Sałatka ziemniaczana / Kartoffelsalat
To najbardziej klasyczne danie środkowej europy. Jadane w Niemczech, Czechach, Austrii i Polsce bazuje na najbardziej powszechnym i najtańszym warzywie czyli ziemniakach. To właśnie one spowodowały, że sałatka ziemniaczana wraz z emigrantami świetnie odnalazła się także w Ameryce.
Jej odmian jest tyle samo ile regionów z których się wywodzi. W południowych Niemczech Kartoffelsalat np. podawana na ciepło. Do ziemniaków dodaje się jabłka, cebulę, szczypiorek, pikle, ...
Tlačenka
Tlačenka to czeski salceson tradycyjnie przygotowywany podczas świniobicia. Poza „szczątkami” wieprzowiny takimi jak nóżki, dodaje się do niego także kawałki innych mięs, nawet drobiu i przyprawia takimi dodatkami jak czosnek, pieprz czy papryka. Po zagotowaniu kości są usuwane, a całość wlewa się do wieprzowego żołądka (teraz częściej foliowego flaka) gdzie Tlačenka tężeje. Zazwyczaj je się ją z cebulą, octem i chlebem popijając piwem.
Zobacz też: Huspenina
Limet
Limet to młodsza siostra Becherovki. Ten słodzony bitter jest też bazą Limetu, który poza charakterystycznym anyżkowo-cynamonowym smakiem posiada jeszcze bardzo silny aromat cytrusowy. Pije się go w postaci czystej ewentualnie, jako dodatek do tonicu – w Czechach taki drink nazywa się beton.
Becherovka
Becherovka to słynny czeski, dosładzany bitter, którego przepis na początku XIX roku opracował farmaceuta z Kralovych Varów Jan Becher. Pierwotnie był sprzedawany jako lekarstwo. Na skalę masową produckję wdrożył jego syn Johan w 1841 roku. Na bazie Becherovki produkowany jest również Limet.
Olomoucké Syrečky / Olomoucké Tvarůžky
Olomoucké tvarůžky czy też Olomoucké syrečky to czeski, a właściwie morawski ser twarogowy (rodzaj kwargla) produkowany już od XV wieku w okolicach Ołomuńca - tradycyjnie właśnie na targu w stolicy północnych Moraw był sprzedawany i stąd wziął swoją nazwę. Od 1876 roku w miejscowości Loštice (na północny-zachód od Ołomuńca) jego regularną produkcję zaczął niejaki Josef Wessel, który szybko stał się jego największym producentem. W 1948 roku zakład ...
Sturm / Burčák
Austriacki Sturm, popularny w Czechach morawski Burčák czy też słowacki Burčiak, to po prostu na wpół sfermentowane wino. Zwykle robi się go z białego moszczu winnego i nie klaruje. To produkt sezonowy, podawany już od schyłku lata.
Knödel / Klöße / Knedlík / Knedle
Knedle, czyli niemieckie Knödel lub Klöße i czeskie Kndeliki, to jedno z najbardziej charakterystycznych dań kuchni środkowoeuropejskiej, głęboko zakorzenione w tradycji kulinarnej Niemiec i Austrii, skąd rozlało się na sąsiednie kuchnie – czeską, słowacką, polską, słoweńską i węgierską. W języku niemieckim funkcjonują pod dwiema nazwami. Kloß (liczba mnoga: Klöße) to określenie typowe dla północnych, środkowych i zachodnich Niemiec, wywodzące się od ...
Kulajda (Zupa grzybowa)
Kulajda nie jest typową
czeską zupa grzybową - tę rolę pełni
Houbova Polevka. Bardziej przypomina zresztą tutejszy żurek, zwany
Kyselo (do którego niekiedy także dodaje się grzyby). Jest gęsta i treściwa. Tradycyjnie Kulajde wiąże się z
Czechami Południowymi (ze stolicą w
Budziejowicach), ale popularna jest także na leżący na wschodzie
Morawach. Zwyczajowo przygotowuje się ją ze świeżo zebranych podgrzybków.
Kulajdę tradycyjnie podaje się z jajkami gotowanymi na twardo lub, co bardziej ekstrawaganckie, z jajkiem sadzonym.
...
Svíčková na Smetaně (Rumsztyk w śmietanie)
Czeska wołowina w śmietanie to danie najbliższe polskiej Sztufadzie. Również w
Svíčkovej na Smetaně kluczową sprawą jest nadziewanie wołowiny słoniną, co powoduje, że pomimo długiego duszenia jest ona bardzo soczysta. Choć teoretycznie jest to polędwica w śmietanie, to nie chodzi tu raczej o polędwicę właściwą czyli środkową część wołu. Czesi używają raczej „polędwicy” zadniej czyli
rumsztyku na której składa się część biodrowa i krzyżowa, a nawet ligawy. Co charakterystyczne tutaj dobór mięsa jest taki sam jak w
austriackim Tafelspitz.
Polędwicę w śmietanie podaje się z
Knedlikami, które doskonale chłoną sos.
...
Ovar
Ovar to czeskie jadło serwowane zwykle w czasie świniobicia. Wówczas mniej atrakcyjne resztki, które nie trafiały do kiełbas czy też salcesonu, takie jak świński ryj i głowizna, nóżki, ozór czy też podgardle, dokładnie czyszczono (usuwano szczecinę, myto etc.) i gotowano z dodatkiem przypraw. Dziś Ovar można dostać także w knajpach i restauracjach. Serwuje się go na gorąco z chrzanem i musztardą.
