Kecombrang / Asam cikala
Kecombrang (łac. Etlingera elatior) nazywana też Kantan (w Malezji), Honje (w Indonezji) lub Daalaa (w Tajlandii) to roślina w Polsce znanan jako Eltingera Wyniosła. To rodzaj imbirowca w Europie traktowanego jako roślina ozdobna, ale w rodzimej Azji południowo-wschodniej mająca szerokie zastosowanie kulinarne. Jadalne kwiaty trafiają do sałatek, a nasionami wykorzystywanymi do różnego rodzaju mieszanek, doprawia się wiele potraw kuchni Indonezysjkeij i Malajskiej (m.in. Laksy). W ...
Asam Gelugur / Asam Keping
Asam Gelugur (łac. Garcinia atroviridis) to jedna z licznych w Malezji odmian Mangostanu (zobacz: Asam Kandis), który daje niezbyt duże, ale za to wyjątkowo cierpkie owoce. Cenione są za swoją kwaskowatość. Kroi się je i suszy na słońcu. Tak powstaje przyprawa zwana Asam Keping. Zwykle dodaje się je do zup oraz sosów curry. Popularne są nie tylko w Malezji (np. jako dodatek zakwaszający do ryżu z sosem curry Nasi Berlauk), ale także w Tajlandii oraz Indonezji, zwłaszcza ...
Asam Kandis
Asam Kandis (łac. Garcinia xantho chymus) to rodzaj drzewa owocowego z rodziny mangostanów. Ma okrągłe owoce – coś pomiędzy mandarynką, a mangostanem – o dość kwaśnym smaku. W kuchni używa się ich do dżemów, marynuje i dodaje (także po ususzeniu) jako kwaskowata przyprawa do potraw. Najczęściej używa się ich na Sumatrze (Indonezja), powszechne są jednak w całej Azji Południowo-wschodniej – np. w Malezji są składnikiem Ikan Asam Pedas.
Substytut: Tamarydnowiec
...
Tamaryndowiec / Pasta Tamaryndowa
Tamaryndowiec (łac.
Tamarindus Indica) zwany po polsku
Powidlnikiem, to drzewo rosnące w Indiach i Azji południowo-wschodniej. Jadalne są młode liście oraz młode strąki. Wraz z dojrzewaniem zbiera się w nich kwaskowaty miąższ. Sporządza się z niego
pastę, szczególnie popularną w
Indonezji, która jest przyprawą nadającą potrawom kwaśny smak.
Nazwa Tamaryndowiec to pomysł arabski, który drzewo to określili mianem
tamr hindi czyli
indyjskiej palmy. Roślina szczególnie dobrze przyjęła się w
Malezji, a także w
Tajlandii gdzie często trafia do tutejszych
curry znanych jako
Kaeng. Indonezyjczycy często tamaryndowca nazywają
Asam Jawa czyli
kwasem jawajskim –
Asam to tutejsze określenie kwaśnych roślin, których w kuchni używa się co najmniej kilka.
Tamaryndowiec jest jednym ze składników sosu
Worcester.
...
Asam
Asam to używane w Malezji i Indonezji (a także w Tajlandii) określenie odnoszące się do cierpkich roślin, które w kuchni południowo-wschodniej Azji służą do nadawania kwaśnego smaku potrawom. Najsłynniejszy jest Asam Jawa czyli Tamaryndowiec, kilka innych przykładów to:
- Asam Kandis
- Asam Gelugur / Asam Keping
- Kecombrang / Asam Cikala
- Tamaryndowiec Aksamitny / Asam Keranji
Czarnuszka / Kalonji
Czarnuszka, a właściwie Czarnuszka Siewna (łac. Nigella sativa) to rodzaj jaskru wywodzącego się z basenu morza śródziemnego (była używana już w Egipcie). Pierwotnie traktowana jako roślina lecznicza, dzięki aromatom zawartym w olejkach eterycznych znalazła też zastosowanie w kuchni. Używane są nasiona, które stanowią przyprawę m.in. do aromatyzowania pieczywa (np. chlebków Naan), marynat czy nawet wina. Kształtem nasiona przypominają nieco nasiona kminu, stąd alterna...
Limonka Kaffir
To rodzaj cytrusa rosnącego w Azji Południowo-wschodniej. Sok
Limonki Kaffir (łac.
Citrus hystrix) jest zbyt cierpki aby był istotnym elementem kuchni (częściej wykorzystywany jest w medycynie naturalnej). Powszechne zastosowanie w przyprawianiu zup (np.
Tom Yum) oraz
curry (
Kaeng) znalazła za to skórka limonki - szeczególnie w
Tajlandii, Laosie i Kambodży – oraz liście Kaffir (także w
Indonezji, na Jawie i Bali).
Liście Kaffiru można zawsze zastąpić skórką zwykłej
limonki – 2 liście odpowiadają jednej łyżeczce skórki.
Limonka Kaffir zalicza się do większej grupy pierwotnych cytrusów zwanych
Papeda.
...
Lempuyang / Imbir Cytwarowy / Awapuhi
Awapuhi czy też Lempuyang w Polsce znany jako Imbir Cytwarowy (łac. Zerumbet Zingiber) to przyprawa korzenna z rodziny imbirowatych (nazwa botaniczna: Zingiber zerumbet). Wywodzi się z Indii, ale został wywieziony daleko na wschód: przez Indochiny i Indonezję, aż na Polinezji, a stamtąd na Hawaje, gdzie dziś jest najbardziej popularny. Podobny jest nieco do Imbiru, ma jednak szersze zastosowanie. Poza korzeniem, zjada się także owoce - mają orzeźwiający smak - a także liście ...
Kamfora / Kamforowiec
Kamforowiec a właściwie Cynamonowiec Kamforowy (łac. Cinnamonum Camphora) to drzewo z szerokiej rodziny cynamonwców, z których pozyskuje się korę zwaną Cynamonem. Wywodzący się z Tajwanu Kamforowiec ma jednak intensywny aromat kamfory. Od wieków używa się go zarówno w przemyśle (m.in. jako składnik prochu strzelniczego) jak i w kuchni. W średniowieczu z dalekiego wschodu wywędrował przez Indie i kraje arabskie aż do Europy. Wówczas dodawano go przede wszystkim do słody...
Cynamon / Casia
Ojczyzną
Cynamonu jest Azja południowa i wschodnia z Cejlonem,
Indonezją i Chinami na czele. W tym regionie w największym stopniu jest też wykorzystywany i to nie tylko do dań słodkich. Jako przyprawę używa się wewnętrznej kory zdjętej z gałęzi
Cynamonowców (łac.
Cinnamomum) – zewnętrzna, zdrewniała część jest usuwana, a wewnętrzna pierwotnie wilgotna od soków drzewa, w czasie suszenia zwija się. Wygląd zależy od gatunku Cynamonowca:
- z drzew cejlońskich uzyskuje się korę gładką, zwiniętą w ruloniki,
- z drzew chińskich kora jest grubsza, szara, chropowata i tylko lekko zagięta.
W basenie Morza Śródziemnego cynamon używany jest już ponoć od 4 tys. lat i trudno jednoznacznie powiedzieć jak się tutaj dostała. Według Herodota został przywieziony przez egipskich kupców handlujących na wybrzeżu Morza Czerwonego lub w Etiopii, niemniej upowszechniła się dopiero w XIII wieku.
Cynamon doskonale przyjął się także w kuchniach Ameryki, szczególnie w
Meksyku.
Korę pozyskuje się głównie z czterech gatunków drzew cynamonowych z których wielu kucharzy tylko
Cynamon Prawdziwy uznaje jako Cynamon. Dla odróżnienia
Cynamon Chiński i pozostałe drzewa nazywane są
Cassia lub
Cynamon Cassia.
- Cynamon Prawdziwy lub Cejloński (łac. Cinnamomum verum) jak sama nazwa wzkazuje to najważniejszy przedstawiciel tej rodziny, a jego produkcja ma ojczyznę na Cejlonie, nie mniej uprawiany jest także w Afryce i Ameryce. Cynamon prawdziwy eksportowany jest przede wszystkim do Europy.
- Cynamon Aromatyczny, Chiński, Casia (łac. Cinnamomum aromaticum; ew, Cinnamomum cassia) to rodzaj cynamonu, którego produkcja skupia się w Chinach. Jego aromat jest mocniejszy niż w przypadku cynamonu prawdziwego. Cynamon Chiński trafia przed wszystkim na rynki amerykańskie.
- Cynamon Indonezyjski, Cassia Prawdziwa, Padang Cassia, Korintje (łac. Cinnamomum burmanii) na Jawie i Sumatrze gdzie indonezyjczycy sadzą lasy cynamonowe jest on nazwyany Kayu Manis co oznacza słodkie drzewo. Ten rodzaj cynamonu trafia przede wszystkim na rynek USA.
- Cynamon Sajgoński, Wietnamski (łac. Cinnamomum loureilo) uprawia się przede wszystkim w Wietnamie gdzie jest składnikiem słynnej zupy Pho
Mniej znaczące drzewa to m.in.
Cynamonowiec Tamala (łac.
Cinnamomum tamala) uprawiany w zachodnich Chinach i Indiach, który tutejszym kucharzom oferuje nie tylko korę, ale także liści - zwane są niekiedy indyjskimi
liśćmi laurowymi.
...
