Geitost / Getost
Geitsost to wywodzący się z Norwegi, ale popularny też w Szwecji (Getost), karmelizowany ser serwatkowy. Produkuje się go podobnie jak bardziej znany Mesost, ale tradycyjnie do jego wytwarzania używano mleka koziego (geit znaczy koza).
Prim / Messmör / Mysingur
To rodzaj skandynawskiego sera powstałego w wyniku gotowania śmietany, w technice podobnej do wytwarzania serwatkowego sera Mesost. Prim (w Norwegii), Messmör (w Szwecji) i Mysingur (w Islandii) gotuje się jednak nieco krócej (podobnie jak kajmak) przez co efektem jest rodzaj sera topionego – sprzedaje się go także w tubkach. Tę technikę opracowano w końcu XIX w wioskach norweskiej doliny Gudbrands – twórczynią Prim była ponoć tutejsza gospodyni Anne Hov.
Myseost / Mesost / Brunost / Mysuostur
To skandynawski ser serwatkowy - Mys znaczy serwatka. W odróżnieniu od znanej włoskiej Riccoty, tutaj serwatkę z krowiego mleka odparowuje się, aż na dnie zostanie skarmelizowany, nieco już brązowy skrzep. Później tężeje jeszcze w formie i jest cięty na kawałki.
Nazwę ma różna w zależności od kraju:
Szwecja – Mesost lub Brunost
Norwegia - Brunost
Dania - Myseost
Islandia - Mysuostur
Norvegia
Norvegia to rodzaj półmiękkiego norweskiego sera wytwarzanego w stylu holenderskim. Jego producentem jest koncern Tine i dziś to jeden z najpopularniejszych serów w kraju.
