month : 01/2015 263 w tej kategorii

Golden Vegetable Soup (Zupa warzywna)

Lancashire z którego wywodzi się Golden Vegetable Soup znane jest z tego, że nie ma tu dobrych warunków dla uprawy warzyw owocowych, takich jak pomidory czy papryka. W hrabstwie leżącym w północno-zachodniej Anglii uprawia się więc przede wszystkim warzywa korzenne, wśród których najważniejsze są ziemniaki - niektórzy dopatrują w tym wpływów irlandzkich, chociaż plantacje te sięgają jeszcze XVII wieku. Z tego też względu najbardziej tradycyjna tutejsza zupa przypomina polską zupę jarzynową. Nazwę zawdzięcza użyciu kurkumy, która nadaje jej złocisto-żółtego koloru. ...

Brown Windsor Soup (Zupa jagnięco-wołowa)

Ta zupa to tradycja w czystej postaci. Okres swojej chwały przeżywała w Anglii Wiktoriańskiej i Edwardiańskiej, ale miała istotne miejsce również w kuchni XX wieku. O jej statusie świadczyło, że Brown Windsor Soup była jedną z pozycji w menu filmowego "Hotelu Zacisze". Przez ponad sto lat zupa stanowiła także codzienne menu wagonów restauracyjnych w brytyjskiej kolei. Wszystko to trwało do lat 80-tych, kiedy modernizacja kuchni angielskiej odstawiła ją na boczny tor. Brown Windsor Soup można podawać z ryżem lub kaszą, najlepiej jęczmienną. ...

Fagot of Herbs

Fagot of Herbs po angielsku znaczy po prostu wiązanka ziół. Jest to zestaw używany zwykle do tradycyjnych brytyjskich dań. Coś na kształt francuskiego Bouquet Garni. Wiąże się je w saszetkę (np. z gazy) i wkłada do garnka z potrawą. Nie ma tu jednak ustalonego składu. Przykładowa mieszanka może zawierać: gałązkę pietruszki, tymianku oraz selera liściastego, liść laurowy albo dwa i kilka ziaren pieprzu.

Pickled Egg (Marynowane jaja)

Brytyjska mania robienia pikli sięgnęła tak daleko, że na wyspach konserwuje się nawet gotowane jajka. Pickled Egg nie jest jednak pomysłem własny Anglików. Wspominał o nim już m.in. XIV wieczny arabski rękopis Kitāb Waṣf al‑Aṭʿima al‑Muʿtāda (w tłumaczeniu Opis znanych potraw) używając nawet tej samej nazwy Bayḍ Mukhallal, która znaczy właśnie jajka marynowane. Podobne praktyki pojawiały się u Europejczyków pod koniec średniowiecza lub na początku ery ...

Pease Pudding / Pease Porridge (Ciasto z grochu)

Pudding z grochu znany też jako Pease Pottage lub Pease Porridge to jedno z naczelnych dań środkowej Angli. Jako, że zawsze było tanie, szczególną karierę zrobiło także na uprzemysłowionym północnym wschodzie, wśród klasy robotniczej. Tradycyjnie najlepszym towarzyszem Pease Pudding jest bekon lub szynka. Dlatego też do dziś sprzedaje się go u rzeźnika. Puree z grochu jada się również ze Stottie Cakes, a w południowej Anglii podaje się z Faggots, czyli rodzajem wątrobianki. Poza tym Pease Pudding to tradycyjny dodatek do wołowiny z marchewką. ...

Boxty (Ziemniaczane placki / chleb)

Poza Whiskey i Guinnessem nie ma nic bardziej irlandzkiego niż ziemniaki. W Irlandii nie ma więc też bardziej tradycyjnego dania niż Boxty, potrawy z ziemniaków przybierającej postać placków, chleba czy też puddingu. Są dwie teorie na temat pochodzenia ich wspólnej nazwy. Najpopularniejsza etymologia wywodzi Boxty z irlandzkiego zwrotu Arán Bocht Tí, czyli chleb biednego domu. Podkreśla to funkcję dania jako podstawowego, sycącego jedzenia dla ubogich. Druga teoria nazwę wywodzi od celtyckiego słowa Bacstai oznaczającego nadstawkę nad paleniskiem, na której przygotowywało się Boxty. Nawet chłopcom śpiewało się równie tradycyjną piosenkę która przekonuje, że jeśli nie będą jeść Boxty to nigdy nie staną się mężczyznami. To tradycja związana przede wszystkim z północnym i środkowym‑zachodem Irlandii, gdzie ziemniaki pojawiły się w XVI wieku, a w XVIII wieku stały się podstawą diety najuboższej ludności wiejskiej. Właśnie wtedy, pod koniec stulecia, w rolniczych społecznościach północnych Midlands zaczęto przygotowywać proste placki z tartych i gotowanych ziemniaków, mąki i mlecznych dodatków – zalążek tego, co dziś nazywamy Boxty. Była to potrawa ludzi o ograniczonych środkach: wykorzystywało tanie, łatwo dostępne składniki i pozwalało „przedłużyć” ziemniaki mąką i maślanką. Jednocześnie wymagało pewnego nakładu pracy (tarcie, odciskanie, formowanie), co sprzyjało temu, że z czasem zaczęto je też kojarzyć z okazjami bardziej odświętnymi. Często powtarza się mit, że boxty powstało podczas Wielkiego Głodu ziemniaczanego w latach 40. XIX wieku, z desperacji i konieczności maksymalnego wykorzystania uszkodzonych bulw. Badania kulinarne i historyczne pokazują jednak, że pierwsze pisemne wzmianki o Boxty pojawiają się już w 1828 roku w zbiorze opowiadań Traits and Stories of the Irish Peasantry autorstwa Williama Carltona, a więc na długo przed wielkim głodem. ​W swojej koncepcji Boxty jest dość podobne nie tylko do polskich placków ziemniaczanych czy też czeskich Bramboraków, ale również do szwajcarskich Rosti. Poniżej przepisy zarówno na placki jak i na chleb ziemniaczany.  

Boxty Pancakes (Placki ziemniaczane)

Składniki:

- pół kg ziemniaków obranych - 2 łyżki mąki pszennej - 1 łyżeczka proszku do pieczenia - pół łyżeczki soli - 150 ml mleka ...

Clapshot (Pure z rzepy i ziemniaków)

To pure z rzepy i ziemniaków jest podstawowym szkockim dodatkiem do dań. Wywodzi się z Orkney, archipelagu wysp u północnych wybrzeży Szkocji, a najczęściej towarzyszy Oatcake, a przede wszystkim Haggis (szczególnie 25 stycznia, w tzw. Noc Burns’a upamiętniającą szkockiego wieszcza narodowego). Dziś Clapshot sprzedawany jest jako danie gotowe w szkockich supermarketach. Domowe wykonanie jest jednak wyjątkowo proste. ...

Red Pudding

Te szkockie danie to coś pomiędzy White Pudding, a Black Pudding. Nie zawiera jednak ani mąki owsianej ani krwi, ale za to mieszankę różnego rodzaju mięs - w gruncie rzeczy jest więc zwykłą kiełbasą. Formuje się je zresztą w kiełbaski i smaży w głębokim oleju. Red Pudding zazwyczaj jest serwowany w barach tzw. Chip Shops, gdzie często, podobnie jak White Pudding, zastępuje rybę w popularnym Fish and Chips. Wówczas nazywa się Red Pudding Supper.