Quiche Lorraine (Tarta z boczkiem, jajkami i śmietaną)

Quiche Lorraine zawiera się wszystko czym słynie Lotaryngia: wędzony boczek, śmietanę oraz jajka. Jest to prosty i pożywny przepis tutejszej klasy pracującej korzeniami sięgający średniowiecznej Europy i prostych tart – jajeczno‑śmietanowych mas pieczonych w cieście. Samo słowo quiche wywodzi się prawdopodobnie z lokalnego dialektu lotaryńsko‑frankońskiego oraz niemieckiego i pochodzi od słowa kuchen oznaczającego „ciasto" lub "placek”, co odzwierciedla pograniczny, francusko‑niemiecki charakter regionu (lorraine oznacza lotaryński). Pierwotnie  było daniem wiejskim: w dzień wspólnego wypieku chleba gospodynie wykorzystywały resztkowe ciepło pieca, umieszczając w nim rozwałkowane ciasto chlebowe, na wierzch wylewając mieszaninę jaj i śmietany, czyli tzw. migaine. Pierwotnie quiche nie zawierały więc wędzonego boczku (lardons), który pojawił się dopiero w XIX wieku gdy placki rozpanoszyły się w miastach wraz ze rozrostem tutejszych mas robotniczych - m.in. na szychtę zwykli zabierać go ze sobą górnicy. Mieszczańskość sprawiła również, że ciasto chlebowe zastąpiono ciastem francuskim lub kruchym z dużą ilością masła, co dało bogatszą wersję, która trafiła do restauracji i książek kucharskich. Po wojnie francusko‑pruskiej (1870–1871) migracja mieszkańców Alzacji i Lotaryngii do Paryża sprawiła, że Quiche Lorraine zaczął być serwowana w stołecznych brasserie i restauracjach, co otworzyło mu drogę do statusu klasyka kuchni francuskiej. Wówczas w skład przepisu nie wchodził jeszcze ser którym dziś posypuję się quiche - to efekt zdobycia popularności w całej Francji, gdzie zapiekanie tart pod serem jest dość powszechne. ...