Salametto Casalingo
Nazwę Salametto Casalingo można tłumaczyć jako małe salami domowej roboty. Wytwarza się je w całym Piemoncie, ale szczególnie silnie związane jest z miastem Biella. Chude mięso wieprzowe mieli się ze słoniną, doprawia i nadziewa niewielkie flaki wieprzowe – kiełbaski mają 200 gr wagi. Salametto casalingo jest kiełbasą dość delikatną, często używaną do grillowania.
Vermouth
Vermouth swoją nazwę najprawdopodobniej wywodzi od niemieckiego słowa werimouta oznaczające rodzaj gorzkiego ziołowego napitku. We Włoszech ziołowe wino zrobiło furorę dopiero kiedy je dosłodzono. W 1786 roku dokonał tego Antonio Benedetto Carpano, właściciel turyńskiego baru. Także on jako pierwszy zaczął jego produkcję. Wkrótce potem dołączył Cinzano. Martini & Rosso, którego nazwa symbolizuje dziś włoski wermut, dołączył do konkurencji dopiero 80 lat ...
Ratafia
To o rodzaj nalewki popularny dziś przede wszystkim w rejonie morza śródziemnego, szczególnie we Włoszech - centrum tutejszej produkcji znajduje się w Piemoncie. Nie jest to jednak alkohol rdzennie Włoski, ale raczej Francuski. Świadczy o tym chociażby nazwa
Ratafia wywodząca się z malajskich słów
araq czyli
arak oraz
tafia oznaczają
rum, które w Europie rozpopularyzowali francuscy Kreole (mało autentyczne włoskie teorie łączą nazwę z łacińskim wyrażeniem
rata fiat, co oznacza
sam decydujesz, a sami piemontczycy wywodzą ją od własnego
gratta fiato czyli
świeży oddech). W samej Szampanii i Burgundii, które są uznawane za matecznik francuskiej Ratafii, produkuje się je jak podobnie francuskie napitki typu Pommeau czy też Pineau, świeżą brzeczkę winną zalewając winnym destylatem Marc. We Włoszech sposób przygotowywania nalewki jest bogatszy, a sam napój znacznie słodszy. Świerze owoce – przede wszystkim wiśnie i brzoskwinie – oraz migdały i świeże zioła zasypuje się cukrem oraz zalewa grappą i sokiem z winogron.
We Włoszech produkcja Ratafii rozpoczęła się w XVII wieku w piemonckim Andorno Micca. Pionierami byli tutejsi mnisi z klasztoru
Santa Maria della Sala. Później alkohol rozpowszechnił się we wszystkich wsiach, a w 1880 powstała pierwsza fabryka
Cav. John Rapa. W XIX wieku ratafię zaczęto produkować także w dolinie Aosty, a nawet w odległej Abruzji, gdzie do jej wyrobu stosuje się słynne tutejsze wiśnie z
Montepulciano (Montepulciano d'Abruzzo). Podobny alkohol produkuje się też we Francji, Szwajcarii oraz Hiszpanii, przede wszystkim w północnej Katalonii, gdzie jest praktycznie napojem narodowym.
Ratafia metodą domową.
...
Elisir del Prete
Elisir del Prete czyli eliksir księdza to wytwarzana już od XIX wieku nalewka roślinna stosowana jako lek na ból żołądka. Przed użyciem aromatyzowany alkohol zwykle jest kilkukrotnie destylowany i osiąga moc 50 proc. Tradycyjnie mieszało się go z kawą. Produkowany jest w Piemoncie w miejscowości Pinerolo.
Elisir d’erbe Barathier
Elisir d'erbe Barathier, nalewka datowana na 1905 rok, wcześniej klasyfikowana była jako jedna z odmian Amaro, a precyzyjnie Amaro Cozie, pochodząca z górnych Alp. Produkuje się ja w piemonckim Pomaretto z podobnych składników jak każde Amaro.
Amaro
Amaro to gorzka ziołowa nalewka produkowana we włoskich Alpach. Jedną z jej bardziej znanych odmian jest Amaro alle erbe alpine delle montagne di Cesana wywodząca się z okolic piemonckiej Ceseny. Tradycja macerowania ziół w alkoholu są długie, produkcja Amaro zaczęła się jednak dopiero w XX wieku. Podstawowymi ziołami do tej 33 – 35 proc. nalewki są arcydzięgiel, piołun, majeranek oraz tymianek.
Zobacz również: Arquebuse
Rosolio
Rosolio w Polsce znany bardziej jako Rosolis to po prostu likier na bazie płatków róży. Jego miejscem pochodzenia jest Piemont, gdzie produkt jest objęty ochroną regionalną, ale już w XVI wieku Rosolio zrobił ogromną karierę na południu Włoch, szczególnie na Sycylii. Jest on tu także popularną bazą do innych likierów – cytrusowych, anyżowych, kawowych czy też miętowych.
Bicerin
Bicerin to piemoncki napój stanowiący mieszaninę kawy, kakako oraz śmietany. W turyńskich kawiarniach pija się go już od XVIII wieku, a w 2001 roku został uznany nawet jako tutejszy produkt regionalny. Wielkimi admiratorami Bicerinu byli m.in. Picasso oraz Hemingway.
Sciat (Placki serowe)
Smażone placki serowe
Sciat to danie typowe dla żyznego,
lombardzkiego regionu
Valtellina. Dlatego też używa się do nich składników charakterystycznych dla tej części
Włoch –
mąki gryczanej oraz sera
Bitto. Ciasto na placki jest bardzo podobne do używanego na słynny tutejszy makaron gryczany
Pizzoccheri, tyle że zdecydowanie rzadsze.
...
Casoncelli to określenie odnoszące się do pierogów domowych przygotowywanych w całej Lombardii. Spośród wielu odmian tej tradycyjnej potrawy największe uznanie zdobyły te, których przepis wywodzi się z Bergamo. Co do zasady są to dość duże pierogi formowane w półkola (podobne do polskich). Istotą jest farsz. Bazę stanowi mieszane wołowo-wieprzowe mięso mielone. Do niego dodaje się tarty Grana Padano, jajko, siekaną kiełbasę (ewentualnie salami), szpinak, pietruszkę, rodzynki, czosnek, a także gruszkę i pokruszone ciastka migdałowe. Po ugotowaniu serwuje się je z masłem szałwiowym.
...