Chabichou du Piotou
Chabichou, niewielki kozi ser robiony w Poitou, powstał ponoć jeszcze we wczesnym średniowieczu (VII-VIII wiek), kiedy Maurowie prowadzili ekspansję w południowo-zachodniej Francji. Dziś ma kształt małego walca o wysokości 6 cm.
Brouere
Brouere to półtwardy ser wywodzący się z Lotaryngi, produkowany na wzór szwajcarskiego Gruyera.Wytwarzany jest w leżącym w Wogezach miasteczku Bulgnéville. Brouere dojżewa od 4 do 7 miesięcy.
Bleu des Causses
Ser Bleu des Causses to kolejny, obok Bleu d’Auvergne, uboższy kuzyn słynnego, również wywodzącego się z Midi Roquefort. Nie produkuje się go jednak z mleka owczego, ale krowiego. Niemniej dojrzewa w podobnych warunkach, w jaskiniach Aveyron.
Crème Fraîche
Zasadniczo
Crème Fraîche jest rodzajem
francuskiej śmietany, ale wyjątkowo tłustej sięgającej od 35 do 48 proc. tłuszczu. Robi się ją odwirowując mleko. Może występować w wersji słodkiej, ale bardziej popularna jest kwaśna tzw.
Crème fraîche èpaisse - uzyskuje się ją dodając mlecznego fermentu. We Francji tę tłustą śmietanę wytwarza każda szanująca się mleczarnia, niemniej najsłynniejsza jest objęta ochroną regionalną
normandzka Crème fraîche z Isigny Ste Mere.
Można ją uzsyskać domowymi metodami do
śmietany kremówki (36 proc. tłuszczu) dodając dwie łyżki
maślanki. Na noc należy odstawić w ciepłe miejsce - idzie o to aby zawarte w maślance bakterie kwasu mlekowe namnożyły się. Rano śmietana zgęstniej. Później należ ją schłodzić przez kilka godzin i nadaje się do użycia.
...
Banon
Banon to jedyny naprawdę ceniony ser wywodzący się z Prowansji - własną apelację otrzymał w 2003. Wytwarzany z niepasteryzowanego koziego mleka ma bardzo charakterystyczny kształt - małe 100 gr kulki są zawijane w liście kasztanowca lub winorośli i przewiązywany sznurkiem z rafii. Spokrewnionymi z nim są równi niewielkie serki Picodon i robiony nad Rodanem Saint Marcellin. Prowansalczycy z Banon robią swoją słynną przekąskę Fromage Fort du Mont Ventoux.
Gastanberra (Gastanbere)
Gastanberra to podobny do Bryndzy, świeży ser owczy. Wytwarzają go baskijscy i bearneńscy górale z Pirenejów. Wcześniej specjalizowali się wyłącznie w serach półtwardych - takich jak Ossau-Iraty Brebis Pyrenees – teraz sery świeże zdobywają jednak coraz większą popularność.
Matocq
Matocq to produkowany w Pirenejach (w miejscowości Asson) bearneński ser bazujący zarówno na mleku owczym (Brebis) jak i krowim (Vache). Podobnie do większości tutejszych produktów rodziny Ossau-Iraty Brebis Pyrenees jest to półtwardy ser o dość łagodnej konsystencji – dojżewa od 4 do 8 miesięcy.
Erhaki
Erhaki to jeden z pirenejskich serów owczych wzorowanych na Ossau-Iraty Brebis Pyrenees. Podobnie jak on (a w przeciwieństwie do Etorki) bazuje na mleku niepasteryzowanym.
Etorki
Etorki to ser dość podobny do słynnego Ossau-Iraty Brebis Pyrenees, nie jest on jednak robiony na bazie mleka surowego, ale pasteryzowanego i nie jest objęty ochroną regionalną AOC. W gruncie rzeczy jest bowiem przemysłowa wersja baskijskiego specjału, stworzoną w latach 70. Od Ossau-Iraty różni się też okresem dojrzewania – do 8 tygodni – i co się z tym wiąże, konsystencją – Etroki jest dużo bardziej kremowy. Podobne sery to m.in. Prince de Navarre, Prince de Claver...
Ossau-Iraty Brebis (Ardi Gasna) Pyrenees
Owcze sery z Pirenejów w ostatnich latach zrobiły we Francji furorę. Nic więc dziwnego że Ossau-Iraty został objęty systemem ochrony regionalnej produktów AOC (Brebis i Ardi Gasna to te same słowo – owca – po francusku oraz baskijsku). Problem tego sera polega jednak na tym, że doliny od których przyjął nazwy leżą i w Baskonii i w Bearn. Co więcej owoce, które dają mleko do jego produkcji to również rasa baskijsko-bearneńska. Takie rozdwojenie regionu serowego ...
