Hyzop
O Hyzopie Lekarskim (łac. Hyssopus officinalis) wspomina już biblia. W starożytności była jedną z najpopularniejszych przypraw Azji Mniejszej, a poniekąd także Grecji. Tak wówczas jak i dziś ceniono go za goryczkowaty smak z odcieniem Mięty, który znajduje doskonałe zastosowanie w zupach, potrawach warzywnych, pasztetach i kiełbasach (a także jako składnik mieszanki ziołowej w Vermoucie). Poza tym jest ważnym ziołem leczniczym, oczyszczającym organizm.
Hyzop jest niekiedy ...
Kmin
Kmin a właściwie
Kmin Rzymski nazywany też
Kuminem - od łac.
Cuminum cyminum tak aby nie mylił się z
kminkiem - wywodzi się z Azji Środkowej i Bliskiego Wschodu, a nazwę swą wywodzi z hebrajskiego
kamon. Jadano go już ponoć w epoce kamiennej. Używano w Egipcie, Azji Mniejszej, a sosy kminem doprawiali Rzymianie. Do czasów współczesnych rozprzestrzenił się po całym świecie. Poza kuchnią Bliskowschodnią przesyconą kminem – najczęściej towarzyszy roślinom strączkowy i wzbogaca zupy - doskonale przyjął się w Azji, gdzie w Indiach trafił do
Garam Masala a, w Tajlandii do tutejszych
Curry/Kaeng. Jeszcze trudniej wyobrazić sobie bez niego
meksykańskie dania duszone. Obok
Kolendry to bezsprzecznie najbardziej uniwersalna z egzotycznych przypraw świata.
...
Kminek
Kminek (łac.
Carum Carvi) znany jest przede wszystkim ze względu na swoje ostre w smaku nasiona. Nie mniej to także roślina ceniona za dużo bardziej delikatne liście, których smak mieści się gdzieś między
Pietruszką a
Koperkiem. Kminek znali już Rzymianie. W średniowieczu nasion dodawano do pieczonych jabłek, ciast i pieczywa, a siekanych liści do zup i surowizny. Tak pozostało właściwie do dziś – nasiona trafiają też do duszonych mięs, twarogu, a przede wszystkim marynat (np. kiszonej
kapusty). Kminek szczególnie popularny w Europie Środkowej, a tutaj najważniejszą rolę odgrywa w kuchni
Czech, gdzie trafia do większości tradycyjnych dań - Czesi rocznie zużywają go 1,4 tyś. ton czyli około 140 gram na głowę (to 7 standardowych opakowań). Kminek pozostał jednak w użyciu także w kuchni śródziemnomorskiej.
Znany jest również olej kminkowy, stosowany jednak raczej w przemyśle.
...
Trybula
Trybula Ogrodowa (łac. Anthriscus Cerefolium) nazywana jest niekiedy Francuską Pietruszką. Chociaż bowiem wywodzi się ze środkowego wschodu, Rosji i Kaukazu, największą karierę zrobiła właśnie we Francji (ceniona jest także w Belgii, gdzie trafia do węgorza w zielonym sosie Anguilles au Vert, oraz na Wyspach Brytyjskich). Podobna do pietruszki znalazła zastosowanie w zupach, sałatkach oraz potraw z jaj i serów (a także masła). W południowej Francji dodaje się ją ...
Prawoślaz Lekarski
Prawoślaz Lekarski (łac. Althaea officinalis) zasadniczo i to już od starożytności był rośliną leczniczą – greckie althein znaczy leczyć. Nie mniej do jedzenia od dawna wykorzystuje się ich młode listki i pędy, które m.in. trafiają do sałatek. Jadane są także korzenie, które po obgotowaniu podsmaża się na maśle. Na Bliskim Wschodzie aromatyzuje się nimi Hałwę, a we Francji w XIX wieku wykorzystano go do produkcji słodkich pianek, które były prekursorem Marshmal...
Cukrownica (Lippia) Trójlistna / Werbena Cytrynowa
Rosnącą w Chile i Argentynie Cukrownicą Trójlistną (łac. Aloysia triphylla), zwaną też Lippią Trójlistną, zachwycili się hiszpańscy kolonizatorzy. Urzekł ich silny cytrynowy aromat. Roślinę sprowadzili więc do Europy, aby wykorzystać ją w przetwórstwie perfum – Cukrownicę użyli do tworzenia olejku werbenowego (pochodzi z rodziny werbenowatych i czasem jest nazywana jako Werbena Cytrynowa).
Zastosowanie znalazła także w kuchni, kiedyś szczególnie popularna była na ...
Siling Mahaba / Pangsigang
Siling Mahaba czy też Siling Haba to po prostu podłużna chili, zwana też papryczką palczastą. Wszystko przez dość długie strąki sięgające 7 cm. Uprawiana i jedzona jest głównie na Filipinach. Nie jest bardzo ostra (troche podobne do meksykańskich Jalapeno – około 15.000 – 30.000 punktów w skali Scovilla), dlatego też używa się jej w dużych ilościach – m.in. do słynnego w Manilii dania Bicol Express oraz gulaszu Sinigang, od którego pochodzi zresztą alternatywna ...
Phrik Yak
Phrik Yak z tajskiego należy tłumaczyć jako papryka olbrzymia. W gruncie rzeczy jest to jednak zwykła słodka papryka (gatunek Papryki rocznej - łac. Capsicum Annum), z jaką spotykamy się w Polsce - Tajowie zazwyczaj mają do czynienia z chili mniejszych rozmiarów. Nie jest to jednak bardzo często spotykane warzywo - niekiedy jest używana raczej przy daniach typu stir-fry.
Phrik Num
Phrik Num to rodzaj papryczki związanej przede wszystkim z północą Tajlandii. Tutaj stosowana jest przede wszystkim do pasty paprykowej Nam Phrik Num. Same chili ma nieco wydłużone jasno zielone strąki, o średnio ostrym miąższu.
Phrik Karieng
Phrik Karieng to rodzaj tajskiego chili. Papryczki są dość długie - dochodzą do kilkunastu centymetrów - i bardzo kolorowe: żółte, pomarańczowe i czerwone. Są dość ostre. Nie jada się ich tylko świeżych. Phrik Karieng w znacznym stopnie przeznaczone są do suszenia, a także produkowania pasty Karieng Chilli Paste.
