Chayote / Kolczoch jadalny
Chayote znane w Polsce jako
Kolczoch Jadalny (
Sechium edule (Jacq.) Sw.) to bylina z rodziny dyniowatych wywodząca się z Ameryki Środkowej – nazwa
chayotli wywodzi się z języka Nahuatl używanego m.in. przez Azteków.
Daje jadalne kłącza (przygotowuje się je tak jak Jams), liście z których przygotowuje się zdrowotne napary (np. na nadciśnienie, arteriosklerozę czy nawet kamienie nerkowe) ale przede wszystkim zielone owoce podobne do gruszek tyle że większe, od 10 do 25 cm długości – jedna z jej nazw to
Dynia Gruszkowa (ang.
pear squash). Jej miąższ porównuje się do czegoś pośredniego między
ogórkiem, a
ziemniakiem – aby spotkać się w pół drogi,
jako substytut stosuje się zazwyczaj cukinię.
Podobnie się zresztą serwuje. Czasem na surowo, ale częściej po ugotowaniu lub uduszeniu. W
Meksyku chayote to m.in. składniki bogatego
Mole Chichilo. W kuchni Cajun i Kreolów z Luizjany, którzy używają nazwy
Mirliton, jest używany m.in. na obiad z okazji święta dziękczynienia, a w Brazylii (nazwa miejscowa to
Chuchu) i innych krajach ameryki południowej trafia do zup, sałatek, a także jest podsmażany.
Dzięki kolonizatorom kolczoch dotarł także na daleki wschód. W
Tajlandii gdzie obowiązują dwie nazwy
Sayongte i
Fak Maeo chętnie jadane są młode pędy. Podobnie w
Indonezji (nazwa
Labu Siam), tutaj niekiedy używa się ich jako składnika sałatki warzywnej
Lalab, a także dodaje do zupy z
tamaryndowca Sayur Asam. Na
Filipinach za to (nazwa
Sayote) jest składnikiem takich dań jak
Escabeche czy też
Giniling
Nazewnictwo
Meksyk:
Chayote
Gwtemala i Salwador:
Güisquil
Ekwador i Kolumbia:
Starprecianté, Citrayota, Citrayote
Brazylia:
Chuchu
Austraila:
Choko
Filipiny:
Sayote
Tajlandia:
Sayongte, Fak Maeo
Indonezja:
Labu Siam
Tajwan:
Lóng Xü Cài
Indie:
Chow Chow
Nepal:
Iskus
...
Cukier Barbados to rodzaj Cukru Nierafinowanego. Jest to więc cukier trzcinowy zawierający resztki Melasy, która nadaje mu złocisty kolor. Istotnym wyróżnikiem jest miejsce pochodzenia – wyspa Barbados.
...
Mięta Pieprzowa (łac. Mentha × piperita) jest XVIII wiecznym wymysłem angielskich botaników. To krzyżówka Mięty Zielonej i Mięty Nadwodnej. Liście ma owalne, nieco wydłużone, czasem szpiczaste. Dziś jest jednym z najpopularniejszych rodzajów mięty w całej Europie
...
Cechą charakterystyczną Mięty jest zawartość olejków eterycznych w skład których wchodzi mentol – alkohol odpowiadający za przenikliwy ostry smak. W Polsce rzadko kiedy wyodrębnia się poszczególne gatunki mięty (za wyjątkiem Mięty Pieprzowej), a jest to cała gama różnego rodzaju roślin obejmujących 30 gatunków i kilkanaście krzyżówek.
Rozprzestrzeniły się na całym świecie, ale mięta najpopularniejsza pozostaje w swoim mateczniku, czyli basenie Morza Śródziemnego. Szczególnie powszechna jest w jego wschodniej części - w Libanie i na Bliskim Wschodzie oraz w Turcji. Trafia tu nie tylko bezpośrednio do potraw, lecz także mieszanek przyprawowych takich jak Dukkah czy Baharat, a także używana jest do aromatyzowania serów, takich jak turecki Hellim Peynir.
...