Bradenham Ham
Przepis na Bradenham Ham powstał w 1781 roku, a została nazwana na cześć Lorda Bradenham z Buckinghamshire. Wywodzi się jednak z Wiltshire, ale później produkowana była w północnym Yorkshire. Wiąże się to z historią firmy Harris Bacon Company (obecnie Vale of Mowbray), która migrowała pomiędzy tymi okręgami. Jakiś czas temu firma ta zaprzestała już produkcji i dziś, na wyspach brytyjskich szynka Bradham jest już w zaniku. Przepis jest jednak wciąż dobrze znany (w ...
York Ham
Legenda mówi, że ta słynna angielska szynka powstała podczas stawiania katedry w York’u. Miał być wędzona na dębowych zrębkach pozostałych z budowy tego przybytku. Do dziś jest przygotowywana z mięsa świń miejscowej rasy Wielka Biała. Przed dojrzewanie które trwa około 3 miesięcy, jest peklowana w soli.
York Ham jada się na ciepło. Najpierw gotuje się ją w cydrze, piwie typu stout albo nawet soku pomarańczowym (40 minut na każdy 1 kg mięsa). Później zdejmuje ...
Lincolnshire Sausages
To jedna z najpopularniejszych kiełbas brytyjskich. W przeciwieństwie do Cumberland Sausages nie została ona jeszcze objęta ochroną regionalną więc przygotowują ją rzeźnicy w całej Anglii. Różnica polega również na tym, że Lincolnshire Sausages nie są ostre, ale w smaku zdominowana przez dodawane do wieprzowego mięsa sezonowe zioła, przede wszystkim szałwię. W tym przypadku wieprzowinę też nie sieka się lecz mieli. A poza tym Lincolnshire Sausages są krótkie i ...
Cumberland Sausages
Wywodząca się z Cumbrii (północno-zachodnia Anglia) kiełbasa ma charakterystyczny wydłużony kształt - sięga około pół metra i często zwija się ją w ślimaka. Jest przy tym robiona nie z mięsa mielonego ale siekanego. Smak wzmacnia się przez dodanie czarnego i białego pieprzu, ale nie używa się wielu ziół jak w przypadku kiełbasy z Lincolnshire. Co istotne do Cumberland Sausages nie dodaje się żadnych środków barwiących. Przepis na nią jest o tyle ścisły, ...
Oxford Sausages
Pierwszy przepis na Oxford Sausages pojawił się już w 1723 w książce kucharskiej Johna Nott, kucharza Lorda Bolton. Prawdziwą popularność zdobyły jednak dopiero w drugiej połowie XIX za sprawą przepisu z książki kucharskiej Book of Household Management napisanej w 1861 roku przez Isabell Betton.
W odróżnieniu od innych brytyjskich kiełbas ta produkowana w Oksfordzie i okolicy poza mięsem wieprzowym zawiera również cielęcinę. Jest doprawiona sokiem z cytryny oraz ziołami ...
Pardwa / Red Grouse
Pardwa to bardzo ceniony brytyjski ptak z rodziny głuszców. W odróżnieniu od występującej w Polsce (do XIX w.) Pardwy Mszarnej, jest to tzw. Pardwa Szkocka (łac. Lagopus lagopus scotica) znana tu jako Red Grouse. Poluje się na nią całą jesień, a najchętniej podaje duszonego w winie z cebulą, czosnkiem, marchewką i pieczarkami.
Red Grouse to także jedna z bardziej znanych szkockich marek whisky
Arbroath Smokie (Wędzony łupacz)
Wszystko zaczęło się w małej szkockiej wiosce rybackiej Auchmithie położonej nieopodal Arbroath. Legenda mówi o pożarze we wsi, który dosięgnął beczek z pekolowanym w soli łupaczem. Kiedy rankiem uprzątano pogorzelisko odnaleziono beczki które dopadł pożar, a w środku doskonale uwędzone ryby. Bardziej prawdziwa wersja mówi raczej o gościach ze Skandynawii, którzy po prostu nauczyli Szkotów takiego sposobu wędzenia (patrz: Pikling). Tak czy owak przepis się przyjął, ...
Scaloppine al Limone (Eskalopki z cytryną)
Scaloppine to
włoska nazwa odnosząca się do cienko krojonych kotletów. Chociaż nie idzie tu konkretny typ mięsa, to Eskalopki (zapożyczone to akurat od
francuskiego Escalope) z założenia są delikatną potrawą. Stąd najczęściej sięga się po
cielęcinę lub drób.
Scaloppine al Limone to typowe danie tego typu. Lekkie i dość wyrafinowane wiąże się z mieszczańską kuchnią
Mediolanu. Dodawanie
cytryny do cielęciny to przy tym klasyczne połączenie tutejszej kuchni - odnaleźć można je zarówno w
Ossobuco jak i
Cotoletta alla Milanese.
Do tej potrawy można właściwie używać dowolnego, delikatnego mięsa - chociażby polędwiczek
wieprzowych, tak jak w przepisie na filmie.
...
Welsh Rarebit / Welsh Rabbit (Walijskie fondue na tostach)
Dla Francuzów czy Szwajcarów to po prostu brytyjska wersja fondue. A jednak Walijczycy słynący z miłości do tłustych serów używali go już na początku XVIII wieku i raczej nie był to koncept eksportowy. Do dziś problematyczna jest nazwa sosu. Pierwsza, bo już w 1725 roku, pojawiła się Welsh Rabbit. Bez przekonania tłumaczy się to ubóstwem ówczesnych Walijczyków, a wówczas zające były właśnie strawą biednych. Sprawa skomplikowała się w 1785 roku, gdy pojawiła ...
Cream Sauce (Sos śmietanowy)
Cream Sauce to rodzaj walijskiego Bechamelu. Tyle, że na wyspach mleko zastąpiono śmietaną - tak też należy go przygotowywać. Zazwyczaj stosuje się go do pieczonych krabów. Wówczas wymieszane w sosie mięso tego skorupiaka posypuje się jeszcze serem.
