Rosolio
Rosolio w Polsce znany bardziej jako Rosolis to po prostu likier na bazie płatków róży. Jego miejscem pochodzenia jest Piemont, gdzie produkt jest objęty ochroną regionalną, ale już w XVI wieku Rosolio zrobił ogromną karierę na południu Włoch, szczególnie na Sycylii. Jest on tu także popularną bazą do innych likierów – cytrusowych, anyżowych, kawowych czy też miętowych.
Bicerin
Bicerin to piemoncki napój stanowiący mieszaninę kawy, kakako oraz śmietany. W turyńskich kawiarniach pija się go już od XVIII wieku, a w 2001 roku został uznany nawet jako tutejszy produkt regionalny. Wielkimi admiratorami Bicerinu byli m.in. Picasso oraz Hemingway.
Pizzoccheri Bianchi
Wbrew nazwie ten specjał z lombardzkiej Chivenny jest czymś zupełnie innym od makaronu gryczanego Pizzoccheri wywodzącego się również z regionu Vatellina. Pizzoccheri bianchi to raczej rodzaj gnocchi, robionego z mąki pszennej oraz czerstwego chleba.
Misultin
Misultin to jedna z najstarszych i najbardziej charakterystycznych tradycji kulinarnych wywodzących się z Lombardii, z okolic jeziora Como. Najkrócej rzecz ujmując są to suszone i marynowane Alozy. Łowi się je w jeziorze Como w czerwcu. Patroszy i jedną dobę marynuje w soli. Później są one nawlekane na sznurki i suszone w pierwszych promieniach letniego słońca. Ostatni zabieg to ułożenie ich warstwami w drewnianych lub cynowych wannach zwanych misolta (stąd nazwa tego ...
Oślina
Oślina, w warunkach Europejskich to raczej rzadkość. Tak jak w przypadku koniny użytek robią z niej jeszcze włoscy masarze. Znana jest Bale d’Aso oraz Salami d’Asino z których oślinę sukcesywnie wypiera jednak wieprzowina. Mięso osłów jada się jeszcze w Ameryce Południowej oraz m.in. w Chinach, gdzie popularną przystawką są ośle nóżki.
Konina
Chociaż dziś wiele kultur nie akceptuje już spożywania Koniny, to od czasu jego udomowienia na azjatyckich stepach jego mięso było elementem tradycyjnego jadłospisu. Najważniejszą rolę odgrywało tam gdzie nie ma wielu alternatyw na pozyskanie zwierzęcego białka, czyli właśnie m.in. na terenie Kazachstanu i Mongolii - tutaj także powszechnie pija się kobyle mleko. Dziś obok Chin to czołowi producenci koniny na świecie.
W Europie konina najściślej wiąże się z ...
Fernet
Ten mediolański bitter jak każdy gorzki trunek pierwotnie był środkiem leczniczym. Do dziś zachowały się butelki z XVIII wieku. Pozostały na nich etykiety ze wskazaniami na co zażywać Fernet – poza leczenim niestrawności w szeregu chorób jest więc: cholera, gorączka, nerwica, tasiemiec, brak apetytu i ogólne osłabienie. Co ważne zaleca się go pić o każdej porze, bez domieszek lub mieszany z wodą (także gazowaną), winem, kawą albo wermuthem.
Campari
Wszystko zaczęło się od założenia w 1867 roku Cafe Campari. Mediolański lokal położony w eleganckiej Galeria Vittorio Emanuele II od początku miał liczną klientelę. Między innymi za sprawą bitter all’ollandese czyli bitteru holenderskiego. Wymyślił go sam właściciel kawiarni, Gaspare Campari. Nic więc dziwnego, że szybko przyjęła się nowa nazwa tego trunku.
Dziś jest to alkohol światowej sławy. Nie wiele osób jednak wie jak się go produkuje. Wiadomo tylko, ...
Violino
Violino to jeden ze specjałów Masarskich lombardzkiej Valtelliny. Jest to po prostu udziec lub łopatka kozy, owcy albo jeszcze lepiej jakiejść dziczyzny – kozicy, jelenia czy sarny – najpierw macerowany w czerwonym winie (choć niekoniecznie) i nacierany czosnkiem albo jałowcem. Później dojrzewa podobnie jak najsłynniejsza tutejsza wędlina Bresaola.
Nazwa tego specjału wywodzi się od sposobu jego krojenia. Zwykle taką szynkę chwyta się ja skrzypce, a nóż jak smyczek. I ...
Slinzega
Slinzega to lombardzka wędlina z regionu Valtellina podobna do słynnej tutejszej Bresaoli. Do jej wyrobu nie koniecznie używa się jednak wołowiny, ale również koninę, oślinę, a nawet mięso sarny lub kozic – szczególnie w prowincji Sondrio, gdzie wołowina w ogóle nie występowała. Mięso najpierw moczy się w specjalnej solance, a później suszy podobnia jak Bresaolę.
