Tajarin / Tajarin Richi
Tajarin to makaron często określany jest jako piemonckie Linguini. Ma on bowiem około 2 - 3 mm szerokości. Dlatego też porównywanie go do znacznie szerszego Tagliatelle (co zdarza się dość często) jest błędne. Najistotniejszym wyróżnikiem Tajarin jest jednak fakt iż dodaje się do niego bardzo dużo żółtek (bez białek). Według tradycyjnej receptury na każde 100 gr mąki powinno się ich dodać aż trzy – stąd określenie richi czyli bogaty.
Klasyczny dodatek do ...
Toma Piemontese
Toma Piemontese to ser bliźniaczy do wywodzącego się z doliny Aosty Toma de Gressoney. Ma już dość długo historię – pierwsze zapiski na jego temat sięgają XV wieku. Obszar jego produkcji obejmujący Alessandrię, Asti, Biellę, Cuneo, Novarę, Turyn i Vercelli (Piemont) objęty jest ochroną regionalną DOP. W sposobie przygotowywania jest dość podobny do znanej w Aoście Fontiny - oba sery dodaje się do Polenty Cunsa. Charakterystyczną cechą produkcji Tomy jest zawijanie ...
Murazzano
Murazzano często określa się mianem piemonckiej Robioli. Nazwę swoją zawdzięcza leżącej w prowincji Cuneo krainie z której się wywodzi, właśnie Murazzano. Tutejszy ser został zresztą objęty ochroną regionalną DOP. W odróżnieniu od klasycznej lombardzkiej Robioli nie formuje się go jednak w małe kwadraty, ale krążki. Murazzano robi się z mieszanki mleka owczego oraz krowiego – może być go nie więcej niż 60 proc. Wykorzystuje się go nie tylko do jedzenia w czystej ...
Bettelmatt
Ser Bettelmatt produkuje się w piemonckich Alpach (objęty jest ochroną regionalną DOP) w prowincji Novara. Rozciąga się tu kilka pasm górskich, przede wszystkich Bettelmatt, a także Kastel, Vannino, Sangiatto, Poiala, Forno i Toggia. Jest produkowany na wysokości ponad 2 km powyżej poziomu morza. Pasące się na halach krowy żywią się doskonałymi trawami, stąd bardzo bogate mleko i intensywnie żółty kolor miąższu. Bettelmatt dojrzewa od 40 do 60 dni.
Bra
Ten piemoncki ser wywodzi się z miejscowości Bra, która nadała mu nazwę, słynnej jako ośrodek ruchu slow-food. Jest objęty ochroną regionalną i może być wytwarzany wyłącznie w tutejszej prowincji, Cuneo. Poza tym wytwarzanie Bra nie jest specjalnie ortodoksyjne. Można do niego używać zarówno mleka pasteryzowanego jak i niepasteryzowanego; krowiego, owczego oraz koziego. Bra dojrzewa od półtora roku do sześciu miesięcy i występuje w dwóch odmianach. Bra Duro czyli Bra ...
Castelmagno
Ser wywodzący się z piemonckiego Castelmagno był produkowany co najmniej w XIII wieku. Już w 1277 roku miejscowi hodowcy bydła wyrokiem sądu zostali bowiem zobowiązani płacić za wypas swoich stad miejscowemu feudałowi, margrabiemu z Saluzo, właśnie w formie sera, zwanego później Castelmagno. Jest to najbliższy krewniak lombardzkiej, ale produkowanej także w Piemoncie pleśniowej Gorgonzolli. Dziś wytwarza się go nie tylko w gminie Castelmagno, ale również Pradleves oraz ...
Casale / Caso / Toma di Elva
Casale to piemoncki ser rzemieślniczy wywodzący się z Elva, w prowincji Cuena – stąd też jego nazwa Casale de Elva zwanego też Caso di Elva, a jeszcze częściej Toma di Elva. Ośrodkiem jego produkcji jest miasteczko Valmaira. Tymczasem Elva to nazwa zaczerpnięta z Occitan, starożytnego języka, którego jeszcze w średniowieczu używali prowansalscy trubadurowie. Casal to półtwardy ser formowany w kręgi różnej wielkości (to konsekwencja faktu, iż jest produktem rzemieśln...
Ossolano
Ser Ossolano produkuje się wyłącznie z mleka krów pasących się w piemonckiej dolinie Ossola. Półtłusty lub pełnotłusty jest nieco podgrzewany (tzw. semicotta) a później formowany w kręgi i starzony około 2 miesiące.
Montebore
Ser z piemonckiej wioski Montebore do historii trafił w 1153 roku. Wówczas był bowiem serwowany na ślubie Izabeli Aragońskiej i Gian Galeazzo Sforzy. Jego produkcja trwała kolejnych osiem wieków, aż do 1982 roku, kiedy to piemonccy mleczarze wycofali się z wytwarzania tak niszowego produktu. Powrócili do niego dopiero 1997 roku inspirowani przez organizację Slow Food. Dziś robi się go w sposób tradycyjny łącząc mleko krowie z owczym, w stosunku 3 do 1. Masę umieszcza się ...
Raschera
Raschera to piemoncki półtwardy ser przypomina bardziej znany alzacki Munster. Nazwę wywodzi od jeziora Raschera leżącego w prowincji Cuneo. Produkt stąd pochodzący jest zresztą objęty ochroną regionalną DOP. Wytwarza się go z częściowo odtłuszczonego mleka krowiego z dwóch udojów, do którego dodaje się niekiedy mleka owczego lub koziego. Jest formowany w spłaszczone kwadraty o zaokrąglonych brzegach i solony trzy dni z rzędu. Ma bardzo jasny, prawie biały kolor, ...
