziej rozpoznawalny, m.in. przez swoje kapsle - czerwony kapsel to najstarsze i najłagodniejsze z piw Chimay, biały kapsel ma w sobie nute goryczy, a niebieski kapsel jest już piwem ciemnym, mocnym i owocowym, - Westmalle to najstarszy browar trapistów (działa od 1830 roku) który w skali produkcji tylko nieznacznie ulega Chimay. Zestaw piw jest tu klasyczny: Enkel, Dubel i Tripel - Koningshoeven - to jedyny holenderski klasztor trapistów który produkuje piwo od 1884. Jest za to największy z 7 - rocznie wytwarza 145 tys. ha piwa. ...

Kriek / Fromboise

Aby powstał Kriek do Lambica dodaje się świeżo zebrane wiśnie (obecnie są to raczej ekstrakty owocowe). Macerują się one w piwie około pół roku, podczas których cukier owocowy rozkłada się prawie całkowicie – z czasem Kriek traci słodycz na rzecz mocy. Podobnie dzieje się z Fromboise tyle tylko, że w jego wypadku dodaje się maliny.

Faro

Faro to piwo przygotowywane na bazie Lambic z dodatkiem cukru kandyzowanego. Dziś odzyskuje nieco na popularności, ale swoje lata świetności przeżywało około sto lat temu.