Melinjo / Bago / Peesae
To rodzaj zimozielonego drzewa (łac. Gnetum Gnemon) rosnącego w Azji Południowo-wschodniej od Indii, aż po Fidżi. Najbardziej cenione są jego wyjątkowo duże nasiona (2 – 4 cm). Najwięcej upraw znajduje się w Indonezji, przede wszystkim na północy Sumatry. Tutejszy lud Acehnesów wykorzystuje zarówno kwiaty, młode liście jak i owoce do przyrządzania własnego curry Kuah Pliek. Nasiona są wykorzystywane w całej Indonezji m.in. jako przyprawa do zupy Sayur Asam. Po zmiele...
Oncom
To jedzenie wywodzące się z zachodniej Jawy (Indonezja), podobne nieco do sojowego Tempeh. Przy produkcji Oncom chodzi o utylizację wszelkich odpadków roślinnych posiadających jeszcze cenne węglowodany, tak jak np. śruta sojowa pozostał po produkcji oleju albo Tofu. Z tego względu szczepi się je bakteriami, które rozkładają substancje organiczne. Na Jawie poza śrutą sojową fermentacji poddaje się także m.in. wytłoczyny z orzechów lub kokosów pozostałe po wyciskaniu z ...
Tempeh
Tempeh to fermentowa soja zbita w bardzo zwarte bloki. Jest to specjalność Indonezji, a w szczególności Jawy. Tempeh podobnie jak Tofu, używa się jako substytut mięsa.
Sataw / Sator
To rodzaj fasolki (łac. Parkia speciosa) rosnącej w Południowo-wschodniej Azji. Ziarna dojrzewają w długich nieco zwiniętych, zielonych strąkach. Mają dość intensywny zapach (stąd jedna z nazw to śmierdząca fasola) i czosnkowy posmak. Z tych względu zwykle dania z niej komponuje się z innym „mocnymi” dodatkami tak jak czosnek, chili czy pasta krewetkowa. W Indonezji jest np. składnikiem pasty Sambal Petai (popularny jest przede wszystkim na Jawie i Sumatrze). W Tajlandii ...
Grzyb Śnieżny / Srebrne Ucho
Intrygujące nazwy Grzyb Śnieżny oraz Srebrne Ucho odnoszą się do dalekowschodniego grzyba (łac. Tremella fuciformis) niezbyt zachęcającego swoim wyglądem. Są to bowiem białe nieco galaretowate, pofalowane płatki rosnące na pniach martwych już drzew. Nie zraziło to jednak do jego hodowli (przede wszystkim Chińczyków), która zaczęła się już w XIX wieku. Ze względu na strukturę najczęściej dodaje się go do deserów.
Nazewnictwo:
Chiny - Yín ěr (srebren ucho), ...
Grzyby Słomkowe / Het Fang / Straw Mushroom
Tzw. Grzyby Słomkowe (łac. Volvaria volvacea) znane są w Polsce jako Pochwiak Pochwiasty lub Wielkopochwowy (gatunek pieczarkowca). Uprawiany jest jednak przede wszystkim w Azji Południowo-wschodniej, przede wszystkim w Tajlandii (nazwa: Het Fang), Wietnamie (Nam Rom) oraz Chinach (Caogu). Do Europy są sprowadzane już ususzone lub w puszkach - po angielsku nazywane są Straw Mushroom.
Pąki Bananowca / Hua Plee
Hua Plee to pąki kwiatów bananowca używane m.in. w kuchni północnej Tajlandii do zup i sałatek – w smaku przypominają karczochy. Sprzedaje się je świeże, marynowane w puszkach oraz suszone.
Dok Khae / Agati
Popularne w Tajlandii Khae to rodzaj skarłowaciałego drzewka (łac. Sesbania grandiflora). Rośnie w całej Południowo-wschodniej Azji, a także w Indiach. Z kulinarnego punktu widzenia cenne są jego owoce zwane Dok Khae przypominające nieco owoce takich drzew jak klon – czyli tzw. ulistniony orzeszek. Dojrzewając, zamykają się tworząc rodzaj krótkiego, wygiętego strączka. Są jednym z cennych dodatków do curry czyli tutejszych kaeng. Jadane są także liście oraz młode ...
Phak Wanpa
Phak Wanpa (łac. Melientha suavis Pierre.) to drzewo uprawiane przede wszystkim w północnej część Tajlandii, Laosie a także Wietnamie. Daje niezbyt duże owoce (2 – 3 cm długości) o eliptycznym kształcie, a jadalne są także młode liście. Zwykle są smażone, ewentualnie trafiają do Curry. Kilka lat temu Tajscy biochemicy z Uniwersytetu Khon Kaen odkryli, iż Phak Wanpa jest bardzo mocnym antyoxydentem, silniejszym nawet od witaminy C w czystej postaci.
Mimoza Wodna
Mimoza Wodna to tropikalna roślina z rodziny bobowatych – łac. Neptunia oleracea. Szczególnie popularna jest w Indiach i Azji Południowo-wschodniej, gdzie liści i kłączy używa się m.in. do smażonych potraw, przede wszystkim stir-fry, ale także takich jak tajskie curry czyli kaeng. W Tajlandii nazywana jest Phak Ru Norn lub Phak Gra Chet, w Wietnamie Rau Nhút, a w Indiach Ekai Thabi.
