Murazzano
Murazzano często określa się mianem piemonckiej Robioli. Nazwę swoją zawdzięcza leżącej w prowincji Cuneo krainie z której się wywodzi, właśnie Murazzano. Tutejszy ser został zresztą objęty ochroną regionalną DOP. W odróżnieniu od klasycznej lombardzkiej Robioli nie formuje się go jednak w małe kwadraty, ale krążki. Murazzano robi się z mieszanki mleka owczego oraz krowiego – może być go nie więcej niż 60 proc. Wykorzystuje się go nie tylko do jedzenia w czystej ...
Bettelmatt
Ser Bettelmatt produkuje się w piemonckich Alpach (objęty jest ochroną regionalną DOP) w prowincji Novara. Rozciąga się tu kilka pasm górskich, przede wszystkich Bettelmatt, a także Kastel, Vannino, Sangiatto, Poiala, Forno i Toggia. Jest produkowany na wysokości ponad 2 km powyżej poziomu morza. Pasące się na halach krowy żywią się doskonałymi trawami, stąd bardzo bogate mleko i intensywnie żółty kolor miąższu. Bettelmatt dojrzewa od 40 do 60 dni.
Bra
Ten piemoncki ser wywodzi się z miejscowości Bra, która nadała mu nazwę, słynnej jako ośrodek ruchu slow-food. Jest objęty ochroną regionalną i może być wytwarzany wyłącznie w tutejszej prowincji, Cuneo. Poza tym wytwarzanie Bra nie jest specjalnie ortodoksyjne. Można do niego używać zarówno mleka pasteryzowanego jak i niepasteryzowanego; krowiego, owczego oraz koziego. Bra dojrzewa od półtora roku do sześciu miesięcy i występuje w dwóch odmianach. Bra Duro czyli Bra ...
Castelmagno
Ser wywodzący się z piemonckiego Castelmagno był produkowany co najmniej w XIII wieku. Już w 1277 roku miejscowi hodowcy bydła wyrokiem sądu zostali bowiem zobowiązani płacić za wypas swoich stad miejscowemu feudałowi, margrabiemu z Saluzo, właśnie w formie sera, zwanego później Castelmagno. Jest to najbliższy krewniak lombardzkiej, ale produkowanej także w Piemoncie pleśniowej Gorgonzolli. Dziś wytwarza się go nie tylko w gminie Castelmagno, ale również Pradleves oraz ...
Casale / Caso / Toma di Elva
Casale to piemoncki ser rzemieślniczy wywodzący się z Elva, w prowincji Cuena – stąd też jego nazwa Casale de Elva zwanego też Caso di Elva, a jeszcze częściej Toma di Elva. Ośrodkiem jego produkcji jest miasteczko Valmaira. Tymczasem Elva to nazwa zaczerpnięta z Occitan, starożytnego języka, którego jeszcze w średniowieczu używali prowansalscy trubadurowie. Casal to półtwardy ser formowany w kręgi różnej wielkości (to konsekwencja faktu, iż jest produktem rzemieśln...
Ossolano
Ser Ossolano produkuje się wyłącznie z mleka krów pasących się w piemonckiej dolinie Ossola. Półtłusty lub pełnotłusty jest nieco podgrzewany (tzw. semicotta) a później formowany w kręgi i starzony około 2 miesiące.
Montebore
Ser z piemonckiej wioski Montebore do historii trafił w 1153 roku. Wówczas był bowiem serwowany na ślubie Izabeli Aragońskiej i Gian Galeazzo Sforzy. Jego produkcja trwała kolejnych osiem wieków, aż do 1982 roku, kiedy to piemonccy mleczarze wycofali się z wytwarzania tak niszowego produktu. Powrócili do niego dopiero 1997 roku inspirowani przez organizację Slow Food. Dziś robi się go w sposób tradycyjny łącząc mleko krowie z owczym, w stosunku 3 do 1. Masę umieszcza się ...
Raschera
Raschera to piemoncki półtwardy ser przypomina bardziej znany alzacki Munster. Nazwę wywodzi od jeziora Raschera leżącego w prowincji Cuneo. Produkt stąd pochodzący jest zresztą objęty ochroną regionalną DOP. Wytwarza się go z częściowo odtłuszczonego mleka krowiego z dwóch udojów, do którego dodaje się niekiedy mleka owczego lub koziego. Jest formowany w spłaszczone kwadraty o zaokrąglonych brzegach i solony trzy dni z rzędu. Ma bardzo jasny, prawie biały kolor, ...
Bruss / Bross / Bruzzu
Bruss czy też Bross to rodzaj sera produkowanego w całym Piemoncie. Jego nazwę przypisuje się miasteczku Bresse, leżącym po drugiej stronie granicy we francuskim Delfinacie. Tradycyjnie robiło się go z resztek po produkcji innych serów, a fermentację zazwyczaj przerywało się poprzez dodawanie Grappy. Tak powstaje pasta do smarowania pieczywa, a pierwotnie był to po prostu sposób na wykorzystanie starego, zeschłego już sera. To najbardziej klasyczna wersja najczęściej ...
Paglierino
Paglierino to ser wywodzący się z okolic Turynu. Niemniej najbardziej znana jego wersja produkowana jest nie w stolicy Piemontu, lecz miasteczku Rifreddo (w prowincji Cuneo) – stąd Paglierino di Rifreddo. Tutaj do jego produkcji używa się wyłącznie mleka krowiego. Masa jest formowana w płaskie kręgi ( 15 cm średnicy i 2 cm wysokości). Można go jeść już po 20 dniach jako ser półmiękki.
