Cuko
Cuko dosłownie znaczy ocet, ale w istocie jest to po prostu indonezyjski ostro-kwaśny sos na bazie tamaryndowca.
Oncom
To jedzenie wywodzące się z zachodniej Jawy (Indonezja), podobne nieco do sojowego Tempeh. Przy produkcji Oncom chodzi o utylizację wszelkich odpadków roślinnych posiadających jeszcze cenne węglowodany, tak jak np. śruta sojowa pozostał po produkcji oleju albo Tofu. Z tego względu szczepi się je bakteriami, które rozkładają substancje organiczne. Na Jawie poza śrutą sojową fermentacji poddaje się także m.in. wytłoczyny z orzechów lub kokosów pozostałe po wyciskaniu z ...
Tempeh
Tempeh to fermentowa soja zbita w bardzo zwarte bloki. Jest to specjalność Indonezji, a w szczególności Jawy. Tempeh podobnie jak Tofu, używa się jako substytut mięsa.
Bubur (Kleik ryżowy)
Bubur to
indonezyjska oraz
malajska odmiana kleiku ryżowego. Popularne danie śniadaniowe sprzedawane na ulicznych straganach. Do
ryżu często dodaje się zrumienione
szalotki i siekaną
dymkę oraz kawałki
kurczaka – wówczas mamy do czynienia z
Bubur Ayam. Z warzyw takich jak
wilec wodny,
kukurydza czy też
dynia powstaje za to
Bubur Manado zwane też
Tinutuan.
Podlewane syropem z
cukru palmowego Bubur Sumsum to z kolei popularny deser. Na słodko przygotowuje się także
Bubut Chacha - w tym przypadku jest to jednak już rodzaj zupy. Nieco innym wariantem jest
Bubur Ketan Hitam, czyli kleik na bazie czarnego, niełuskanego
ryżu kleistego (przepis powyżej - film w oryginalnej wersji językowej z napisami).
Analogicznym
tajskim daniem jest
Congee.
Zobacz:
Lúgaw
...
Serundeng
Serundeng to indonezyjskie, gotowane i suszone wiórki kokosowe. Mają ostro słodki smak. Używa się ich do takich dań jak Serundeng Daging (czyli wiórki kokosowe z wołowiną), a także posypywania Soto, Buras oraz Ketan.
Emping
Emping to rodzaj indonezyjskich chrupek. Należą one do tzw. Krupuk, chipsów bardzo popularnych w całej Południowo-wschodniej Azji. W ich przypadku do przygotowania ciasta używa się jednak specjalnej mąki z nasion drzewa Melinjo.
Krupuk
Krupuk o rodzaj chrupek popularnych w Południowo-wschodniej Azji. Smażone są na bazie skrobi pozyskiwanej z różnych roślin, a także zwierząt. W świecie zachodnim najbardziej znane są tzw. Krupuk Udang czyli chipsy krewetkowe. Robi się je ze zmielonego mięsa krewetek (w Malezji) lub suszonych i roztartych krewetek (w Indonezji) wymieszanego z Sago lub Tapioką, a później smażonego w głębokim tłuszczu. W samej Indonezji nie mniej popularne są też Emping, chrupki z nasion ...
Bakmi / Bami
Indonezyjskie Bakmi czy też tajskie Bami (Ba Mee) to rodzaj pszennego makaronu sprowadzonego do tego kraju przez chińskich kupców oraz emigrantów. Dlatego przypominają one nieco chińskie kluski pszenne, takie jak: Lamian czy też Mee Pok. Ich nazwę należy tłumaczyć jako kluski mięsne. Chodzi bowiem o to, że zwykle towarzyszą daniom mięsnym. Gotuje się je oddzielnie (czasem natłuszcza smalcem) i podaje z takimi daniami jak pulpeciki Bakso, układając je na makaronie. W ...
Bak Chang / Zongzi (Ryżowe paczuszki z nadzieniem)
Bak Chang (czy też
Bak Cang lub
Bakcang) nazywany niekiedy ryżowymi pierogami lub chińskimi
Tamales, to po prostu
kleisty ryż nadziewany różnymi dodatkami i gotowany na parze owinięty w wydłużone liście bambusa lub trzciny. Wywodzi się z Chin gdzie obowiązuje oryginalna nazwa
Zongzi i wiąże się z legendą
Qu Yuan, słynnego chińskiego poety, który w trzecim wieku przed nasza erą brał udział w chińskiej wojnie domowej. Wówczas to królestwo
Qin zjednoczyło Chiny, podbijając sześć innych państw m.in. ojczyznę Qu Yuan, królestwo
Chu. Po upadku stolicy poeta popełnił samobójstwo rzucając się do rzeki Miluo. Okoliczni mieszkańcy wrzucali do wody paczki z ryżem, aby z jednej strony nakarmić ryby i oszczędzić ciało poety, a z drugiej składając ofiarę smokom żyjącym w rzece. Do dziś na przełomie maja i czerwca obchodzone jest to zdarzenie jako
Festiwal Smoczych Łodzi, podczas których serwuje się Zongzi.
Parę wieków potem ten rodzaj posiłku wywieźli chińscy emigranci głównie z prowincji
Hokkein (Fujinan), który rozprzestrzenili się po całej Południowo-Wschodniej Azji. Oni używali nazwy
Bak Chang i to właśnie ona przyjęła się w
Indonezji oraz
Malezji – na
Filipinach obowiązuje określenie
Machang, zaczerpnięte z dialektu
Lan Nang.
Do przygotowania Zongzi zwykle używa się ryżu kleistego – wcześniej jest podgotowany albo tylko namoczony w wodzi. Układa się go na liściu bambusa (lub podobnym) i dodaje wszystko co znajdzie się pod ręką: mięso, warzywa, sosy etc. Na koniec paczuszkę się zawija i gotuje na parze. W zależności od regionu używa się innych liści, innych dodatków i w różny sposób zawija się paczki – niektóry także po prostu gotują Zongzi.
...
Lontong
Lontong to rodzaj prasowanego i ciętego w krążki ryżu jadanego w Indonezji i Malezji. Jego przygotowanie polega na podgotowaniu ryżu, a następnie zawinięciu go w liście bananowca. Dobrze obwiązane paczki gotowane są przez półtora godziny. Później ryż jest schładzany i cięty na krążki. Można go podawać w temperaturze pokojowej jako dodatek do większości indonezyjskich dań.
Zobacz: Ketupat, Nasi Himpit
