Toscanelli
Jak sama nazwa wskazuje Fasola Toscanelli charakterystyczna jest dla regionu Toskanii. Przypomina przy tym popularną w całych Włoszech fasolę Cannellini, chociaż jest od niej nieco większa. Jej ziarna są białe, kremowe w smaku, a przy tym mają delikatną skórkę. Dodaje się je do zup typu minestrone (m.in. do zupy jarzynowej Ribollita) oraz sałatek. Toskańczycy uważają jednak, że wystarczy ją ugotować, dodać nieco miejscowej oliwy i jeść.
Zolfino
Zolfino to rzadka rzadka toskańska fasola, uprawiana w regionie Loro Ciuffenna. Ma niewielkie ziarna o blado żółtym kolorze – jest nieco podobny do siarki (po włosku zolfo) od której fasola wzięła nazwę. Po ugotowaniu zyskuje kremową konsystencję i zachowuje intensywny smak.
Czerwona Fasola / Kidney
Czerwona Fasola przez Anglosasów ochrzczona została nazwą
Kidney ze względu na swoje podobieństwo do nerki (ma owalny, ale nieco zagięty kształt, nie wspominając o kolorze). Jest to jeden z najbardziej popularnych typów
fasoli w rejonie Zatoki Meksykańskiej i
Karaibów. Na Kubie jest bazą fasolowej zupy
Potaje de Frijoles Colorados, na kontynencie stanowi jeden z fundamentalnych składników Chili con Carne znanego z kuchni Tex-Mex, a w samym
Meksyku często dodaje się ją do dań z
tortillami (
Tacos,
Panucho,
Quesadilla czy też
Chilaquiles), a także dań mięsnych takich jak
Carne en su Jugo e stillo Jalisco (Wołowina z fasolą w stylu Jalisco). Poza tym na Karaibach, a nawet w Louisianie serwuje się ją w klasycznym połączeniu:
fasola z ryżem. Kidney to jedna z niewielu odmian amerykańskiej fasoli, która zdobyła też uznanie w Azji – pod nazwą
Rajma używana jest na północy Indii.
...
Cannellini / Cannellino
Cannellini to słynna włoska fasola o średnio dużych (ok. 1 cm), białych ziarnach. Najlepsza pochodzi ponoć z Lamon na granicy Veneto oraz Górnej Addygi (prowincja Belluno). Ma dość łagodny smak, ale też zwartą konsystencję i nie jest skłonna do szybkiego rozpadania się. Przez to, a także swoją barwę, często używana jest do zup typu minestrone. Szczególną popularność zyskała w Toskanii, gdzie dodaje się ją do zup (Gran Farro i Ribollita), dusi (Fagioli all’Uc...
Czarna Fasola / Frijol Negro / Poroto Negro
Frijol Negro czyli po prostu Czarna Fasola, nazywana przez Anglosasów Black Turle, to odmiana fasoli bardzo powszechna w całej Ameryce Łacińskiej, a także na południu USA. Małe, czarne ziarna w Brazylii pełnią wręcz rolę dania narodowego – trafiają tu do Feijoada, czyli potrawki z fasolą i mięsem – a na Karaibach stanowią bazę bardzo popularnej potrawki fasolowej Frijoles Negros oraz ryżu z fasolą, na Kubie i większości wysp Morza Karaibskiego znanego jako Moros y ...
Borlotti / Borlotto
Nakrapiana Fasola Borlotti w czerwone plamki wywodzi się co prawda z Kolumbii od tamtejszej fasoli Cargamanto, nierozerwalnie związana jest jednak z kuchnią włoską (przez Anglosasów nazywane są zresztą Romano Beans). Ma różne rozmiary, mniej lub bardziej czerwone kolory i skórkę nieco grubszą od cargamanto. Uważana za najlepszą na półwyspie Apenińskim uprawiana jest przede wszystkim w Veneto, w trójkącie miast – Lamon, Balluno i Feltre – a także we Friulii. Strączki ...
Cargamanto
Cargamanto to odmiana fasoli wywodząca się z Kolumbii, która przez anglosasów została ochrzczona mianem Fasoli Żurawinowej. Większy użytek zrobili z niej jednak Włosi, którzy sprowadzili Cargamanto na półwysep Apeniński tworząc własną słynną odmianę fasoli: Borlotti. Kolumbijska odmiana ma średnie, zazwyczaj białe ziarna, nakrapiane czerwonymi plamkami (albo odwrotnie). Jest głównym składnikiem Frijoles Antioqueños, narodowej potrawy Kolumbijczyków.
Alubia Pinta Alavesa
Alubia Pinta Alavesa to hiszpańska odmiana meksykańskiej fasoli Pinto. Również ona jest nakrapiana, ale różni się barwą – nie jest biała ale czerwona, a plamy pomarańczowe. Alubia Pinta została wyhodowana w baskijskiej prowincji Alaves, a jako miejsce pochodzenia wskazuje się miasteczko Anana.
Alubia Criollo
Alubia Criollo to rodzaj Fasoli Wielokowiatowej popularnej w Hiszpanii. Alubia to ogólna hiszpańska nazwa odnosząca się do fasoli (z arabskiego lūbiyāʾ oznaczjącego ziarno), a criola to po prostu przydomek: kreolska. Ma średniej wielkości białe ziarna podobne do Ayocoto Balnco (obie odmiany są niekiedy utożsamiane). Zwykle używa się ją do duszenia, najlepiej z mięsem.
Ayocote / Runner
Ayocote zwane przez Anglosasów Runner jest główną odmianą Fasoli Wielokwiatowej – Ayocotl to nazwa tej odmiany wywodząca się języka Nahuatl, którym posługiwali się Indianie Mezzoamerykańscy. Ma średnio duże ziarna, które mogą być zarówno w kolorze białym (Ayocote Blanco), czerwono-fioletowym (Ayocote Morando) lub czarnym (Ayocote Negro). W tej postaci jada się je w Meksyku, gdzie zwykle trafiają do dań duszonych oraz zup. W amerykańskiej kuchni szczególnie popularne ...
