Fourme de Montbrison
Jak każdy Fourme również ten ma kształt wysokiego walca. Montbrison, czyli miejscowość z której się wywodzi leży na pograniczu Owerni oraz doliny Rodanu. W smaku i strukturze ten półtwardy, przerośnięty niebieską pleśnią ser, jest na tyle podobny do swojego krewniaka Fourme d’Ambert, że od 1972 przez 30 lat były objęte wspólną apelacją (w 2002 oba sery dostały własne AOC).
Chabichou du Piotou
Chabichou, niewielki kozi ser robiony w Poitou, powstał ponoć jeszcze we wczesnym średniowieczu (VII-VIII wiek), kiedy Maurowie prowadzili ekspansję w południowo-zachodniej Francji. Dziś ma kształt małego walca o wysokości 6 cm.
Brouere
Brouere to półtwardy ser wywodzący się z Lotaryngi, produkowany na wzór szwajcarskiego Gruyera.Wytwarzany jest w leżącym w Wogezach miasteczku Bulgnéville. Brouere dojżewa od 4 do 7 miesięcy.
Bleu des Causses
Ser Bleu des Causses to kolejny, obok Bleu d’Auvergne, uboższy kuzyn słynnego, również wywodzącego się z Midi Roquefort. Nie produkuje się go jednak z mleka owczego, ale krowiego. Niemniej dojrzewa w podobnych warunkach, w jaskiniach Aveyron.
Crème Fraîche
Zasadniczo
Crème Fraîche jest rodzajem
francuskiej śmietany, ale wyjątkowo tłustej sięgającej od 35 do 48 proc. tłuszczu. Robi się ją odwirowując mleko. Może występować w wersji słodkiej, ale bardziej popularna jest kwaśna tzw.
Crème fraîche èpaisse - uzyskuje się ją dodając mlecznego fermentu. We Francji tę tłustą śmietanę wytwarza każda szanująca się mleczarnia, niemniej najsłynniejsza jest objęta ochroną regionalną
normandzka Crème fraîche z Isigny Ste Mere.
Można ją uzsyskać domowymi metodami do
śmietany kremówki (36 proc. tłuszczu) dodając dwie łyżki
maślanki. Na noc należy odstawić w ciepłe miejsce - idzie o to aby zawarte w maślance bakterie kwasu mlekowe namnożyły się. Rano śmietana zgęstniej. Później należ ją schłodzić przez kilka godzin i nadaje się do użycia.
...
Banon
Banon to jedyny naprawdę ceniony ser wywodzący się stricte z Prowansji – własną apelację AOC (dziś obowiązującą jako AOP na poziomie UE) otrzymał w 2003 roku jako pierwszy ser z całego regionu. Pochodzi z okolic miasteczka Banon w departamencie Alpes-de-Haute-Provence, u stóp masywu Lure i w cieniu Mont Ventoux – terenu tradycyjnej hodowli kóz prowansalskich, wypasanych na suchych, ziołowych zboczach przez co najmniej 210 dni w roku.
Wytwarzany z surowego, niepasteryzowa...
Gastanberra (Gastanbere)
Gastanberra to podobny do Bryndzy, świeży ser owczy. Wytwarzają go baskijscy i bearneńscy górale z Pirenejów. Wcześniej specjalizowali się wyłącznie w serach półtwardych - takich jak Ossau-Iraty Brebis Pyrenees – teraz sery świeże zdobywają jednak coraz większą popularność.
Matocq
Matocq to produkowany w Pirenejach (w miejscowości Asson) bearneński ser bazujący zarówno na mleku owczym (Brebis) jak i krowim (Vache). Podobnie do większości tutejszych produktów rodziny Ossau-Iraty Brebis Pyrenees jest to półtwardy ser o dość łagodnej konsystencji – dojżewa od 4 do 8 miesięcy.
Erhaki
Erhaki to jeden z pirenejskich serów owczych wzorowanych na Ossau-Iraty Brebis Pyrenees. Podobnie jak on (a w przeciwieństwie do Etorki) bazuje na mleku niepasteryzowanym.
Etorki
Etorki to ser dość podobny do słynnego Ossau-Iraty Brebis Pyrenees, nie jest on jednak robiony na bazie mleka surowego, ale pasteryzowanego i nie jest objęty ochroną regionalną AOC. W gruncie rzeczy jest bowiem przemysłowa wersja baskijskiego specjału, stworzoną w latach 70. Od Ossau-Iraty różni się też okresem dojrzewania – do 8 tygodni – i co się z tym wiąże, konsystencją – Etroki jest dużo bardziej kremowy. Podobne sery to m.in. Prince de Navarre, Prince de Claver...
