Andouille de Guemene
Bretońskie kiełbaski Andouille z Guemene-sur-Scorff są nieco mniej sławne od normandzkich Andouille de Vire, ale przyrządza się je w nie mniej wyrafinowany sposób. Nie używa się do nich wieprzowych flaków. W środek wkłada się cięte w paski jelita grube, a potem 25 do 30 kolejnych jelit naciąg się jedno na drugie. Podobnie jak w przypadku Andouille de Vire tradycyjnie czarny kolor skórki uzyskiwało się podczas opalania kiełbasy - obecnie barwi się ją karmelem.
Andouille de Vire
Normadzkie kiełbaski Andouille de Vire nie są objęte ochroną regionalną, więc dziś produkuje się je w całej Francji. Oryginalnie w Vire i okolicach są one jednak przygotowywane z pokrojonych w wąskie paski jelit oraz żołądka wieprzowego. Najpierw tydzień maceruje się je w pieprzu i soli poczym mięsem nadziewa się również wieprzowe flaki. Później przez trzy tygodnie kiełbasy wędzi się na gorąco (najlepiej na drewnie jabłoni, ale z przyczyn ekonomicznych zwykle jest ...
Mimolette
Mimolette, zwany też Boule de Lille, pochodzi właśnie z tego wysuniętego na północ miasta i jest chyba najbardziej znanym produktem spożywczym wywodzącym się z francuskiej Flandrii (rejon Nord-Pas de Calais). Ten ser to w gruncie rzeczy francuska wersja holenderskiego Edama, tyle że pomarańczowa – i to nie przypadkiem.
Historia jego powstania sięga XVII wieku, kiedy minister Colbert, działający za panowania Ludwika XIV, wprowadził protekcjonistyczne embargo na import ...
Brillat-Savarin
Normadzki ser Brillat-Savarin charakteryzuje się łagodnym, nieco kwaskowatym smakiem. Przy tym jest wyjątkowo kaloryczny – w suchej masie zawiera 75 proc. tłuszczu - i określa się go mianem potrójnie kremowego Brie. Jest produkowany już od 1890 roku. Pierwotnie nazywany był Excelsior lub Délice des gourmets. Nową nazwę dostał w 1930 roku na cześć francuskiego smakosza Jean Anthelme Brillat-Savarin. Dziś wytwarzany jest także w Burgundii.
Maroilles
Maroilles niekiedy nazywany jest również śmierdzielem z Lille (rejon Nord-Pas-de-Calais), co w pełni oddaje jego charakter. Jest to ser bardzo wyrazisty w smaku i jeszcze bardziej aromatyczny. Pierwsze wzmianki na piśmie na temat tego delikatesu z Maroilles (w pobliżu Lille), pochodzą z 960 roku, wówczas nazywano go jeszcze Craquegnon. O jego 1000-letnią tradycją, o którą zadbali benedyktyni z picardyjskiego klasztoru Maroilles. Pierwotnie produkowany tylko w opactwie, ...
Petit-Suisse
Petit-Suisse, czyli mały szwajcar to wynik eksperymentu jaki pewien młody szwajcarski serowar dokonał jakieś 150 lat w normandzkim Pays de Bray. Do mleka dodał śmietany i z tej mieszanki zrobił mały, biały, niesolony, cylindryczny ser bez skórki.
Pont-l’Eveque
Ser Pont-l’Eveque był przygotowywany już w średniowieczu pod nazwą Augelot, ale obecny przepis ustalił się dopiero w XVII wieku w normandzkiej wiosce Pont-l’Eveque. Podobnie jak Livarot jest zaprawiany czerwoną grzybnią, ale dojrzewa dwa tygodnie więc jest znacznie łagodniejszy.
Livarot
To sąsiad Camembert z rejonu Pays d’Auge (Normandia) i tak jak on dojrzewa około miesiące. Livarot to jednak ser z czerwoną pleśnią (barwiony jest jednak naturalnym barwnikiem annato) o ostrzejszym, korzennym aromacie. Charakterystyczny jest jednak nie tylko kolor, ale także kawałki trzciny z pałki wodnej, którymi obwiązuje się ser - pierwotnie używane były do ściskania sera podczas dujżewania, co pozbawiało go nadmiernej ilości tłuszczu. Dzięki tym 3 - 5 paskom ...
Gournay / Malakoff
Podobnie jak Neufchâtel, Gournay to również normandzki ser wywodzący się z prowincji Pays de Bray. Dojrzewa od tygodnia, wówczas jest bardzo łagodny, aż do miesiąca. Można go spotkać w dwóch wariantach. Nieco chudszym Gournay affiné (do 45 proc. tłuszczu) i tłustszy Gournay frais (45 - 55 proc.) nazywany też Malakoff. Wcześniej nazywano go także Imperial, jako że był przeznaczony raczej dla zamożnych osób.
Bouquet Garni czyli bukiet ziół, który kucharze dodają do zup, sosów oraz dań duszonych. Pomysł to francuski, ale używany jest w gastronomii (szczególnie restauracyjnej) w wielu krajach, np. Włoszech czy Wielkiej Brytanii - chociaż Anglicy mają własną mieszankę ziół zwaną Fagot of Herbs.
Nie ma ustalonego zestawu ziół wchodzących w skład Bouquet Garni. Zazwyczaj nie może jednak zabraknąć tymianku oraz liścia laurowego. Poza tym częstym dodatkiem jest pietruszka oraz pieprz, a także rozmaryn, szałwia, cząber, oregano oraz rozmaryn (rzadziej kolendra). Dodaje się także warzyw, np. łodyga selera naciowego.
Bouquet Garni w największym stopniu związany jest z bogatą w zioła kuchnią prowansalską - jego skład jest podobny do mieszanki ziół prowansalskich. Tutaj występuje m.in. w rybnej zupie Bouillabaisse. Niemniej chętnie sięgają po nie Burgundczycy (Boeuf Bourguignon oraz Coq au Vin). Bouquet Garni nadaje też smaku gotowanej wołowinie Pot au Feu.
...