Gorgonzola
Ten włoski przysmak to jedyny poważny konkurent francuskiego Roquefort. Wywodzi się z małej lombardzkiej wioski Gorgonzola, w tej sprawie nie ma jednak pełnej zgody. Pierwsze udokumentowane wzmianki o nim pochodzą z 879 roku, choć mówi się że produkcja zaczęła się w I wieku. Aż do początku XX wieku nie używana była jego obecna nazwa – określano go po prostu mianem Stracchino lub Stracchino Verde (zielone) czyli tak jak się dziś określa lombardzkie sery produkowane z ...
Taleggio
Chociaż mówi się o jego ponad dziesięciowiecznej historii, pierwsze pisane wzmianki o lombardzkim Taleggio pojawiły się w XIII wieku. Nazwę ser zawdzięcza lombardzkiej dolinie Taleggio, z której się wywodzi – tradycyjnie podobnie jak Stracchino był produkowany późną jesienią i zimą (do początku XX wieku był zresztą nazywany Stracchino). Do dziś jego produkcja nie uległa drastycznej zmianie (ochroną regionalną DOP został objęty w 1988 roku), położono wyłącznie ...
Stracchino / Crescenza
Stracchino, bardziej tradycyjna z dwóch nazw tego lombardzkiego sera, wywodzi się od nazwy sposobu pozyskiwania do niego mleka. Tradycyjnie zimą z alpejskich hal stada bydła spędzało się na równiny Lombardii. Ta wędrówka mocno wycieńczały krowy. Tymczasem w lombardzkim dialekcie stracco oznacza wyczerpany, a Stracchino tradycyjnie produkowano właśnie zimą, z wieczornego udoju. Inna wersja wskazuje na sposób skarmiania krów, które zimą dostawały tutejsze, lekko nadgniłe ...
Mostarda di Voghera
Mostarda di Voghera jest bardzo podobna do tej z Cremony. Jest też równie stara albo nawet starsza – to właśnie do podesty klasztoru z Voghera książe Lombardii Gian Galeazzo Visconti pisał w 1397 roku list w którym chwalił musztardę, którą od niego dostał.
Mostarda di Mantova
Przed wiekami Mantuańczycy pozazdrościli swoim rywalom z Cremony ostrej pasty owocowej Mostarda di Cremona i postanowili stworzyć jej własną wersję. Tak powstała Mostarda Mantovana. Jej podstawową różnicą jest zastąpienie kandyzowanych owoców małymi kwaśnymi jabłkami Mele Campanine – stąd też alternatywna jej nazwa Mostarda di Mele Campanine. Jest dodatkiem do słynnych Ravioli z dynią.
Mostarda di Cremona
Przepis na
Mostarda di Cremona przywędrował z Francji (patrz:
Musztarda z Dijon). Do Cremony leżącej na pograniczu
Lomabrdii i
Emilii-Romagni dotarł już przynajmniej w XIV wieku – w liście do podesty z Voghera z 1397 lombardzki książe Gian Galeazzo Visconti w jednym ze swoich listów wspomina o „owocowej musztardzie”. Tutaj zrobiono z niej jednak nieco lżejszą wersję niż we
Francji. Z podstawowego przepisu pozostawiono
gorczycę, ale ocet zastąpiono syropem cukrowym. Co więcej ostra gorczyca przestała być już bazą smakową. Zastąpiono ją kndyzowanymi owocami – wiśniami,
figami czy gruszkami – krojonymi na duże kawałki. Jada się ją jako dodatek do mięsa. Podaje się ją także z serami, takimi jak
Mascarpone.
Musztarda z Cremony stała się zresztą inspiracją do kilku innych, podobnych past tworzonych przede wszystkim przez inne nie mniej ambitne nadpadańskie miasta. Są więc
Mostarda di Mantova,
Mostarda Vicentina,
Mostarda di Voghera, ale także
Cougna Mostarda d’uva Piemontese, Mostarda Siciliana czy
Mostarda Bolognese.
W warunkach polskich trudno jest dostać Mostarda di Cremona, można więc pokusić się o przygotowanie jej domowym sposobem.
...
Mariconda
Mariconda to rodzaj małych klusków formowanych w kulki. Są popularne w
Lombardii, a przede wszystkim w
Brescii. Formuje się je z czerstwej namoczonej bułki z dodatkiem sera. Najczęściej trafiają jako dodatek do rosołu.
...
Tortelli Cremaschi
Tortelli Cremaschi to rodzaj pierożków jadanych w Cremonie (Lombardia) podczas wszystkich ważniejszych świąt. Od 1981 mają zresztą własne święto Tortellata Cremasca. Prawdopodobnie są one spadkiem po dożach weneckich, którzy na krótko opanowali miasto, a sama Sernissima prowadziła ożywioną wymianę gospodarczą. Świadczy o tym nieco egzotyczny skład ich farszu. Ciasto nadziewa się bowiem połączeniem kruszonych ciastek migdałowych, kandyzowanej cytryny, gałki muszkatu...
Scarpinocc
Scarpinocc to rodzaj włoskich pierożków charakteryzujących się tym, że są spłaszczone w inną stronę niż zwykle (na sztorc). Ich ojczyzną jest miasteczko Parre w prowincji Bergamo (Lombardia). Do ich faszerowania poza mięsem używa się sera, jaj, masła, bułki tartej oraz przypraw. Nazwa Scarpinocc sięga zamierzchłych czasów - tak miało nazywać się noszone w tych okolicach buty, które kształtem przypominały te pierogi.
Marubini
Marubini to rodzaj pierożków, które są specjalnością lombardzkiej Cremony. Są to niewielkie kółka (a czasem także kwadraciki) bardzo podobne do znanych w Piacenzie Anolini - często uznaje się nawet że to dwie regionalne nazwy tego samego produktu. Marubini nadziewane są siekanym duszonym mięsem, miejscową salami, tartym Grana Padano i doprawiane gałką muszkatułową. Podaje się je w bulionie mięsnym.
