Øl (Duńskie piwo)
Piwo (Øl) w Danii zaczęli warzyć już Jutowie i Normanowie, gdzieś na przełomie X i XI wieku. Dopiero kiedy jednak w 200 lat później od pielgrzymujących na północ mnichów poznali smak szyszek chmielowych, piwo stało się duńskim napojem narodowym. W XV wieku swój browar miała już rodzina królewska. Prawdziwy przełom w nie tylko duńskim browarnictwie zaprowadził jednak dopiero Jacob Christian Jacobsen. W 1845 na wzgórzu koło Kopenhagi nie tylko założył browar, który ...
Gammel Dansk
Gammel Dansk to słynny duński bitter i digestive. Powstał w 1961 i był autorskim pomysłem J.K. Asmunda szefa oddziału Danish Distillers w Roskilde. Jej nazwę tłumaczy się jako Stary Duńczyk. W skład maceratu ziołowego wchodzi m.in.: anyż gwiazdkowy, gałka muszkatułowa, anyż, imbir, liść laurowy, gorczycznik, cynamon i arcydzięgiel.
Alekage / Alebrod
Alekage oraz Alebrod to duńskie nazwy placka oraz chleba węgorzowego. Przyżądza się go podobni jak fiński Kalakukko.
Medisterpølse / Medister
Przepis na pieczoną, wieprzową kiełbasę Medisterpølse Duńczycy zapożyczyli od Szwedów i to aż w XVI wieku. Bazuje na wyjątkowo tłustym mięsie – met i ister znaczą mięso i łój. Poza tym jest mocno doprawiana nie tylko pieprzem i solą, ale również zielem angielskim i goździkami. Kiełbasę się zazwyczaj piecze, ewentualnie gotuje.
Pølse / Rød Pølse / Grillkorv / Lompe
Pølse to skandynawska kiełbaska nieco przypominająca polską parówkę. Pod taką nazwą znana jest głównie w Norwegii (czasem również Lompe). Duńczycy jako jeden z narodowych specjałów traktują za to Rød Pølse czyli czerwona kiełbasa, podczas gdy Szwedzi używają raczej nazwy Grillkorv. Również ją zazwyczaj serwuje się z wody i to ona najczęściej trafia do tutejszych hotdogów.
Rullepølse / Rullsylta
Duński Rullepølse oraz szwedzka Rullsylta to rodzaj boczku zawijanego. Doprawia się go solą, pieprzem, zielem angielskim, siekaną cebulą i niekiedy pietruszką. Po zawinięciu w roladę jest gotowany i podawany na zimno do kanapek.
Bornholmsk Biksemad (Smażony śledź wędzony)
Bornhlomska wersja Biksemad nie robi się tradycyjnie na bazie mięsa jak w innych rejonach Danii, ale wszechobecnych tutaj wędzonych śledzi. Zasada funkcjonowania tego dania pozostaje jednak nie zmieniona – jest to wykorzystanie resztek, skrawków mięsa. Rościera się je i łączy ze smażoną na patelni cebulą. Do tego dodaje pomidora oraz ogórka i podgrzewa.
Składniki: wędzony filet śledziowy, cebula, masło, pomidor, ogórek
Sol over Gudhjem (Siekane wędzone śledzie)
Gudhejm to port leżący na północnym wybrzeżu Bonholmu. Uznawany jest za jedno z najładniejszych miasteczek duńskiej wyspy, słynącej z połowu i wędzenia śledzi. Nic więc dziwnego, że jedną z najpopularniejszych tutejszych zakąsek nazwano Słońce nad Gudhjem. Jej przygotowanie przypomina nieco robienie tatara. Mięso wędzonego śledzia (siekanego lub w całości) po prostu łącz się z żółtkiem oraz siekaną cebulą, szczypiorkiem i rzodkiewkami.
Składniki: wędzone ...
To rodzaj salcesonu popularnego we wszystkich krajach nordyckich. Sylte zazwyczaj robi się z głowy oraz przednich nóżek wieprzowych (niekiedy także cielęcych) duszonych z dodatkiem ziela angielskiego, liścia laurowego oraz tymianku.
...
Finker po duńsku to po prostu zięba. Ta sama nazwa odnosi się do bardzo tradycyjnej i coraz rzadziej jadanej potrawy, bazującej na gotowanych podrobach, głównie wieprzowych. Finker niekiedy określa się mianem duńskiego Haggis (szwedzkim odpowiednikiem jest Pölsa). W tym przepisie takie specjalności jak wątroba, serce czy głowizna są gotowane, a później siekane. Można je jeść na dwa sposoby. Na zimno jak rodzaj francuskiego rillettes czy też pasztetu, a także na gorąco.
Wówczas Finker serwuje się podobnie jak wątróbkę i kaszankę. Podsmaża z cebulą i dodaje kawałki jabłka, całość przyprawiając np. tymiankiem.
...