Cidre / Cydr Normandzki
Normandczycy i Bretończycy nie mają wina. Mają Cidre, czyli gazowane wino jabłkowego. W surowym normandzkim klimacie, a także w sąsiedniej Bretanii, na łupkowej ziemi od setek lat bowiem rozkwitają jabłonie. Z kilkuset odmian botanicy wyodrębnili 50 nadających się do produkcji cydru. Do sporządzania tego napoju zawsze daje się dwie części jabłek gorzkich, które nadają strukturę i kolor, dwie części jabłek słodkich odpowiedzialnych za moc i jedną część jabłek ...
Andouille de Guemene
Bretońskie kiełbaski Andouille z Guemene-sur-Scorff są nieco mniej sławne od normandzkich Andouille de Vire, ale przyrządza się je w nie mniej wyrafinowany sposób. Nie używa się do nich wieprzowych flaków. W środek wkłada się cięte w paski jelita grube, a potem 25 do 30 kolejnych jelit naciąg się jedno na drugie. Podobnie jak w przypadku Andouille de Vire tradycyjnie czarny kolor skórki uzyskiwało się podczas opalania kiełbasy - obecnie barwi się ją karmelem.
Mimolette
Mimolette, zwany też Boule de Lille, pochodzi właśnie z tego wysuniętego na północ miasta i jest chyba najbardziej znanym produktem spożywczym wywodzącym się z francuskiej Flandrii (rejon Nord-Pas de Calais). Ten ser to w gruncie rzeczy francuska wersja holenderskiego Edama, tyle że pomarańczowa – i to nie przypadkiem.
Historia jego powstania sięga XVII wieku, kiedy minister Colbert, działający za panowania Ludwika XIV, wprowadził protekcjonistyczne embargo na import ...
Brillat-Savarin
Normadzki ser Brillat-Savarin charakteryzuje się łagodnym, nieco kwaskowatym smakiem. Przy tym jest wyjątkowo kaloryczny – w suchej masie zawiera 75 proc. tłuszczu - i określa się go mianem potrójnie kremowego Brie. Jest produkowany już od 1890 roku. Pierwotnie nazywany był Excelsior lub Délice des gourmets. Nową nazwę dostał w 1930 roku na cześć francuskiego smakosza Jean Anthelme Brillat-Savarin. Dziś wytwarzany jest także w Burgundii.
Maroilles
Maroilles niekiedy nazywany jest również śmierdzielem z Lille (rejon Nord-Pas-de-Calais), co w pełni oddaje jego charakter. Jest to ser bardzo wyrazisty w smaku i jeszcze bardziej aromatyczny. Pierwsze wzmianki na piśmie na temat tego delikatesu z Maroilles (w pobliżu Lille), pochodzą z 960 roku, wówczas nazywano go jeszcze Craquegnon. O jego 1000-letnią tradycją, o którą zadbali benedyktyni z picardyjskiego klasztoru Maroilles. Pierwotnie produkowany tylko w opactwie, ...
Petit-Suisse
Petit-Suisse, czyli mały szwajcar to wynik eksperymentu jaki pewien młody szwajcarski serowar dokonał jakieś 150 lat w normandzkim Pays de Bray. Do mleka dodał śmietany i z tej mieszanki zrobił mały, biały, niesolony, cylindryczny ser bez skórki.
Pont-l’Eveque
Ser Pont-l’Eveque był przygotowywany już w średniowieczu pod nazwą Augelot, ale obecny przepis ustalił się dopiero w XVII wieku w normandzkiej wiosce Pont-l’Eveque. Podobnie jak Livarot jest zaprawiany czerwoną grzybnią, ale dojrzewa dwa tygodnie więc jest znacznie łagodniejszy.
Gournay / Malakoff
Podobnie jak Neufchâtel, Gournay to również normandzki ser wywodzący się z prowincji Pays de Bray. Dojrzewa od tygodnia, wówczas jest bardzo łagodny, aż do miesiąca. Można go spotkać w dwóch wariantach. Nieco chudszym Gournay affiné (do 45 proc. tłuszczu) i tłustszy Gournay frais (45 - 55 proc.) nazywany też Malakoff. Wcześniej nazywano go także Imperial, jako że był przeznaczony raczej dla zamożnych osób.
Neufchâtel
Neufchâtel to biały ser pleśniowy podobny do Camembert, ale jaśniejszy i łagodniejszy, bo dojrzewa połowę krócej. Jest też dużo starszym serem – powstał w X wieku w Neufchâtel w północno-wschodniej Normandii. Choć robi się go zarówno w postaci walca jak i brykietu, to najbardziej charakterystyczny jest kształt serca. Wieść i legenda niesie, że to w czasie Wojny Stuletniej młode dziewczęta posyłały go swoim angielskim wielbicielom.
Bouquet Garni czyli bukiet ziół, który kucharze dodają do zup, sosów oraz dań duszonych. Pomysł to francuski, ale używany jest w gastronomii (szczególnie restauracyjnej) w wielu krajach, np. Włoszech czy Wielkiej Brytanii - chociaż Anglicy mają własną mieszankę ziół zwaną Fagot of Herbs.
Nie ma ustalonego zestawu ziół wchodzących w skład Bouquet Garni. Zazwyczaj nie może jednak zabraknąć tymianku oraz liścia laurowego. Poza tym częstym dodatkiem jest pietruszka oraz pieprz, a także rozmaryn, szałwia, cząber, oregano oraz rozmaryn (rzadziej kolendra). Dodaje się także warzyw, np. łodyga selera naciowego.
Bouquet Garni w największym stopniu związany jest z bogatą w zioła kuchnią prowansalską - jego skład jest podobny do mieszanki ziół prowansalskich. Tutaj występuje m.in. w rybnej zupie Bouillabaisse. Niemniej chętnie sięgają po nie Burgundczycy (Boeuf Bourguignon oraz Coq au Vin). Bouquet Garni nadaje też smaku gotowanej wołowinie Pot au Feu.
...