Annoia / Annuje / Nuje
Annoia zwana też Annuje lub Nuje to kiełbasa z wieprzowych flaków, czyli coś na kształt francuskiej Andouille (w Kalabrii produkuje się za to pokrewną jej Nduję). Zaczęto ją produkować nad morzem Adriatyckim w Ortonie – dlatego jej najsłynniejsza odmiana to Annoia di Ortona. Dziś jest popularna i wytwarzana w całej Abruzji. Żołądek oraz Jelita najpierw gotuje się dwie godziny. Później mięso tnie się na paski i doprawia solą, peperoncino, nasionami fenkuła, czosnkiem ...
Fegatazzo di Ortona
Fegatazzo di Ortona to kiełbasa wywodząca się z nadmorskiej Ortony leżącej w regionie Abruzji. Ma ona czerwono-brunatną barwę co wynika z faktu, iż składa się na nią wieprzowe podroby: wątroba, płucka, śledziona, boczek oraz policzek. Przed nadzianiem do flaku doprawia się je czosnek, peperoncino, skórkę pomarańczy oraz sól.
Salsicciotto di Guilmi / Salsicciotto di Lumello
Salsicciotto di Guilmi jest specjalnością południowej Abruzji, a w szczególności miasteczka Gulimi. Przygotowuje się ją w znacznej części ze schabu wieprzowego doprawionego solą oraz pieprzem. Po 20 dniach suszenia kiełbasy są natłuszczane, aby zapobiec dalszemu odparwowywaniu wody po czym Salsicciotta dojrzewa jeszcze pięć miesięcy.
Zobacz również: Ventricina di Guilmi
Ventricina di Crognaletto
Ventricina di Crognaletto to produkowana w Crognaletto (Abruzja) kiełbasa Ventricina charakteryzująca się mocnym aromatem paprykowym. Do mieszanki mięsa wieprzowego dodaj się bowiem dużo peproncino. Później jest ono nadziewana do wieprzowego żołądka, przez co staje się wyjątkowo duża.
Ventricina
Ventricina to kiełbasa charakterystyczna dla całej południowej części Abruzji. Tradycyjnie było to jedzenie ubogich, bo do wędliny dodawano najgorsze kawałki wieprzowiny, takie jak słonina czy boczek. Od kilkudziesięciu lat zwiększa się jednak udział lepszych kawałków mięsa – karczku, łopatki oraz szynki. Dlatego dziś mamy bardzo dużą różnorodność tej wędliny.
Po jednej stronie jest więc Ventricina Teramana z miasteczka Teramo, gdzie tłuszcz wciąż stanowi ...
Ventricina di Montenero di Bisaccia
Podobnie do pozostałych Ventricina jest to kiełbasa, tyle że produkowana w regionie Molise. Ventricina di Montenero di Bisaccia zazwyczaj robi się z resztek mięsa, którego nie udało się wykorzystać przy produkcji szynki.
Salame Aquila
Salame Aquila to salami wywodzące się z abruzyjskiego miasteczka L'Aquila. Do jego produkcji używa się chudej oraz tłustej wieprzowiny z dodatkiem soli, pieprzu i białego wina. Po nafaszerowaniu jelit kiełbaski są wyciskane, aby usunąć z nich resztki powietrza. Nabierają wóczas spłaszczonego, ale dość nieregularnego kształtu.
Caciofiore
Caciofiore to miękki ser popularny w Abruzji i całych południowych Włoszech (m.in. w Kampanii). Co charakterystyczne do jego produkcji nie używa się podpuszczki zwierzęcej ale substancję zawartą w karczochach. Stąd zresztą hipoteza co do nazwy – po włoski karczoch do carcofio - chociaż niektórzy rozdzielają to na dwa wyrazy cacio fiore czyli tłumacząc na wprost kwiatowy ser. Niekiedy jest również barwiony na żółto przy użyciu szafranu. Caciofiore dojżewa dwa tygodnie.
Scamorza
Scamorza to ser zbliżony mocno do Caciocavallo. Ma ten sam kształt gruszki i również jest robiony metodą pasta filata (tak jak w przypadku mozzarelli). Bardziej niż z południem Włoch, jest jednak związany z ich środkową częścią. Największym ośrdokiem produkcji Scamorzy jest Abruzja, a w szczególności górne Molise – stąd Scamorza Molise (ośrodkiem produkcji są prowincje Aquila i Boiano). W przeciwieństwie do Caciocavallo jest to jednak ser świeży i krótkotrwały – ...
Caciocavallo di Agnone
Caciocavallo di Agnone to wywodząca się z Abruzji odmiana znanego neapolitańskiego sera Caciocavallo. Tutaj dojrzewa on od 3 miesięcy do nawet trzech lat. Dzięki temu przy kremowej konsytencji zyskuje pikantny smak.
